dinsdag 24 april 2018

(SOCIAAL) VUILNIS IN BEIJUM (44)


Er stond weer van alles langs de weg afgelopen week in Beijum de afgelopen week.
De blogger beperkt zich dit keer tot wat hij gistermiddag op de hoek Plein Oost/ Claremaheerd aantrof.

Zie foto.
Wat handig, rij je troep met een wagentje naar vuilniscontainers, en laat vervolgens de kar met complete inhoud staan.

De grijze energiekastjes in de wijk worden beschilderd.
Zie het bericht van gistermiddag.
Zou het een idee kunnen zijn, geachte kunstenaars uit Beijum, om de omgeving van vuilniscontainers in de wijk te verfraaien?

Zie beneden....schijnt goed te werken....
(Twitterbericht even de tijd geven om op te laden)


maandag 23 april 2018

THEMANUMMER WIJKKRANT OVER BEIJUM40

De nieuwste editie van wijkkrant De Beijumer pakt flink uit met het aanstaande jubileum-feest....het kan toch niemand meer ontgaan, de wijk Beijum bestaat 40 jaar.
De Voice of Beijum, de Beijumtrail, muziek in De Bron, een braderie...wijkfeest Beijum40 kent vele ingrediƫnten.

Een opmerkelijke oproep van de voorzitter van stuurgroep Beijum40: kom op mensen van allochtone afkomst, Beijum40 is geen wit feest. Doe mee...sluit je aan!
Nog opmerkelijker, elders in de krant wordt het wijkfeest in meerdere talen aangekondigd.

Wat nog meer in de krant? Zie afbeelding...een dezer dagen bij u, Beijumer, in de bus.

COLUMN UIT LEWENBORG (94)


Negeren is respectloos!

Dat je niet in een ander zijn of haar hoofd kan kijken is iets wat mij bezighoud. Het feit dat als je vraagt naar hoe of wat en je een antwoordt krijgt waarvan je bij jezelf al denkt, hmm dubieus zeg! Nee, daar schieten we niets mee op toch?

Sinds we weten dat de waarheid is wat we willen geloven, is liegen een stuk gemakkelijker geworden. Met liegen creĆ«er je twee waarheden, alleen welke van de twee is waar? Je weet het niet en misschien kom je het wel nooit te weten…
Is het dan eigenlijk niet jammer dat je nooit weet van een ander wat diegene nou werkelijk denkt in zijn of haar hoofd? Het ene wordt gezegd, terwijl het ander wordt gedacht. Het spoort vaak niet met elkaar. Waarom zou men dat doen? Je kan toch gewoon eerlijk zeggen tegen een ander zeggen wat of je denkt. Wat je dus wƩrkelijk in je hoofd denkt.

Het Ć©Ć©n denken en het ander zeggen kan natuurlijk ook zijn om een ander te sparen. Het komt vast bij iedereen wel eens voor dat je wat anders zegt, dan dat je denkt. Een leugentje om bestwil… Toch blijf ik erbij dat de waarheid vertellen vaak de beste oplossing is. Eerlijkheid duurt het langst. Gewoon eerlijk zijn…! Zeggen wat je te zeggen hebt. Misschien is het niet zo eenvoudig als dat het er hier staat. Iets kan in de weg staan en wie weet wordt het zo zwaar gemaakt, dat het als een last op je schouders hangt. Misschien lijkt het probleem groter dan het in werkelijkheid is. Zoek je de juiste woorden en vind je dat moeilijk... Ga dan toch het gesprek aan. Jij kan het anders zien, dan de ander die niet weet wat jij denkt. Dat kan allemaal, maar praat met elkaar. Hoe moeilijk kan het zijn? 

En als men er helemaal niet meer uitkomt, dan ontstaat het negeren. Negeren is respectloos en gevoelloos. Het maakt de ander meestal sprakeloos en zal er dan ook weinig van begrijpen. Het kan de binding die je hebt of had met een ander compleet verstoren, als de andere persoon niet open staat voor eerlijkheid. Het kan soms ook zo zijn dat bepaalde mensen verantwoordelijkheden, werkzaamheden en/of verplichtingen ontlopen en door deze te negeren (denken) er onderuit te kunnen komen. 

