zondag 15 september 2019

NATUUR IN EN ROND BEIJUM (131)


Tijdens deze overgang van zomer naar herfst valt er nog steeds volop te genieten van het natuurschoon dat Beijum rijk is.
Vanzelfsprekend is de herfst als het ware de overgang van leven naar dood, dit in tegenstelling tot de lente, het jaargetijde van nieuw leven en tot bloei komen.

Foto boven, geen idee hoe de bloem die vanuit de plant zichtbaar is heet.

De bloei is duidelijk voorbij al ziet het er ergens nog best fraai uit. Godekenheerd, maar het zou overal in Beijum kunnen zijn.

Foto links, een heg vlakbij.
Bijna alles nog groen maar er zitten een paar bruine bladeren bij en ook een gele.

Geen idee hoe de natuur werkt, zou er ook logica in zitten? Zijn de bruine bladeren de zwakke broeders die er als eerste aan gaan, of zijn ze het snelst wa betreft hun proces?

Foto rechts, Holmsterheerd, en van die rode vruchten is de naam wel bekend. Rozenbottels.

Niet handig om ze rauw te eten maar je schijnt er jam van te kunnen maken.

De herfst, niet alleen het afsterf-jaargetijde maar ook de periode waarin vruchten geoogst kunnen worden.

zaterdag 14 september 2019

WORDT JANNY VISSCHER DE NIEUWE SP-VOORZITTER?


Wordt Janny Visscher de nieuwe landelijke SP voorzitter? Foto, 2012, tijdens Lentekriebels

"We zijn een veelkleurige stad waar iedereen erbij mag horen, we sluiten niemand buiten."
Was getekend, Janny Visscher, ze zegt het allemaal op de video in deze Kijk op de Wijk uit 2010
Nuchter, no nonsens, geen gedraai.

De Socialistische Partij Nederland draagt haar voor als landelijke voorzitter van genoemde partij.  Visscher is in Beijum zeer bekend vanuit haar toenmalige wethouderschap (ouderen, welzijn) in haar vorige standplaats Groningen:

De SP draagt het Eindhovense raadslid Jannie Visscher voor als nieuwe voorzitter van de partij. Dat maakte het bestuur van de SP vrijdag bekend. Visscher (57), die eerder wethouder was in Eindhoven en Groningen, heeft daarmee de beste papieren om de vertrekkende Ron Meyer op te volgen.
Volkskrant
Via NOS.nl

Janny Visscher was acht jaar wethouder in Groningen, vier jaar geleden verhuisde ze naar Eindhoven om daar wethouder/raadslid te worden.

De SP zit in een crisis. Het was het laatste jaar vaak ook niet best, overal maar dan ook overal op tegen zijn. 
Rode tomaten, want wij zijn tegen, ook tegen Brusselmans. De ironie, ze maakten de PvdA   groot met de miskleun-video.
Het koste de voorzitter van de landelijke SP uiteindelijk de kop. Ron Meyer

Politiek bedrijven is waarschijnlijk het hardste vak in Nederland.

Met Janny Visscher kon de partij wel eens een een vrouw als voorzitter krijgen die echt met beide benen in de maatschappij staat (heeft gestaan).

Elf jaar geleden was ze op werkbezoek bij vrouwengroep Orchidee
Acht jaar geleden een ontmoeting met Caribische Nederlanders
En vijf jaar geleden verzorgde ze een voorleesontbijt in de Boerderijum

HERFST ROND DE ZUIDKANT VAN BEIJUM (1)


Je zult het altijd zien, start je een lente-serie en het is winter. Of in dit geval, start je een herfst-serie en het wordt bijna hoogzomer weer.

De afgelopen zomer-serie rond het middenstuk van de Zuidwending is compleet geflopt.

Maar we gaan op herhaling.

De twee foto's die we zien zijn gistermiddag gemaakt.

Tijdens de opmaat naar een zomers weekend....

De komende pakweg tien weken...en het gaat hard mensen...worden foto's in deze serie vanaf ongeveer het bruggetje tussen de Froukemaheerd en Kardinge gepubliceerd.

Hoe gaat de herfst zich hier ontwikkelen?

