donderdag 30 maart 2017

BEIJUMER VERKOOPT HEERLIJKE AAIERBAL'N OP DE GROTE MARKT IN GRUNN

Lekkere aaierboal'n Roy!


"Ik sta hier al zestien jaar te verkopen."

Denderend nieuws vandaag voor de Groninger geschiedenis en voor het behoud en het uitbreiden van het Groninger Erfgoed. Vandaag kwam een opgewekte mail binnen:
De aaierbol te koop bie 'd Olle Grieze...
Vandaag, donderdag 30 maart 2017, ondertekenen de aanvragers in Culemborg bij het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland (KIEN) het officiële certificaat voor de plaatsing van de Ambachtelijke Groninger Aaierbal op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoedlijst.
Smokt bèèst!  
Deze waardering mag dan door ons aangevraagd zijn, ze is vooral te danken aan het werk van alle Ambachtelijke Aaierballendraaiers en -bakkers in hail Grunnen.
Wij, de aanvragers, hebben met deze erkenning ons doel bereikt. We zijn er van overtuigd dat de Ambachtelijke Grunneger Aaierbal deel blijft uitmaken van ons Grunneger-DNA waar nog hail veul lu, ook van boeten Grunn, ook in de toekomst nog veul van mogen blijven genieten.
Groningen, 30 maart 2017
Herman Bröring
Peter Kars
Jos Rietveld
Henk Scholte
Angelique Westerhof
Helemaal onderaan staat het toegezonden persbericht.
Maar eerst ging de Beijumblogger vanmiddag even een eierbal eten op de hoek Oosterstraat/Grote Markt in de Stad. Ain aaierboal met uutzicht op 'd olle Grieze...kin het Grunningeser?
Extra feestelijk tintje, Beijumer Roy werkt al zestien jaar op deze plek waar tot jaren geleden de FEBO zat.


Wat verkoopt die man lekkere aaierbal'n! Al jaren tientallen dozen met inhoud die hij op bovenste foto in zijn hand draagt.
Roy kon wel eens de aaierbal'n-verkoopkampioen van Groningen zijn, hij heeft er vast al duizenden van verkocht tijdens zijn zestien dienstjaren.
Henk Scholte, links op de foto, stuurde dit persbericht:
Twee nieuwe tradities op Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed in Nederland.

De Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed in Nederland is uitgebreid met twee nieuwe tradities uit de provincie Groningen: de Stoetbomentraditie en de Groninger Eierbaltraditie.
De rond 1900 ontstane traditie van het uitreiken van stoetbomen is verankerd in het 'Hoge Land' in het noorden van de provincie Groningen. Na hun eerste schooldag krijgen kinderen een stoetboom. Een stoetboom is een grote tak versierd met witte broodjes (stoeten) en andere lekkernijen. Oorspronkelijk werden de stoeten aan de takken vast gebakken, tegenwoordig gebeurt dit alleen nog in Spijk en worden de broodjes elders na het bakken aan de takken vastgebonden. Voor schoolkinderen markeert de stoetboom het moment van overgang naar een nieuwe levensfase op school. Voor ouders en grootouders is het een moment van herkenning en herinnering dat zij willen doorgeven. De traditie is door een aantal betrokken schooldirecteuren voorgedragen voor de inventaris.

De Groninger eierbaltraditie is een traditie met een iets kortere geschiedenis. De eierbal is ontstaan vanuit, een na-oorlogse, zuinigheid en hij wordt gemaakt met ingrediënten die toen relatief eenvoudig voorhanden dan wel verkrijgbaar waren. Zowel het bereiden van de eierbal als de gebruiken eromheen zijn onderdeel van de traditie. Deze gebruiken zijn onder andere de verschillende eetmomenten en het vergelijken en becommentariëren van de eierbal. De eierbal zelf is een afgekoeld hardgekookt ei dat omwikkeld wordt met een laagje deeg om daarna gefrituurd te worden. De eierbal kan zowel warm als koud gegeten worden. Aan het deeg worden kruiden toegevoegd die per maker kunnen verschillen. Er bestaan daardoor veel eigen, geheime, recepten die van generatie op generatie worden doorgegeven. Het Genootschap Ambachtelijke Grunneger Aaierbal, dat zich inzet voor het levend houden van de traditie, heeft de traditie voorgedragen voor de Nationale Inventaris.

De inventaris vloeit voort uit het UNESCO Verdrag ter Bescherming van het Immaterieel Cultureel Erfgoed dat Nederland in 2012 ondertekende en waardoor er in Nederland een nieuwe tak van erfgoed is bij gekomen.
In opdracht van het Ministerie van OCW coördineert het Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland de uitvoering van dit verdrag. Immaterieel erfgoed zijn tradities die wij van onze (groot)ouders overnemen en doorgeven aan onze kinderen. Het zit in de harten, hoofden en soms ook in de handen van mensen en het leeft. Het is dynamisch erfgoed dat zich aanpast aan de tijd. Elke nieuwe generatie geeft de traditie op zijn eigen manier vorm waardoor deze zich steeds ontwikkelt.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Waaauw, een bal van Roy...ga ik morgen proberen...ziet er lekkerrrr uit!

Anoniem zei

niet eens zelf gemaakt? gewoon fabriek uitgescheten eten