Ik vind negeren dan ook een reactie van je laten kennen en kan daar geen respect voor opbrengen. Het vertrouwen in elkaar krijgt ook een flinke deuk. Vriendschappen gaan ervan naar de gallemiezen. Ik hoor het de laatste tijd steeds vaker om mij heen gebeuren. ZĆ³ zonde. Een binding waar je samen jaren aan hebt gewerkt, in Ć©Ć©n klap weg. 
Verbijsterd hoor ik die verhalen aan en denk dat ik dan maar blij moet zijn met een handje vol vrienden, die wĆ©l eerlijk zijn en de waarheid durven te zeggen. En ja, de waarheid kan hard zijn. Even slikken, adem halen, tot tien tellen en weer doorgaan… Met elkaar wel te verstaan op een respectvolle manier.

Negeren is eigenlijk gewoon onbeschoft. Wat vind jij?

2018©Vlindertje73
WEBSITE

PICKNICKBANK OP NATUURSPEELPLAATS OERRR GEPLAATST

 Wat was het druk bij Natuurspeelplaats Oerrr gistermiddag. 
Kijk het bericht van gisteravond desgewenst terug.

Hoe natuurlijk, de aanwezige ouders zaten op grote stenen blokken of op het gras langs het water in de zon te genieten en toe te kijken hoe de kinderen zich vermaakten.

Dat hoeft vanaf vandaag niet meer, aan het begin van deze middag is er een picknickbank geplaatst.

Zie afbeeldingen boven en links.
En zie ook de mini-video beneden.

Foto links, de koeien die los grazen komen de laatste dagen nieuwsgierig kijken naar wat en hoe op Oerrr. ze komen wel erg dichtbij, op de video van gisteren is te zien hoe een auto wegreed, een man had de koeien verjaagd zodat ze niet te dicht bij de kinderen zouden kunnen komen.

Als je de linker afbeelding groter klikt zie je rechts twee kinderen vissen.

De picknickbank staat er nu wel als het goed is.
Er kwamen gisteren wel ook weer klachten binnen over bezoekers die hun troep er lieten slingeren.

Mensen, geniet van Oerrr. Maar hou het schoon!


GRIJZE LELIJKE KASTJES IN DE WIJK KRIJGEN KLEUR


Ze was er uren mee bezig. Minutieus schilderend. Nauwgezet, geen haastwerk.
Of het mooi wordt of niet doet er amper toe.
Alles beter dan hoe het was.
Saaie, lelijke energiekastjes.

Waar gaat dit over?

Zie nog eens het bericht van een week geleden.

Gistermiddag spotte de Beijumblogger kunstenares Willy Koolstra bij een elektriciteitskastje naast het Munsterhoes.

Zie afbeelding boven. Tegen half drie 's middags was dat.

Wat was ze druk bezig. Van saai naar fraai. Schilderen.
En dat deed ze bepaald niet met tegenzin, het plezier droop er vanaf.

Een kunstenares moet je niet teveel storen. Nadat bovenstaande foto was gemaakt fietste ondergetekende door met de mededeling dat hij drie uur later wel even terug zou keren.

Dat deed hij dan ook, zie foto's links en rechts, tegen kwart voor zes ongemerkt gemaakt.

De wijk ziet er prachtig uit met de vele bloesems, de bloemen en het beginnende groen aan de bomen.

De saaie grijze kastjes langs de straten van Beijum gaan momenteel helemaal mee in voorjaars-sferen.

MAANDAGOCHTEND (350)


Beijum  ziet er prachtig uit. Wat een bloesems. De bomen kleuren bovenin langzamerhand groen. Langs de bermen en slootranden bloeien veel gele paardenbloemen en boterbloemen.
De wijk oogt groen en geel, zogezegd.

Nee, niet van nijd.


Eerst even de bloesems, geniet ervan, ze zijn weg voordat je het weet.

Zie afbeelding links, zullen de Wibenaatjes die achter de momenteel roze boom wonen het erg vinden dat ze tegen de bloesems aan moeten kijken? De blogger denkt van niet.

Afgelopen stond bovenstaande poster langs de westelijke wijkring. Wat doe je als je kindermishandeling of verwaarlozing vermoedt?

Om gek van te worden, wat een rotvraag.

Wat doe je als je ergens alcoholisme vermoedt? Huiselijk geweld? Dierenmishandeling? Een hennepplantage? Belastingontduiking? Een illegale stokerij? Verkrachting binnen het huwelijk?

Het gaat er niet om kindermishandeling te relativeren, het is erg zat. Terzijde, de blogger begreep ooit van een collega (jeugdzorg) dat in een bepaalde straat in Beijum het hoogste percentage kindermishandeling binnen de stad Groningen voortkwam. Het is niet relevant de woonheerd hier te noemen.

De poster die we langs de weg zien heeft waarschijnlijk als doel dat we ons bewust van kindermishandeling moeten worden.
Maar dit werkt niet. Het stoot af. Denkt de Beijumblogger op deze maandagochtend. Critici zullen zeggen: wegkijker.

Dat is niet het geval, maar hij is van mening dat mensen zich niet teveel moeten focussen op het leed in de (directe?) wereld.
Het is er wel, zeker, daar sluit de blogger zijn ogen niet voor.

Maar je kunt ook een bord langs de wijkring plaatsen met als tekst: Wat doe je als er een terroristische aanslag in Beijum plaatsvindt met minstens 100 doden? 
Heel goed, word je daar maar bewust van. Wat doe je als er een aardbeving met een kracht van 7 op de schaal van Richter in Beijum plaatsvindt en de helft van de huizen stort in?

Denk daar maar eens even over na mensen. Bewustwording. Wat doe je als iemand met de fiets de Zuidwending inrijdt?
Afgelopen vrijdag op Beijumnieuws: er zijn klachten over wandelpaden in de wijk.

Wat doe je als je ergens een wandelpad met dikke hobbels vindt, waar je amper met de rollator overheen kunt? Zie afbeelding rechts, die zet je op de foto, vanaf de Beijumerweg de Grevingaheerd in.

Een prettige laatste week van april toegewenst. En blijf van kinderen af...
Wat doe je als je ergens een prachtige leefbare en prettige woonwijk vermoedt?

Dat moet Beijum zijn.


zondag 22 april 2018

EEN OERRR-GEZELLIGE MIDDAG IN KARDINGE



Ruim honderd mensen hebben vandaag Natuurspeelplaats Oerrr bezocht. Wat een drukte. Kinderen speelden er en zwommen in het water, ouders zaten erbij en genoten de zon. En van hun spelende kinderen.

Oerrr moet nog officieel geopend worden, maar het is nu al een doorslaggevend succes.

En daar zullen de huidige hoog zomerse weersomstandigheden vast ook debet aan zijn.

Er worden nog picknickbanken neergezet, vuilnisbakken wellicht.


Laat de echte zomer maar komen, de kinderen van Beijum (Ulgersmaborg, Lewenborg en verder weg) hebben er een fantastische speelplek bij.

De Beijumblogger fietste vanmiddag even de gemeenschappelijke achtertuin van Beijum in.
Er werd hardgelopen,gezwommen, geklommen, geskatet, gevist, gewandeld, met de racefiets geracet.

Het was heet, zelden zullen zo vroeg in het jaar waterflesjes zijn gevuld bij het twee jaar geopende drinkwaterpunt-kardinge
Zie afbeelding rechts beneden.

Het moest even, even filmen en vastleggen bij wat voor prachtige recreatiepark die bofkonten van Beijumers wonen.
Zie filmpje beneden.

MANNETJE ONDER EEN BIERPARAPLU OP ZOEK NAAR EEN STORING



"Ik kan niet vinden waarom er geen signaal is."

De Beijumblogger had met het mannetje te doen. Maar aan de andere kant ook weer totaal niet.
Hij trof hem eergisteren midden in de Froukemaheerd, bezig onder een paraplu van een biermagnaat.

Zie afbeelding. Zonnetje, buitenlucht, lichamelijke beweging.

Niet verkeerd mannetje.
Die was vlakbij het energiehuisje bezig.

Wat ben je aan het doen? Iets met ADSL. Hebben mensen dan geen internet? Ja, dat wel.
Maar er was iets met de energielevering van de nabije zonnecollectoren en het elektro-huisje.

Ondergetekende snapte er niks van.

Maar dat geeft ook niet. Mannetje was vrolijk gestemd, hij deed zijn best en verdiende zijn centen.

De zon scheen. En iedereen in de Froukemaheerd had elektriciteit en internet.

NATUUR IN EN ROND BEIJUM (72)


In het voorjaar kun je als natuurliefhebber niet om de kruidentuin bij stadsboerderij de Wiershoeck heen.

Een van de leukste en rustigste plekjes in de wijk waar je even kunt zitten. En het begint er steeds lekkerder te ruiken door vanuit de kleigrond opkomende kruiden.

Foto's zijn vanmiddag gemaakt. Een mevrouw zat lekker op een bankje van de zon te genieten, kopje thee erbij.

Vlakbij haar groeit daslook, zie afbeelding links.
Daslook is vooral goed voor de spijsvertering. Het plantje geneest ziekten die met de spijsvertering te maken hebben. Het is antiseptisch (ontsmettend) voor de darmen en harmoniseert de darmflora. Flatulentie, dyspepsie, wormen, dysbiose(verstoorde darmflora), meteorisme oftewel opgeblazen gevoel en anorexia worden tegen gegaan door het eten van de verse groente. Er wordt moedertinctuur gemaakt van verse daslook maar het is net zo goed of beter om verse daslook door het eten te doen. Er zitten allerlei mineralen in daslook zoals zwavel, ijzermangaanmagnesium en jodium. Zwavel is het mineraal dat zorgt voor de ontsmettende werking van daslook.

Even verderop staat een met stenen omgrensd perkje waarbinnen citroenmelisse groeit, zie afbeelding rechts. Voor de nodige rust:
Zowel in thee- als in tinctuurvorm wordt aan citroenmelisse een anti-stress- en anti-slapeloosheidseffect toegeschreven.

Het voorjaar jubelt erover en de natuur geeft royaal.

zaterdag 21 april 2018

MUZIKANT MET HOEDJE EN VERSTERKER VOOR WINKELCENTRUM BEIJUM


Het kwam veel professioneler over dan alle trekharmonica-muzikanten bij elkaar die ooit voor de ingang van Winkelcentrum Beijum hebben gestaan. Althans, dat is een persoonlijke smaak.

Vanmiddag bracht het heerschap dat we op de foto zien er muziek voort via een versterker en een geluidsbox. Met een echte microfoon op een poot nog wel.
Kan niet anders, daar is in geĆÆnvesteerd.

Het klonk niet verkeerd, beter dan al het gejammerklaag dat Oost-Europeanen er wel eens uitkramen. Maar goed, smaken verschillen.

Klanten van de AH liepen af en aan met lege dan wel gevulde bierkratten.
Geen idee wat de muzikant aan gulle giften heeft binnengehaald.
Of het mag, versterkte muziek voortbrengen op deze plek, is de blogger niet bekend.
Maar waarom ook niet.

Het is lente. En er zit muziek in de als maar groener wordende wijk Beijum.

BASISSCHOOL HET PALET TE BEIJUM HIELD EEN FAIRTRADE


Kinderen horen blij te zijn, te lachen en ze moeten kunnen spelen. Ze hebben gezonde voeding en goed onderwijs nodig. 

Kinderen hebben het recht op mogelijkheden om zich op hun toekomst te kunnen voorbereiden. In de sloppenwijken van Bangalore in India leven ruim driehonderdduizend kinderen in slechte omstandigheden. Honderdduizend van hen verrichten kinderarbeid. Dat is de enige mogelijkheid om aan eten te komen. Zonder hulp ligt hun toekomst op straat en zijn ze kansloos. De Stichting YuvalokChild wil deze kinderen uitzicht bieden op een leefbare toekomst. Door geld beschikbaar te stellen hoeven ze niet meer te werken voor hun eten en kunnen ze naar school.
De kinderen uit Bangalore, India, krijgen support uit Groningen-Beijum-Nederland. Basisschool Het Palet, gevestigd aan de Froukemaheerd nummer 1, organiseerde gisteren een Fairtrade-markt, een rommelmarkt, waarvan de opbrengst naar de kinderen in nood in genoemde land gaat.

Het was niet een beetje gezellig in Het palet, het was reuzegezellig toen de Beijumblogger er gisteren tegen het middaguur naar binnen liep.
Er gebeurde van alles op het schoolplein en in de school. Wat een bedrijvigheid, wat een koopmansgeest en wat een lekkere hapjes.

Zie de foto's.

Wat een prettige gedachte te weten dat er in multicultureel Beijum scholen zijn die mensen (kinderen) met verschillende achtergronden of geloofsovertuigingen bedienen.

De zon scheen uitbundig. De kinderen en ouders op het schoolplein speelden spelletjes (voor geld? Opbrengst?) waar water aan te pas kwam.