Foto links, een gedeelte van de zuidrand van Beijum, grenzend aan Recreatiepark Kardinge.

Vanaf hetzelfde perspectief, foto boven, zal de klimtoren van Bjoeks over een aantal weken te zien zijn?

vrijdag 13 september 2019

RECREATIEPARK KARDINGE (115)


Het Recreatiepark Kardinge jubelde er gistermiddag over na een daarvoor herfstachtig verlopen donderdag.

Wat zien we daar allemaal?

Mooi weertje. Zonnetje.
Campers....velen uit Duitsland....zijn of waren spekkoper....lekker goedkoop Stad en Ommelanden kunnen verkennen vanuit Kardinge.

In 2013 maakte de Beijumblogger een bericht  video.

Foto links, er werden pionnen neergezet en motorrijders reden er hun oefenrondjes. Parkeerplaats voor het Sportcentrum Kardinge.

Mooi, de blogger kent Beijumers die hun zonen of dochters hier hun eerste auto-rijlessen geven.
Handig, scheelt betaalde rijlessen, hoe van stilstand schakelen naar de eerste versnelling, doorschakelen naar twee, drie....enz.  Hoe duur is een rijles tegenwoordig?

Nogmaals foto boven, wat doet dat gekleurde busje daar rechtsachter?

Wellicht volgt daar een nader bericht over.

In elk geval, Recreatiepark Kardinge is volop in beweging.

SOCIAAL VUILNIS IN BEIJUM (55)





Het was heel gezellig langs de wegen in Beijum tijdens de laatste weken van de vakantie en de eerste week erna.

De ironie uit bovenstaande zin moge duidelijk zijn, net als de titel van deze serie.


Het spijt de blogger maar hij kan het niet ontkennen, en hij heeft het vaker aangestipt: de Wibenaheerd spant de kroon wat betreft het langs de straat kwakken van dingen die iemand niet meer in huis wenst te hebben.

Ook vaker benoemd, op straat dumpen loont, het scheelt je 47.50 euro ophaalkosten door de Milieudienst...en je weet dat het toch wel wordt opgehaald en weggevoerd.

Tel uit je winst.

Voorman Jimmy Dijk van de SP Groningen hierover (via Facebook):


Dat zwerfvuil door bijplaatsing het meeste in De Hoogte, de Indische Buurt, Selwerd, de Oosterparkwijk, Lewenborg en Beijum voorkomt is geen toeval.
 Het zijn de wijken waar lang niet iedereen het geld heeft om grofvuil op te laten halen of de mogelijkheid heeft om grofvuil weg te brengen.
Stop met symptoombestrijding en pak de echte oorzaken van zwerfvuil aan. Informeer mensen maar geef hen ook een alternatief. Dus zorg ervoor dat mensen weer 1 of 2 keer per jaar gratis grofvuil kunnen laten ophalen.



Wat zien we deze keer zoal?

Klik de foto's groter om beter te kunnen zien.

Stoelen, kussens, een spiegel, winkelkarren, al of niet gevuld, veel troep en volle vuilniszakken.
Een bakfiets gratis gebruiken doet iemand niet in Beijum die te beroerd is om zijn spullen fatsoenlijk weg te brengen of geen zin heeft om bijna vijf tientjes te spenderen aan het op laten halen daarvan. Ook al biedt de gemeente dit aan.


Op de site van 100%Groningen staat een heel verhaal over dit onderwerp±


Stel, je hebt een nieuw bankstel gekocht. Het oude is versleten en mag nu tot grofvuil worden gerekend. Waar moet je er dan mee heen?
In dat geval kun je dat bankstel zelf naar de stortplaats brengen. Storten is vier keer per jaar nog helemaal gratis ook. Mooi geregeld… als je tenminste een flinke auto of een busje ter beschikking hebt. Laat nu een derde van de stadsbewoners die niet hebben. En studenten al helemaal vrijwel niet.
Een andere mogelijkheid is dat bankstel op te laten halen door de gemeente. Dan moet wel de portemonnee open. Afhankelijk van de grootte van het bankstel kost je dat minimaal € 47,30. Een paar stoelen erbij? