maandag 31 december 2007

Oudjaar

En knallen dat het doet in Beijum. Maar waar niet. Gisteren was ik in Kardinge waar het Nederlands kampioen schaatsen plaatsvond. En wat is die Mart Smeets dik geworden! En vandaag begonnen zo'n 150 kinderen in hetzelfde sportcentrum aan een cursus schaatsen. Gekkenhuis was het. Rijen stonden er te wachten. Wie had dat 15 jaar geleden kunnen denken, schaatscursussen. Normaal gesproken ging je met je glijdertjes onder de stijfdichtgevroren kanalen op, eventueel een stoel als houvast bij de hand. Koek en chocolademelk. Grappig dat ik vanmiddag werd gegroet door wildvreemden in het winkelcentrum hier in Beijum. Bemoedigende opmerkingen en knikjes. Het gist, broeit en borrelt in Beijum. Laat maar knallen; het echte vuurwerk en het symbolische. Het nieuwe jaar beloofd veel goeds!!!

zondag 30 december 2007

Berichten verwijderd

Het einde van 2007 nadert en ik heb net maar besloten om de Dagblad-artikelen te verwijderen. Hossanna-stukjes schrijven op je eigen blog wbt ontwikkelingen binnen Beijum, nee dat gaat me achteraf gezien toch een paar bruggen te ver. Dit blog is niet door me opgesteld om het eigen gelijk te halen of meningsverschillen/conflicten uit te vechten. Ik was eerlijk gezegd ook verrast door het telefoontje van het Dagblad op 27 december. Ik sta voor wat ik gezegd heb en wat er geschreven is. Maar ik wens deze weblog verder niet te gebruiken als uithangbord voor conflicten in de wijk.
Goeie jaarwisseling voor iedereen en ook een goed 2008!!!!

zaterdag 29 december 2007

ERIK JOUSTRA IS NIET OPGESTAPT!

Een kleine aanvulling nog; ten onrechte wordt in het artikel gesuggereerd dat ook Erik Joustra vanuit onvrede is opgestapt. Dit is niet waar, Erik was de enige betaalde kracht binnen de redactie en hij heeft een andere baan geaccepteerd. Het artikel gaat dan ook niet over hem maar over vrijwilligers. Sorry Erik, namens de redactie, dat je ten onrechte wordt vereenzelvigd met opgestapte vrijwilligers! Je was een geweldige kracht en jouw treft geen enkele blaam voor iets!!!

De artikelen over de wijkkrantaffaire laat ik hooguit een weekje op dit blog staan, ik wil niet dat ze Beijumnieuws gaan domineren. Binnenkort weer gewoon fris nieuws vanuit de mooiste wijk van Groningen. En vooal ook, eerlijk en onafhankelijk nieuws...

zaterdag 22 december 2007

Sorry, pardon, excuzes moi

Het heeft weer even geduurt maar hier dan weer eens een berichtje. Sinterklaasverplichtingen, kerstboom kopen, gedichtjes, suprises etc, het kost allemaal wat tijd. Over excuseren gesproken, ik ken iemand die wil dat anderen zich gaan verontschuldigen voor hun recht op vrije meningsuiting. In Beijum.Nee, ik zeg niet wie maar het is weer de tijd van de korte lontjes... Pas op oudejaarsavond knallen hoor..

Het afscheidsfeestje van Peter Wijnsma was een succes evanals die van Jan Moorman trouwens. Behalve dat het rommelt bij de bewonersorganisatie, ook Erik Joustra van de krant is nu opgestapt en dat de wijkkrant een dramatisch niveau gehaald heeft,( zag er héééél professioneel uit...) is het eigenlijk erg rustig in Beijum. Apart dat Willie Koole, nieuw bij de krant, al weer spuugzat is van het gezeur de de kritiek die op haar afgolfd..In de komende wijkkrant of misschien wel in de Regiokrant wacht de Beijumers een leuke verassing..

Veel nieuws is er dan ook niet. Wel aardig om te vermelden is dat er vanmiddag kinderen over de sloot bij de Froukemaheerd liepen. Iedereen maar denken dat de winters tot het verleden gaan behoren..
Goed te lezen trouwens dat Theo Smit zitting neemt in het Lokaal Akkoord. Harde werker, integer en meer oog voor Beijum dan voor zichzelf..
Het komt allemaal goed, binnenkort weer stevig nieuws op deze blog.
Prettige Kerst allemaal en voor alle Beijumers een vredige Kerst. En dat niemand hoeft te overheersen maar dat iedereen in zijn haar waarde gelaten moge worden...!!

donderdag 6 december 2007

Liesbeth opnieuw moeder??

Nee, nee, zeg ik direct. Dat is ze niet. Maar ik zag de oud hoofdredacteur van de Wijkkrant ( 4 weken..) gisteren lopen met een baby in de draagzak. Dat zag er goed en liefdevol uit en Liesbeth straalde er over. Het blijkt om de baby van een nichtje van haar te gaan. Liesbeth zag er goed uit en ze kwam stevig over. Zo vertelde ze dat ze in een of andere bestuursvergadering onder druk was gezet om haar excuses aan te bieden voor een kordaat en eerlijke handelswijze. Er zijn nu eenmaal mensen die de boel naar hun hand willen zetten ( en vooral onder het mom van "goed doen...") en mensen en zaken om zich heen trachten te manipuleren. Liesbeth tuint daar niet meer in en laat zich niet meer voor andermans wagentje spannen. Hulde. Maandag gaan we samen koffie drinken.