Binnen was het broeierig warm. Maar de stemming was uitstekend.
Schoolkinderen ruimden afgelopen woensdag zwerfvuil op in de wijk in het kader van Lentekriebels.
De kinderen van Het Palet weten, we zijn niet alleen op de wereld, maar we kunnen mede-kinderen, ook al is het ver weg, helpen.

Het zijn van die dagen dat een mens een beetje optimistisch gestemd kan zijn over de toekomst van de mens.

LENTE IN DE HOLMSTERHEERD (7)


Er bloeiden gele bloemen langs de Holmsterheerd-vijver. Daar kwam een grasmaaier aangereden, en die walste het zaakje plat. 

Zie foto boven, nadat de grasmaaier was weggereden, was het een beetje minder lente in de Holmsterheerd.

Een gemeentelijk grasmaai-mannetje moet zijn werk doen.

Maar een beetje subtieler had wel gemogen, vooral daar waar de grasmaaier op bovenstaande foto rijdt stonden bloemen.

De zonnepanelen linksboven vingen de afgelopen dagen volop zon, de knotwilgen houden het bovenop nog rustig en langzamerhand manifesteert het groen zich aan de bomen.

De kastanjeboom in het schuurtje gaat helemaal zijn dak uit. Zie afbeeldingen links en rechts.

Binnen in de schuur liggen houtblokken voor een kachel. Gezellig, levend Ć©n dood hout naast elkaar.

Over een week lopen we richting mei.

De uitbundigheid van de lente moet vooral op bovenstaande locatie nog losbarsten.

vrijdag 20 april 2018

RECREATIEPARK KARDINGE (57)


Er wordt normaliter meer gerecreƫerd of gesport in Recreatiepark Kardinge, dan dat er gewerkt wordt.
Zwembadpersoneel in Sportcentrum Kardinge komt om te werken, het personeel van de Klimtoren, het kantinepersoneel bij de schaatsbaan, etc.

Werken en recreƫren kan ook gecombineerd worden, zie het bericht van eerder vanmiddag.

De heren die de afgelopen week tijdens warme weersomstandigheden bezig waren om Natuurspeelplaats Oerrr te vervolmaken hadden op zijn tijd ook even een pauzemoment nodig. Thermoskan koffie, brood of koek erbij, campingstoelen uitklappen. Gelijk hadden de heren.

Werken en recreĆ«ren doen de vrijwilligers van het nabijgelegen Plukbos ook om de zoveel tijd, zie nog eend dit bericht

MET MOOI WEER HOUDT WIJ BEIJUM KANTOOR BUITEN


Het bijna tropische weer van gisteren dreef drie medewerkers van WIJ-Beijum als het ware naar buiten.
Zie foto. Of het buiten kantoor houden was, of dat er even gepauzeerd werd, het was de tegen een uur voorbij fietsende blogger niet helemaal duidelijk.

Maar het zag er gezellig en opgewekt uit. Laagdrempelig en toegankelijk ook, een gesprek op straat aanknopen is anders dan dat je eerst  een gebouw binnen moet lopen.

Eigenlijk was het ook geen weer om te werken. Toch ideaal dat je tijdens sommige hete dagen in het jaar werken en recreƫren ineen kunt laten lopen.

NASSAU KRIMI GEHT WEITER (Graf Graaf Adolf nog niet gevonden)

Ostfriesische zeitung

Emder Zeitung
"Es ist ein Hypothese"- also ein unbewiesene Ahnname, schreibt hingegen Lammert Doedens. Der Groninger Historiker vermutet die Grabstaette Adolf van Nassau im Heizungskeller der Lambertikirche in Oldenburg.

De zoektocht naar het graf van Adolf van Nassau blijft de gemoederen bezig houden, vooral ook bij onze oosterburen vlak over de grens.

Een paar zogenaamde experts in Emden wisten het zeker, het graf ligt in hun woonplaats. Onzin, aldus Lammert Doedens een paar dagen geleden, de man die naam heeft gemaakt door zijn niet aflatende zoektocht naar het graf van Graaf Adolf van Oranje eiste een rectificatie.

Doedens stuurde vanochtend krantenberichten waarin zijn inbreng serieus wordt genomen. Zie boven. Nassau-Krimi geht weiter..
Daaronder: te vroeg gejuicht, Graf-zoeken gaat door.

Video beneden, de zoektocht is al een paar jaar bezig...vanuit Oldenburg...
De Rijksuniversiteit Groningen heeft er zelfs een expositie aan gewijd.

