Bij het binnenrijden via kruispunt Beijum Zuid ontwaarde de blogger vanmiddag ter hoogte van de Fossemaheerd een bord waarvan hij zeker wist dat die er nog maar net geplaatst kon zijn.
Nieuwsgierig naar waar het bord heen zou leiden vervolgde hij de aangegeven route.
Rechtdoor dus.
Nou ja, wat heet, in elk geval een negentig graden bocht door ter hoogte van de Isebrandtsheerd.
Maar goed, het bord gaf natuurlijk aan: weg vervolgen.
Foto links, de bocht achter me gelaten.
Ter hoogte van de ingang naar genoemde heerd stond weer een bord: rechtdoor.
Even verderop, bij de bocht ter hoogte van het winkelcentrum stond een bord met een pijl naar rechts.
Zie foto rechts.
Waar moet dat heen, hoe zal dat gaan?
Afbeelding links midden, ter hoogte van de Barmaheerd. Spannend, nog steeds rechtdoor.
Foto rechts midden. Wat nou, de Wibenaheerd in? Pijl naar rechts, naar de rotonde.
Foto links beneden, wéér een bord, over de rotonde rechtdoor.
Afbeelding rechts beneden, op het langgerekte stuk Wibenaheerd aangekomen.
Hier naar links?
De Beijumblogger stopte even om laatstgenoemde bord beter te kunnen bekijken.
Ja, echt een pijl naar links. Met de naam van een bouwbedrijf piepklein boven de pijl afgedrukt.
Mensen, wat een afknapper.
De blogger reed naar links en hij zag bijna op de grens van de Wibenaheerd ,met de Nijensteinheerd een bord van genoemde bedrijf, wat hekwerk en werkvoertuigen.
Onderhoud in de Wibenaheerd. Renovatiewerkzaamheden.
Waar slaat dat nou op?
Is het de bedoeling dat half slaperige werknemers van dit bedrijf de weg naar de bouwplek wordt gewezen in doolhof Beijum? Hebben de mensen dan geen navigatie in de auto (adres intoetsen en rijden maar)?
Jammer, geen spannend feestje. Geen blitse happening.
De blogger staat weer met twee benen op de Beijumer klei.
Een bouwbedrijf....
Zelf ben ik wel een museumbezoeker, ook al ga ik niet naar alle tentoonstellingen in het Groninger Museum. David Bowie heb ik bijvoorbeeld gemist: het kwam er gewoon niet van. Maar tentoonstellingen in een verder verleden herinner ik me nog als de dag van vandaag: die over het Russische landschap bijvoorbeeld, of - vergelijkbaar, maar absoluut nog spectaculairder - die over de Russische schilder Repin. Van het werk van die laatste hangen topstukken in zowel musea in Moskou als in Sint Petersburg, en dat ze die aan ‘ons’ hebben uitgeleend mag werkelijk een groot wonder heten. Alsof ‘we’ zo maar gemakkelijk een Vermeer of één van de betere Rembrandts uit zouden lenen.
Franse musea zijn vaak wat stoffig en stijf. Gelukkig zijn er uitzonderingen op die regel. In Parijs heb je het in een oud treinstation gevestigde Museum van de Quay d’Orsay, met supermooie schilderijen van alle Franse impressionisten en expressionisten. Manet, Monet, Renoir.....noem ze maar op. En het Museum van de Quay Branly vond ik ook fantastisch: een reis door de wereld buiten Europa en de VS...een supermooi Volkenkundig Museum. 
Eind van de middag, begin van de avond, zag ondergetekende dat ter hoogte van Het Palet, gereformeerde school, met aansluiting op het Koerspad, fietspad tussen Beijum en Lewenborg, allerhande kraampjes werden opgebouwd.
De lezer ziet links en rechts enige op dat moment gemaakte foto's.
Daarna fietste hij naar Sportcentrum Kardinge, in en buiten dit complex verzamelden zich honderden wandellustigen (geen gangbaar Nederlands woord, maar het dekt de lading).
Bij het binnenrijden via kruispunt Beijum Zuid ontwaarde de blogger vanmiddag ter hoogte van de Fossemaheerd een bord waarvan hij zeker wist dat die er nog maar net geplaatst kon zijn.
Nou ja, wat heet, in elk geval een negentig graden bocht door ter hoogte van de Isebrandtsheerd.
Even verderop, bij de bocht ter hoogte van het winkelcentrum stond een bord met een pijl naar rechts.