Het is een beetje een gossip-bericht maar dat mag wel een keer. Positief nieuws van vandaag, behalve dat Sinterklaas kwam, is dat er weer is vergaderd over een boek over 30 jaar Beijum. Inhoudelijk mag en ga ik daar nog niks over vertellen. Wel dat de club is aangevuld met Jaap Ekhart. Wordt vervolgd!

woensdag 5 december 2007

Afscheidsfeest Peter Wijnsma

Over twee weken geeft afzwaaiend stadsdeelco-ordinator Peter Wijnsma een afscheidsfeest. Hij verlaat ons stadsdeel en verhuist naar richting Paddepoel e.o. Gisteren fietste hij door Beijum met twee collega's en zo te zien was het een soort van "afscheidstournee" door de wijk. Peter heeft goed werk verricht en meldde dat Beijum een flink eind is opgeschoten qua Sociale Wijkvernieuwing. Hij is redelijk ingevoerd in het reilen en zeilen in de wijk en het contact met hem heb ik altijd als prettig ervaren. Een tijdje geleden had ik nog een goed gesprek met hem en wat opvalt is zijn gevoel voor verhoudingen en integriteit. Integriteit verlangt hij dan ook van andere mensen en vooral van werknemers die hun boekje te buiten gaan lijkt hij een broertje dood te hebben. Het zal geen toeval zijn geweest dat hij niet op de Algemene Ledenvergadering in Beijum was, eind september. .Gisteren nodigde hij me uit om naar zijn afzwaaifeest te komen in de Schakel. Die uitnodiging grijp ik graag aan. Om het glas te heffen op zijn toekomst en om eens een goed gesprek te hebben over allerhande ontwikkelingen in de wijk...

zaterdag 1 december 2007

Ik moet naar het Bordeel...

Nee, weest gerust lezer, ik heb geen aandrang om bovenstaande kop werkelijkheid te laten worden. Ik zag deze vette tekst de afgelopen week wel pontificaal op enkele billboards prijken. Lopend door de Froukemaheerd kon ik de aandrang niet meer weerstaan, ik moest en zou de tekst even van dichtbij lezen. Middenin deze kinderrijke heerd in Beijum waren twee posters geplakt met de bewuste mededeling: Ik moet naar de hoeren. Naderbij gekomen zag ik dat het een soort van ide-ele reclame was van Terre des Hommes. De tekst verwees niet naar hitsige mannetjes die zonodig moesten, maar naar kinderen die in een of ander ontwikkelingsland naar het bordeel moeten om te werken. En of er wat geld gestort kon worden om dit soort praktijken te kunnen voorkomen. Het goede doel snap ik al vraag ik me af wat de kinderen aan bijvoorbeeld de Froukemaheerd hiervan zullen vinden. Woorden als fuck you, k-t, l-l, n--ken en p-pen proberen sommige ouders verwoed uit de vocabulaire van hun kroost te verjagen. Maar dan:"Mama, was is een bordeel? En wat gebeurd daar dan?"

Ik ben niet zo vreselijk moralistisch en bekrompen. Maar moet je zevenjarige kinderen die net leren lezen hier nou mee confronteren? Ik moet naar het bordeel? Ach, kom op zeg: fuck you!

woensdag 28 november 2007

Liesbeth zei..Etentje met oud redactieleden..

Op maandag 19 november hadden wij de oud redactieleden van de Wijkkrant Beijum een etentje.Dit hadden wij samen afgesproken, omdat wij op een niet leuke manier uit elkaar gegaan zijn.Afwezig was Luit,maar daar gaan we a.s vrijdag op de koffie met zijn allen.Het was een gezellige avond en om samen tezijn als oud collega's voelde het prima en van ouds aan.Onder genot van een drankje en het heerlijke eten werd er bijgepraat en gelachen.Dit was zeker voor herhaling vatbaar en dat gaan we ook zeer zeker doen!Ik wil hier Machteld,Johan,Erik en Terence bedanken voor de gezellige avond en vondt het fijn weer samen te zijn als “team”.
Liesbeth Kuiper

maandag 26 november 2007

Aanvulling Liesbeth

Liesbeth zei...
Moi Johanze hielden niet alleen takken van de bomen..hele bomen gaan tegen de vlakte hiero...omdat er zomers teveel pluisjes van afkomen.Daar komen straks jonge boompjes voor terug.gr.Liesbeth
26 november 2007 13:32

zaterdag 24 november 2007

Rommelmarkt in de Bron

Ik was er eerlijk gezegd nog nooit geweest maar vanmiddag was het dan eindelijk zo ver. Achter de Heerdstee in de Bron was een rommelmarkt georganiseerd. De opbrengst gaat naar een goed doel in India en de euroos wisselden grif van eigenaar. Een rad van avontuur, schminkmogelijkheid, grabbelton, boeken en prullaria die te koop werden aangeboden etc. Alle kopstukken van de Bron waren aanwezig. Henk Oostinga was als spreekstalmeester op zijn plek en Antje Graaf verkocht koffie en gebak alsof ze dagelijks op de markt staat te verkopen. Marian Nijlunsing, een oud oud mederwerker van de wijkkrant was ook aanwezig die me influisterde om stappen te gaan ondernemen. Lief bedoeld, maar een zaterdagmiddag laat ik me niet verpesten door vervelende toestanden.