BEIJUM IS EEN LEEFBARE WIJK (Onderzoek studenten, visie op de toekomst)


"Ik snap niet waarom Beijum zo'n slechte naam heeft. Na dit onderzoek heb ik een veel betere kijk op de wijk gekregen, ik snap niet waarom Beijum zovaak negatief in het nieuws is geweest."

Studenten van de faculteit Ruimtelijke Wetenschappen va n Universiteit Groningen  hebben de afgelopen tijd onderzoek gedaan naar de leefbaarheid van de wijk Beijum voor ouderen. Gistermiddag werden de uitkomsten besproken.


De Beijumblogger was niet in Groningen aanwezig, maar vanuit het Trefpunt, waar de meeting werd gehouden, werden foto's opgestuurd. De lezer ziet ze hier afgebeeld.
Beijumer Arjan de Rooij praatte ondergetekende gisteravond bij. Hij vertelde onder meer dat wijkwethouder Mattias Gijsbertsen van de partij was. Ook waren de vertrokken en de in januari begonnen stadsdeelcoƶrdinatoren, Ruud van Erp en Minetta Koornstra, aanwezig.

De Rooij: "Het was een zeer positieve avond. De studenten waren na het onderzoek ook zeer te spreken over Beijum." Zie de openingsquotes van twee studenten bovenin dit bericht. 


Waarom waren de studenten tevoren negatiever over Beijum? "Door negatieve berichtgeving over de wijk, als er iets vervelends in Beijum gebeurt wat een bericht in de krant rechtvaardigst, dan wordt altijd de naam Beijum genoemd. Gebeurt er iets vervelends in de rest van de stad, dan wordt meestal alleen de straatnaam genoemd. Overbodig om Beijum te noemen, iedereen weet dat heerden hier liggen."


Het oude liedje over Beijum in de stadse pers. De blogger heeft het idee dat er de laatste jaren minder explicite onheilsberichten over iets dat in de wijk is voorgevallen de kolommen van onder meer Dagblad van het Noorden haalt.

Maar er is geen andere reden te bedenken waarom mensen uit Stad en Ommelanden toch nog vaak negatief over Beijum denken, terwijl het overgrote gedeelte van de Beijumers zelf zegt er zeer plezierig en prettig te wonen.

Arjan de Rooij, welke onderwerpen kwamen er nog meer aan bod? "Rollatorgebruikers hebben vaak moeite met de fietspaden, waarom zijn er Ć¼berhaupt wel fietspaden maar amper wandelpaden? Er wordt gedacht aan de aanschaf van een Buurtbus om vervoer binnen de wijk beter mogelijk te maken. Ook werd er een hernieuwd pleidooi voor Buitenfitness Beijum gehouden. De Blokker wordt gemist en er werd geopperd dat een buurtwinkel met handige spulletjes misschien een goede optie was."


De wijk vergrijst en de ouder wordende Beijumers moeten woonruimte hebben, is daar nog wat over gezegd? "Enerzijds vergrijst de wijk, maar aan de andere kant, we hebben hier wel 1400 kinderen wonen, dat is tien procent van de hele populatie. Het plan werd te berde gebracht om woningbouwverenigingen te bewegen eengezinswoningen om te bouwen tot woonhuizen voor senioren. Eventueel met de nodige aanpassingen."


Maar de tevredenheid overheerste dus? "Ja, Beijum wordt als een mooie groene wijk ervaren met mooie voorzieningen. Wat wel steeds terugkwam was het zwerfvuil-probleem, de wijk is nooit af, het kan altijd beter."

donderdag 19 april 2018

ONDERTUSSEN IN DE HUNZE (77)



De Beijumblogger houdt diep weg wel van de keurige rechte straten en de keurige tuintjes in buur-wijk De Hunze.
Hij sluit niet uit dat als hij de pensioengerechtigde leeftijd gaat behalen, hij a.h.w. de oversteek naar deze gemoedelijke slaapwijk vlakbij Beijum gaat maken.

Geen winkels, geen scholen, geen hangplekken, geen Lentekriebels, hmmmm, wat een rust.

Zie afbeelding boven, ergens midden in de wijk gemaakt.
Hier, in een der huizen, kun je toch lekker elk mogelijk moment van de dag heerlijk in slaap vallen?

Stel dat De Hunze 40 jaar bestaat, dan gaan ze daar toch niet zo aanstellerig, zoals in Beijum het geval is feest vieren? Doe normaal, dat doen ze daar pas als de wijk 100 jaar bestaat. De Voice of The Hunze? Geen belang bij, wij willen rust.