Een gedeelte van de Zuidwending was vanmiddag afgesloten. Een hoogwerker haalde wat takken van bomen, waarschijnlijk om te voorkomen dat er wat naar beneden zou donderen en voorbijgangers zou kunnen verwonden. Een lekker novemberzonnetje vandaag; lekker om in Beijum te wonen

vrijdag 23 november 2007

SINTERKLAASFEEST OP PLEIN OOST

Stiel, Buurtcentra, SKSG,COP, winkeliers van Plein-Oost en de bieb organiseren samen een Sinterklaasfeest op het plein en wel op de 28e november tussen 14 en 16 uur. Kom allemaal verkleed en neem je fiets mee! Voor de duidelijkheid, dit geldt voor kinderen.

Sinterklaas dan nog even. Vroeger bracht Sinterklaas met hooguit twee Pieten je op 5 december een ganzebord ( nee, toen nog geen ganzenbord!!). Nu heb je een Coole Piet, een Testpiet, een Hulppiet, een Muziekpiet, een Hoge Piet en een Wegwijspiet. Waar is zwarte piet gebleven?

donderdag 15 november 2007

Vrouwengroep Orchidee in Beijum

Dat Beijum een interculturele wijk is is algemeen bekend. Er wonen ongeveer honderdtwintig verschillende nationaliteiten in deze grootste wijk van Groningen en je kunt stellen dat dit in het algemeen goed gaat. Je staat er als gewone Nederlander eigenlijk amper bij stil, maar het moet de nieuwkomers toch de nodige energie hebben gekost om hier hun weg te vinden. De taal, de gewoonten, de cultuur etc., het is niet niks om je dit allemaal eigen te maken. Inburgeren gaat meestal het snelst als je jezelf gaat bezighouden met taalles, opleidingen, (vrij)willigerswerk of als je je aansluit bij een of andere vereniging of club. In Beijum is sinds maart van dit jaar een internationale vrouwengroep actief. Elke maandagochtend komen ongeveer twintig kleurrijke vrouwen bijeen in buurtcentrum de Kleihorn. Het doel van de vrouwengroep is om elkaar te leren kennen, gezamelijke activiteiten ondernemen, contact tussen Nederlanders en buitenlanders te vergroten, en voor sommige vrouwen om door te stromen naar (vrij)willigerswerk of een opleiding.

De naam van de groep is Orchidee en is bedacht door Nurhan, een Turkse ex-deelneemster. Een orchidee bestaat uit allemaal verschillende bloempjes die samen weer een grote bloem vormen. Zoals de verschillende vrouwen die samen een hechte groep vormen. Nurhan is doorgestroomd naar de Amazone taallessen van het Alfacollege die is gericht op beroepsorientatie en werk.
De wekelijkse ontmoetingsgroep staat onder leiding van Magda Bootsma van multicultureel vrouwencentrum Jasmijn, gevestigd aan de Floresstraat. Magda is geboren en getogen Groningse en is afkomstig uit het onderwijs Ze gaf jarenlang Nederlandse les aan allochtonen, en ook trainingen presentatie, assertiviteit, sociale vaardigheden en sollicitatie. De trainingen gaf ze aan zowel allochtonen en autochtonen en ze is per januari van dit jaar verbonden aan Jasmijn.

De ochtenden in de Kleihorn hebben vaak een gezellig karakter maar het leerzame aspect
ontbreekt zeker niet. Ook gaan de vrouwen wel eens samen op stap, zo zijn ze onlangs met zijn allen koffie gaan drinken bij bewoners van Innersdijk of ze brengen samen een bezoekje aan de Ikea. Wat voor activiteiten organiseren ze zo allemaal? Het enthousiasme spat van Magda's gezicht af als ze over de vrouwengroep verteld:" Natuurlijk behandelen we wel eens zware onderwerpen maar de meeste ochtenden zijn gewoon ontzettend leuk en we doen meestal leuke dingen. Zoals tekenles, sportieve activiteiten als wandelen en ontspanningsoefeningen, of iets cultureels zoals het bezoeken van een tentoonstelling van Fiep Westendorp ( Jip en Janneke!) in het Grafisch Museum. Ook geven we voorlichting over zaken als gezondheid, financien, de GGD, de MJD en zeer actueel over de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO)."
De groep is ook voor Nederlandse vrouwen toegankelijk en in de komende edities van de Regiokrant wordt steeds een of meerdere deelneemsters van vrouwengroep Orchidee aan de lezers voorgesteld. Zoals Saida Belahrache, hier op de foto met Magda Bootsma. " Ze is een zeer belangrijke, actieve en gemotiveerde vrijwilligster en ze is dagelijks met hart en ziel bezig voor Jasmijn. Saida is belangrijk voor de groep, ze doet de werving van diverse projecten waaronder de vrouwengroepen en ook adviseerd ze mensen individueel, en zorgt ze voor de juiste doorverwijzingen. In buurtcentrum de Karre ( Indische buurt) ondersteunt ze docenten met taallessen en ook heeft ze zich aangemeld voor vrijwilligerswerk binnen Innersdijk."
Wat zijn de plannen voor de komende weken? " Op 3 december komt Sinterklaas, op 10 december is er een workshop chocolade maken welke wordt gegeven door een Braziliaanse vrouw, 17 december voorlichting over de WMO en we gaan ons bezig houden met de voorbereidingen van de Internationale Vrouwendag op 8 maart. Het thema van deze dag zal zijn Talent en Kwaliteit. Ook gaan we in januari weer op de koffie in Innersdijk."
De Kleihorn, maandagochtend vanaf half tien. Kinderopvang en meedoen is gratis; koffie en thee kosten vijftig cent.

Saïda Belahrache: 5422609
Magda Bootsma: 5733319 (Jasmijn)
De Kleihorn: 5494820
( foto nog niet geplaatst)

maandag 12 november 2007

Winkelcentrum-West. Sint Maarten

Stromende regen, paraplu's, verwaaide en uitgewaaide lampionnetjes. Moet dat nou weergoden? Sint Maarten 2007!! Het enige voordeel van zulks hondeweer rondom ons mooie winkelcentrum is dat er geen vervelende dingen gebeuren. Het was eigenlijk té nat om een fiets te gappen. Ok, een paar natte enveloppen in de brievenbus deponeren is niet fijn maar terreur rondom het winkelcentrum met dit weer? Nou, nee. Je hoopt een beetje dat de aanwezige grafity wat van de muren spoelt. En voor de rest lekker naar binnen. Waar je lichtje branden mag. En waar je veilig en ongestoord liedjes kunt zingen en het snoepgoed en de sinaasappelen in ontvangst kunt nemen. Nee, het is fijn om in Beijum te wonen. En het is prima toeven rondom Winkelcentrum-West. En dat mag wel in de krant. Of op het blog.Trouwens bij de Alkbert Heijn kregen kinderen handschoenen en ergens anders ( Intertoys?) een plastic microfoon.

Opgeruimd staat netjes

Zoals ongeveer twee weken geleden al aangekondigd heb ik de vertrekstukjes van deze weblog verwijderd en ook alles wat daar mee te maken heeft. Het is klaar zo en ik zal ook geen onderwerpjes richting dat onderwerp meer plaatsen. De meningen over de artikelen waren verdeeld en zo hoort het ook; het varieerde van "geweldig" tot "puberaal" en alles wat daar tussen zit. De complimenten kreeg ik rechtstreeks te horen en de veroordeling of kritiek via via. Puberaal zal ik altijd wat blijven al is dat natuurlijk een term van moralisten die een onwelgevallige mening zwart willen maken. Maar het is goed, ik zal geen puberale stukjes meer schrijven over puberale besturen of puberale mensen binnen bepaalde organisaties. En vanaf vandaag is het ook aan iedereen weer toegestaan om met me te praten haha.
Een beetje kind blijven kan geen kwaad, zo hoor ik verhalen over kinderen die twee keer Sint Maarten lopen; eerst in Zuidlaren of Haren op zaterdag en vandaag weer op maandag. En dat moeten nog pubers worden; waar moet dat heen met de wereld?

vrijdag 9 november 2007

Sint Maarten op Innersdijk

Het is de 9e november en officieel nog twee dagen voordat ' mijn lichtje branden mag.' En heel opfficieel duurt het nog drie dagen in verband met de zondagsrust op zondag de 11e. En tijdens de Sint Maartenloop moeten de winkels natuurlijk wel open zijn.

Vanochtend was er reeds een voorproefje van dit kinderfeest in Beijum te beleven. Tientallen kinderen van de Heerdstee togen met zelfgemaakte lampionnetjes naar verpleeghuis Innersdijk om een start te maken met de aanleg van hun snoepvoorraad. Een steengoede actie natuurlijk want je slaat allerlei vliegen in een klap. De mensen die het einde van hun leven naderen breng je zodoende in aanraking met mensjes die aan het begin van hun leven staan. De oudjes hebben zo hun verzetje, want wees eerlijk de hele dag professioneel personeel om je heen is toch heel andere koek dan ongedwongen en spontane kinderen. Leven in de brouwerij en afwisseling, welke oudere wil dat niet? Veel ouderen begonnen spontaan met de kinderen mee te zingen, de tasjes werden goed gevuld en iedereen was na afloop tevreden. Wat was het mooiste van het Sint Maartenlopen was de vraag aan een paar kinderen? "Dat de snoepjes lekker zijn", aldus het eerlijke antwoord. En daar past geen volwassen blabla tussen blabla over hoe goed het wel niet is ouderen en kinderen met elkaar in contact te brengen blablablabla. Gewoon, de snoepjes zijn erg lekker; daar gaat het je als kind toch om? Zoveel mogelijk en zo lekker mogelijk!

Mooie bijkomstigheid was dat de lampionnetjes binnen niet uit konden waaien. Want het ging lekker tekeer buiten; op weg naar het verpleeghuis werden de kids met hun begeleiding ook al getracteerd:op een hagelbui en een paar gezellige rukwinden. Nog een paar dagen dan kunnen de kids in Beijum zich opmaken voor een ander kinderfeest. En ook dan.."hoor de wind waait door de bomen, hier in huis zelfs waait de wind..." Ja, op kindergebied waait er een goede wind door Beijum. Gezellige tijden.

donderdag 8 november 2007

Vrouwengroep Orchidee-reeks naar Regiokrant

Het is een prachtig initiatief vanuit vrouwencentrum Jasmijn en gelukkig blijven ze in elk geval het jaar uit nog in de spotlight. Vrouwengroep Orchidee, een interculturele ontmoetingsgroep voor vrouwen, komt elke maandagochtend samen in buurtcentrum de Kleihorn. En elke maand werd een van de deelnemende vrouwen gepotretteerd in de wijkkrant. Gevoelige verhalen van vrouwen die om uiteenlopende redenen naar Nederland zijn gekomen en hier een plaats in de samenleving proberen te veroveren. Kwetsbaarheid en kracht, zo zou je de belangrijkste ingredienten van de vrouwengroep kunnen omschrijven. Kwetsbaar omdat de meeste vrouwen niet zomaar naar Nederland zijn gekomen; er zit meestal een gevoelig verhaal achter. En kracht, omdat de overlevingsstrategie die de meeste vrouwen hanteren blijk geeft van souplesse en levenslust. Humor, saamhorigheid, elkaar ondersteunen, het bespreken van thema's, samen eten, luchtigheid en niet moeilijk doen; er wordt wel eens gesteld dat het begrip gezelligheid een typisch Nederlandse aangelegenheid is, maar dan moet je toch eens de bijeenkomsten van deze internationale vrouwen bezoeken.

Het is verheugend dat de vervolgreeks in de krant blijft en door het grotere verspreidingsgebied van de Regiokrant kunnen ook lezers buiten Beijum kennismaken met de vrouwen van Orchidee. Ondergetekende blijft de serie voor de lezers verslaan. Dappere dames op de Beijumer klei! Wordt ongetwijfeld vervolgd.

woensdag 7 november 2007

Werken in Beijum; november 2007, het kruidenvrouwtje

Ze is bijna vijftig jaar en ze zit al weer twee jaar in de Wiershoeck. De Groene Zon is zo langzamerhand een begrip geworden in "alternatief" Beijum. Voor mensen die niet weten wat de Groene zon is; dit is haar kruidenwinkel en haar uitvalsbasis voor workshops en excursies op kruiden en plantengebied. Saskia Nieboer is al zevenentwintig jaar met kruiden bezig en ze volgde daar o.a. een opleiding voor in het Duitse Beieren. Behalve onze lokale kruidenexpert is ze ook nog eens ( tropen)verpleegkundige, transpersoonlijke therapeut en is ze afdelingshoofd geweest op een afdeling voor psychogeriatrie. Behalve in Beieren verbleef ze ook regelmatig in Zwitserland.
Maar ze is nu dus werkzaam in haar droomwinkeltje de Groene Zon:" Ik vind het hardstikke leuk om hier te doen wat ik doe. Wie zin heeft kan altijd een kopje thee komen drinken, eventueel met een lekker stuk taart erbij." Geinteresserden kunnen altijd even haar website bezoeken, u googled op groene zon en de zoekmachine brengt u naar de site. Saskia doet de vele werkzaamheden in de Groene Zon niet helemaal alleen, ze wordt bijgestaan door maar liefst negen vrijwilligers. Ze vertrouwde de intervieuwer toe dat alle vrijwilligers met Kerst een kerstpakket krijgen en dat ze gratis aan cursussen en workshops mee mogen doen. Dat klinkt allemaal goed; is er nog wat te vermelden wat niet op de site staat? "Begin volgend jaar open ik een bibliotheek in de Groene Zon. Noem het maar een gezondheidsbibliotheek want alle boeken die er in komen hebbeb op de een of andere manier te maken met lichamelijke en/of geestelijke gezondheid."

Voor een smeerseltje, gezonde druppels, etherische olie-en of lekkere kruiden begeeft u zich naar onze kruidenvrouw Saskia Nieboer in de Wiershoeck. Want de natuur is onze grootste bondgenoot tegen ziektes en ongemakken. En Saskia weet dat als geen ander en dat brengt ze graag over op andere mensen.
jf

2008; Beijum 30 jaar!!

Vanochtend kwamen vijf enthousiaste mensen in het Wegwijzerpand samen om de eerste lijnen uit te zetten wat betreft het maken en uitgeven van een boek over dertig jaar Beijum. Alhoewel, dertig jaar? Nee, dat is veel te weinig. Want Lammert Doedens was een van de vijf aanwezigen ( nait kwoad word'n Lammert dak tie eev'n apaart benuim). Lammert heeft een geweldige schat aan historische verhalen over de wijk en heeft een geweldige kennis over alles wat met de geschiedenis van de mooiste wijk van stad te maken heeft. Dus ik denk dat het eerder 2208 jaar Beijum wordt; tweehonderd jaar voor Christus hadden ze al het plan om de mooiste wijk van de stad Groningen te bouwen. Grapje natuurlijk, maar de historie van Beijum gaat errug ver terug. Uithangbord van Heel de Buurt, Theo Smit, was uiteraard ook aanwezig en Jaap van Leeuwen, van de Regiokrant en uitgeverij Leander, kan natuurlijk op dit podium niet ontbreken. Want behalve bevlogenheid en enthousiasme is een goede zakelijke basis natuurlijk onontbeerlijk. Om niet te spreken over jarenlange ervaring met uitgeven. Ondergetekende en Machteld Veenker completteerden het gezelschap want er moet natuurlijk wel het een en ander geintervieuwd en geschreven worden. Wordt allemaal vervolgd!

Ps, er zijn weer wat nieuwe lezers toegetreden en vanochtend hoorde ik het verhaal dat ik uit de redactie gezet zou zijn. Dat is natuurlijk niet waar en ik raad deze lezers aan om de eerste twee stukken even te lezen. Die verhalen zijn nogal pittig geschreven, de storm is al lang weer geluwd, maar ze vertellen wel mijn ervaringen omtrent mijn uittreding. Oordeelt u zelf; of beter gezegd, doe dat niet.

dinsdag 30 oktober 2007

Sint Maarten op de 12e!!

Het zijn schitterende herfstdagen deze laatste dagen van oktober, het lijkt wel nazomers weer maar dan wat kouder. Strak zonnetje. Aan de ringweg door Beijum, de Emingaheerd, liggen vele gesnoeide takken van bomen. We leven in zo'n moderne wijk dat bomen hier ook twee keer per jaar naar de kapper gaan. Het intervieuwtje met kruidenvrouwtje Saskia Nieboer laat nog even op zich wachten; vanochtend was haar thee- en kruidenzaakje weer eens gesloten. Zou er wat zijn met haar? Je moet er niet aan denken dat ons kruidenvrouwtje ziek zou worden of dat ze boven allerlei zelfgebrouwen mengsels onwel is worden. Een kruidenvrouwtje gaat natuurlijk niet zo snel naar de dokter maar laten we haar met elkaar in de gaten blijven houden!

Even iets herstellen, ik schreef eerder dat Sint Maarten op zaterdag 10 november wordt gelopen ivm zondagsrust. Echter de lampionnetjes zullen op maandag de 12e uitwaaieren door de wijk ( liever niet uitwaaien).
De middenstanders staan te trappelen voor alle feestdagen die gaan komen. In Winkelcentrum- West staan de zwarte Pieten al weer opgesteld en in de Hornbach staan de Kerstspullen al weer lang en breed uitgestald. Misschien een idee om de Asser-variant hier te introduceren? Pas als Sinterklaas daar is vertrokken mag de Kerstman zijn intrede doen. En ook de hele toeters en bellen daar omheen.
Verder eerst niks te melden!

vrijdag 26 oktober 2007

Met Mati de winter in?

Vanmiddag boodschappen gedaan in Winkelcentrum-West. Bij het passeren van Beijum-actieveling Frans E. hem even gegroet en gezien dat hij weer lekker met zijn tuin bezig is. In het winkelcentrum zaten vijf casieres op rij te dagdromen want er waren weinig klanten in de winkel. In Hoogenberg dierenspeciaalzaak zag ik de eigenaar en naamhouder ( wat begint die man toch veel op een reptiel te lijken) me geheimzinnig wenken. Hij had een primeurtje voor me zei hij want hij begint binnenkort iets nieuws in zijn winkel. Hierover binnenkort meer. Bij de counter van Albert Heijn sprak een vrouw me aan en ze vroeg waarom er geen van de Heerd column in de laatste wijkkrant stond. Ze was even ontdaan nadat ze hoorde wat er gebeurd was, maar wilde wel een keer ge-intervieuwd worden omdat ze in januari 25 jaar in Beijum woont. Terugfietsend zag ik Mati Gelatti door de wijkrijden om ijs te verkopen ( 26 oktober!) November gaan ze zeker halen maar de vraag dient zich aan of ze omstreeks Sinterklaas ook nog ijs zullen verkopen. Binnenkort een intervieuwtje met de beide heren over het afgelopen seizoen. Ze zijn onder anderen een beetje groot geworden in de wijk omdat ze regelmatig op de met veel liefde en inzet gemaakte kinderpagina stonden. Deze artikelen hebben ze altijd erg gewaardeerd. Kruidenheksje Saskia Nieboer wordt binnenkort benadert voor een Werken in Beijum en ik wens iedereen een heel goed weekend toe.

Nieuwe toekomst voor Montessorischool

(Dit artikel is ongeveer 2 weken geleden geschreven)

Door Johan Fehrmann en Machteld Veenker

Het startschot voor de langverwachte en naar gesmachte nieuwbouw voor de 1e Montessorischool aan de Wibenaheerd is donderdag 4 oktober om 15.30u. gegeven.
De school was de laatste twee jaar regelmatig negatief in het nieuws. Crisis, richtingenstrijd, tweespalt en een teruglopend leerlingenaantal bepaalden de beeldvorming.
Met het metselen van de eerste steen als aanzet voor een nieuwe school lijkt het verleden definitief begraven. Wat zul je nog uitweiden over het verleden? Het overlevingsmechanisme van de school is bewonderenswaardig. Dat er omwonenden gedwongen zijn te steggelen met de gemeente Groningen betreffende de invulling van de ruimte om de school heen is ook niet de verantwoording van de schoolleiding. En het is een feit dat de leerlingen en leraren al 23 jaar in een noodgebouw werken. Steeds waren er mensen, ouders, leerkrachten die bleven geloven in de wederopstand van hun school. Met hun enthousiasme, motivatie én inzet moet het lukken om de afgelopen twee crisisjaren te transformeren in een toekomstige periode van vertrouwen en optimisme.
Er kan dus weer vooruitgekeken worden dus en dat is een heugelijke mijlpaal.
Eerste steen
Nee, de problemen stonden deze 4e oktober eens niet centraal aan de Wibenaheerd. De sfeer was rondom de symbolische herstart -ceremonie erg feestelijk te noemen. Blije ouders en idem dito de leerkrachten en kinderen. Directeur Han van de Vlist opende samen met peuterspeelzaalleidster Netty de Jonge de symbolische weg naar de nieuwe locatie en ‘forceerden’ een opening naar buiten toe. Op de plek waar gebouwd gaat worden verzamelden zich tientallen kinderen in een grote ovale kettingkring, waarlangs de ‘eerste steen’, die voor de gelegenheid goud geverfd was en daardoor een plechtige behandeling kreeg, werd doorgegeven. En een luid gejuich steeg op nadat van der Vlist de eerste steen gemetseld had.
Hartstikke mooi
Daarna ging iedereen naar binnen voor een hapje en om de bekertjes en glazen te heffen.
De beide peuterspeelzaalleidsters, Netty en Inge, zien de toekomst hoopvol en met volle verwachting tegemoet: " We waren wel wat weemoedig nadat peuterspeelzaal Pinnokio afgelopen zomer werd afgebroken, we hebben daar een hele geschiedenis liggen. Maar wat komen gaat wordt gewoon hartstikke mooi, het verheugen op ons toekomstig onderkomen is groot." De Montessorischool telt op het ogenblik 110 kinderen en 15 peuters. Gelukkig kan iedereen op school nu hun eigen nieuwe stenen en andere lichte materialen schoolgebouw tegemoet zien. En het is vanuit deze start ook voor iedereen te hopen dat er een nieuwe impuls ontstaat met als gevolg dat het leerlingenaantal weer op aanvaardbaar niveau komt. Dit zou voor Beijum goed nieuws zijn en niet op de laatste plaats voor de betreffende kinderen.

donderdag 25 oktober 2007

Proost en een toast

Ik las weer een anoniem op mijn blog en ik denk nu te weten hoe het komt. Als je reageert zonder je afzender kom je als anoniem op het blog. Voor of tegens, sympatie-en of antipatie-en, ik ga er niet meer op in. Want ik sluit niet uit dat er ook nepreacties opgezet kunnen worden ( mevrouw de Vries??). Ik vind het wel aardig dat een ex-ouder van de M-school mijn objectiviteit waardeerde, maar dat terzijde. Ik heb altijd met eer en geweten in de wijkkrant geschreven. Ik heb in de eerste artikelen op deze blog even pittig van me afgeschreven maar die toon gaat veranderen. Ik ben voorstander van harmonie en rust in de wijk en ik zal alle betrokkenen gewoon blijven groeten en we kunnen altijd een keer het glas heffen. Ik twijfel er niet aan dat iedereen zijn of haar best doet, alleen kan dat zeer ongelukkig vallen en vooral als iets niet afgestemd wordt. Proost allemaal!! Neem er eentje op. En ook op ons mooie Beijum!

Herfst in Beijum

Zaterdag aanstaande gaan we met zijn allen weer de wintertijd in. Gelijk is het dan omstreeks half zes in de middag donker en in de ochtend is het tijdelijk weer een uurtje eerder licht. Het is een gezellige tijd al zal menigeen rijkhalzend uitkijken naar het voorjaar. Maar de groenste wijk van Groningen ziet er met zijn rode en bruine herfstbladeren toch geweldig mooi uit. De herfst staat symbool voor sterven en loslaten. Dat hoeft niet zwaar te zijn als je het maar accepteerd. Kijk eens hoe een Jan Wolkers op zijn bijna 82e verjaardag vredig heenging tijdens een dutje. Een ware natuurmens die niet bang was voor de dood maar dit in eigen woorden een mooie oplossing vond. Voor de levendigen onder ons breken er weer allerlei feestdaagjes aan. Om te beginnen voor de allerkleinsten Sint Maarten. Omdat de elfde van de elfde dit jaar op zondag valt gaan de kinderen op de 10e ( winkels open!) november al met hun lampionnetjes langs de huizen. Als Sint Maarten achter de rug is, en de tas nog goed gevuld met snoep, komt een andere goedheiligman weer Nederland, Groningen en ook Beijum weer binnenvaren en rijden. De Sinterklaasjournaals en hulppieten zullen weer duizenden kinderen aan het scherm kluisteren. Daarna, als de lieve man weer vertrokken is, maken we ons op voor de most wonderfull time of the year. En als het vuurwerk op de eerste van de eerste geknald heeft ( Garmisch Partenkirchen en het schans-ski-en) en we gewoon januari ingaan; tja dan de winter door. Hoezo klimaatverandering? Ik voorspel een winter met een echte elfstedentocht. En...zouden de twee Mati Gellaties aan de kant staan aan de Froukemaheerd of gaan ze de stalling in?