Heerlijk. Lekker bezig Hunsjes. Wat een contrast met de rumoerige wijk Beijum. Gaaaap. Ja, wat is gapen ontspannend. Niks mis mee.

Foto links, deze straat loopt dood, 'zegt' het bord. Toch geen reden om niet de straat in te fietsen? Dat zou in Beijum heel normaal zijn om wƩl te doen.

Daar kom je aan het einde uit, zie afbeelding rechts. Daar zien we de keien weer die in aflevering 53 waren te zien.
De blogger komt uit het chaotische en vrijgevochten Beijum en hij denkt: 'Hoezo doodlopend, daar kun je toch tussendoor fietsen?'

Wellicht kunnen we in De Hunze normen en waarden leren, in tegenstelling tot Beijum, waar de wormen en maden soms heersen.

Zie afbeelding beneden, vanuit de Bijvoetstaat in The Hunze kun je niet meer met je brommer de Beijumerweg op scheuren.

De situatie is al eens per foto op Beijumnieuws gepubliceerd, maar nog niet met dat lage rot-hekje dat we rechts tien centimeter boven het gras zien staan.

De Beijumblogger heeft geen brommer, maar hij ziet wel dat in het geval van wel, je gemakkelijk helemaal rechts langs het rot-hekje over het gras weg kunt scheuren.

Wat een gedachte nou weer, woon je soms in Beijum?

Keurige wijk De Hunze, blijf je aub vooral onderscheiden van het nabij gelegen en 'bedorven' Beijum.

VANAF 1 JUNI GEEN CONTANT GELD MEER IN DE BUS VAN EN NAAR BEIJUM


"De maatregel wordt ingevoerd om de veiligheid in de bussen te vergroten. je kunt straks nog wel gewoon pinnen of met de chipknip betalen."

Twee buschauffeurs, van de komende en vertrekkende lijn 4-bussen op de Wibena-rotonde stonden vanmiddag tegen kwart over een even met elkaar te praten.

De Beijumblogger informeerde zich bij het duo even, wat vinden zij van de maatregel die hun werkgever Qbuzz per 1 juni gaat invoeren op de buslijnen Beijum-Roden en Leek-Lewenborg om niet meer cash een vervoersbewijs te kunnen kopen?

Instemming. Zie bovenstaande vet gedrukte quote.

Het is al weer even  geleden, maar in 2011 bedreigde en mishandelde een capuchon-overvaller een buschauffeur op deze plek, zie dit bericht

Passagiers willen zich veilig met de bus kunnen laten vervoeren. Buschauffeurs willen veilig hun werk doen.

Vanaf 1 juni heeft overval-tuig niks meer te zoeken in de bussen die we op de foto zien.

VAN WIE IS DIT KINDERFIETSJE?


"Ik heb hem maar bij me achter in de tuin gezet zodat niemand hem zomaar mee kan nemen. Het zou mooi zijn dat het kind waarvan dit fietsje is zijn eigendom weer terug krijgt."

Zorgzame bewoner in de Froukemaheerd. Hij zag begin deze week een kinderfietsje ter hoogte van de energieheuvel in zijn straat op de grond liggen. Ernaast lag een verdwaalde winkelwagen.

Welk kind in Beijum mist het fietsje dat we op bovenstaande afbeelding zien? Ouders?

SPECHTEN, JE ZOU ZE SOMS......

"Ik ga een nieuw nestkastje ophangen. Een specht heeft getracht zoveel indruk op de vrouwtjes te maken, dat hij het voorgaande nestkastje met zijn snavel kapot heeft getimmerd."

Een aantal dagen geleden 'betrapte' de Beijumblogger buurtgenoot Erik toen die gewapend met een ladder en timmerspullen, hamer en spijkers, via het Koerspad Kardinge 'in sloop.' Met ook een nieuwe nestkast onder de arm.
"Zet me maar niet herkenbaar op de foto."

Zo werkt dat niet mijnheer de buurtgenoot, zie hem ook hier bezig.

Erik ging het park in en timmerde op twintig meter van zijn huis het nieuwe nestkastje halverwege een boomstam (kan hij vanuit zijn tuin gadeslaan).

Foto's links en rechts, een oude door een specht kapot getimmerd nestkastje (rechts ook een kapot gemaakte voor-plaatje).


Buurtgenoot heeft verstand van natuur en vogels in Beijum. Mooi sterk verhaal, maar echt gebeurd: "Ergens verderop in de wijk was een specht zich dusdanig aan het manifesteren, en hij trachtte dusdanig indruk op de vrouwtjes te maken, dat hij een tijdlang tegen een ijzeren lantaarnpaal zat te timmeren. Een lawaai dat dit gaf."

Ach ja, de vogel bevindt zich tussen meerdere vandalen die zich in en om Beijum misdragen.

Maar goed, het door de specht kapot getimmerd nestkastje was niet eens specifiek voor de rumoerige vogel-
mijnheer bedoeld.
Maar Erik wilde de specht tegemoet komen. Toe maar flinke jongen, dit nestkastje is voor jou. Timmer je de opening even open met je stoere snavel?

Zie afbeelding links beneden.

Het kastje hangt al ruim een week in de boom. Onaangetast.

De specht is echt een macho bink. Het stoere lawaai-mannetje onder de vogels negeert tot nu toe het aanbod van de natuur- en vogelliefhebber uit Beijum. Gratis nieuwe huisvesting.

De spechten maken zich op deze manier niet echt populair in Beijum. Een beetje de boel vernielen. En minachtend de neus ophalen als er een onderkomen wordt aangeboden.

woensdag 18 april 2018

BEIJUMBORG (110)


Rome, we komen!!

Ja, als de piloten en de rest van de staf van de luchtvaartmaatschappij deze keer geen roet in het eten gooien zit ik – op het moment dat de Beijumblogger dit stukje plaatst – in de afdaling naar het vliegveld Leonardo da Vinci/Fiumicino bij Rome. Voor de allerlaatste keer ga ik voor mijn werk naar – wat ik nog steeds vind- de mooiste stad van Europa toe, want pas geleden heb ik het stokje overgedragen aan een college van me, die zich vanaf nu directeur Bedrijfsvoering mag noemen van het ‘Koninklijk Nederlands Instituut te Rome’, zoals het officieel heet.  

Ik zat net te berekenen dat het alweer 45 jaar geleden is dat ik voor het eerst deze stad bezocht: ik was toen 17, en we gingen met onze klas op Romereis. En dat ging toen nog niet per vliegtuig, maar per trein. Instappen in Enschede, overstappen in Deventer en Arnhem, de nachttrein naar Milaan, en daar weer overstappen naar Rome. Een heel avontuur: 24 uur in de trein met een dertigtal pubers….het moet voor onze begeleiders een helse klus geweest zijn. 

Aankomen op een zwoele oktoberavond op het beroemde station van Rome: Stazione Termini. Daar overstappen op de bus die ons naar een jeugdherberg bij het voormalig Olympisch Dorp bracht. En vervolgens een week lang door de stad en omgeving gesleept worden….iets waar ik alleen maar zoete herinneringen aan heb overgehouden.

Ook als student kwam ik er vaak: onder andere om een paar dagen te studeren in de bibliotheek van wat toen nog het Nederlands Instituut heette. Ik was diep onder de indruk van die bibliotheek en van het statige gebouw zelf, en beloofde mezelf dat ik daar ooit eens zou werken. En zie daar: dertig jaar later, van 2016 tot 2018, mocht ik er werken en had ik de zorg over het gebouw, de bibliotheek, de ICT en het personeel dat aanwezig is in een mooie villa die zich - sinds het instituut in 2004 honderd jaar bestond - ‘Koninklijk’  mocht noemen.

Velen noemden dit de mooiste baan die de Rijksuniversiteit Groningen te vergeven had, en het is waar: er zaten vele mooie kanten aan. Velen ook boden mij de afgelopen jaren aan mijn koffers (die ik nooit had: ik gebruik altijd een heel bescheiden reiskoffertje) wel te willen dragen als ik er weer een paar dagen naartoe ging. 

Rome: het blijft wonderlijk hoe ik me er al vanaf 1973 thuis heb gevoeld. Ik ken er de weg, de gebouwen, de Romeinen (niet per sĆ© de aardigste mensensoort, trouwens), de goedkope maar goede restaurants, de prachtige pleinen en de antieke tempels…..ik zal het missen, nu ik er vanaf donderdag 19 april niet vaak meer zal komen. Hoogstens als toerist….want Rome: daar blijf je komen!!

Han Borg