BINNENKORT IN DIT THEATHER

Binnenkort haal ik de verhalen van de weblog die met mijn vertrek te maken hebben en de reacties daarop. Om daar nou in te blijven hangen, nee daar heb ik geen zin in. De weblog is nou eenmaal niet begonnen om te steggelen maar om leuke ditjes en datjes en nieuwtjes op te plaatsen. Trouwe lezers mogen best even weten wat mijn drijfveren zijn geweest. Maar ik richt me op de toekomst en ik wens de krant en de organisatie alles goede toe en dat is niet cynisch gemeend. Er valt voor mij niks uit te vechten of een bepaalde gelijk te halen. Ieders mening mag er zijn en ik ga uit van het goede in de mens.
Genoeg gepreekt zo; vanavond zet ik een herhaling op de weblog van het verhaaltje WINTER 2064 IN BEIJUM. Oeps, hij staat hier al onder.

WINTER 2064 IN BEIJUM

WINTER 2062 

Opa, vertel nog eens over de winters vroeger.” Met vragende ogen en met een oude fotoboek in zijn handjes geklemd klimt kleine Joran voor de zoveelste keer bij z’n opa op schoot. 

Glimlachend reageert zijn 82- jarige opa voor de even zoveelste keer op het verzoek van zijn kleinzoon. Een aangenaam voorjaarsbriesje waait door zijn tuin aan het Martinikerkhof en houdt de temperatuur aangenaam. Door het gekwetter van de vogels heen is in de verte het geroezemoes van een terrasje en de lokkende bel van een ijsjeswagen te horen. Het is begin februari 2062, het is rond het middaguur en vierentwintig graden. Zomers geklede mensen ontspannen zich onder de palmbomen van het Martinikerkhof. Bij de buren plonzen kinderen in een opblaasbadje, de zon heeft vrij spel in een wolkenloze blauwe lucht.

Het fotoboek toont vergeelde foto’s van een ver verleden, de negentiger jaren van de vorige eeuw. Opa als kleine jongen op een slee in de sneeuw, een sneeuwpop met een wortel als neus en schaatsers op bevroren grachten. Nostalgische foto’s van winterse taferelen, kinderen ingepakt in winterjassen, handschoenen aan en sjaals om. Mijmerend beantwoord opa de vragen van Joran. Z’n 7- jarige kleinzoon die nog nooit sneeuw of natuurijs heeft gezien hangt aan zijn lippen. Άlles moet hij weten, hoe ging dat vroeger in een échte winter? Wat vond opa van de sneeuw? Hoe maakte je een sneeuwpop? Met een slee van een heuvel afroetsjen, hoe ging dat?

Terwijl opa de nieuwsgierige vragen van Joran beantwoordt gaan z’n gedachten en herinneringen terug naar zijn eigen kinderjaren. Hij zag zichzelf weer bij zijn eigen opa en hoorde in gedachten weer de gesprekken die hij had over winters, winters die hij weer niet meegemaakt had. Over dichtgevroren ramen met ijsbloemen. Opa die ‘ sochtends een stuiver verwarmde op de houtkachel en een kijkgaatje in de dichtgevroren ruit maakte. Bevroren waterleidingen, de elfstedentochten, metershoge sneeuw…

Gisteren was hij met Joran weer eens in het Wintermuseum aan het Wak geweest. Tot 2043 heette deze plek in hartje Groningen nog het Koude Gat. Het museum moet de herinneringen aan vervlogen winterse tijden levendig houden. Werkelijk álles op wintergebied kun je er aan treffen zoals sleeën schaatsen en ski’s.

Winters aangeklede levensechte poppen met bevroren baarden. Je kunt je er vergapen aan een heuse gemeentelijke strooiwagen en er zijn films en dvd’s over winterse aangelegenheden zoals sneeuwklokjes, ijspegels, ijzel, sneeuwstormen, winterwortels, ijsbrekers etc. Er zijn oude antieke krabbers om autoruiten weer ijsvrij te maken, een houtkachel en een verjaarde auto met sneeuwbanden. De films, dvd,s, boeken en houtkachel kun je zien onder ‘normale’ temperaturen. De bezienswaardigheden zijn tentoongesteld in een ruimte die ouderwets winters is nagemaakt: temperatuur acht graden onder nul!

Het is snel gegaan met de klimaatsverandering in Europa. De laatste sneeuw en vorst zijn in het uiterste noorden van Scandinavie gesignaleerd, in de winter van 2039. Enorme omwentelingen zijn nog steeds gaande op het gebied van de landbouw. De opkomst van de toeristenindustrie in Noord-Nederland is explosief te noemen. De laagste wintertemperaturen, zo rondom de jaarwisselingen, schommelen omstreeks de 9negengraden ’s nachts en overdag schommelt het kwik dan rond de zestien graden.

“Opa ijsje kopen”? De klok van de Martinitoren slaat 2 uur, een straaltje zweet loopt langzaam over opa’s gezicht naar beneden en druppelt in het opengeslagen fotoboek. Een merel zingt hoog in de bomen het hoogste lied. “IJstijd opa”. Onderweg naar de ijssalon in de Poelestraat zien ze rijen wachtenden voor het VVV-kantoor. De terrasjes aan de Zuidzijde van de Grote Markt zijn goed gevuld. In de Poelestraat vinden opa en Joran nog een aangenaam plekje in de schaduw.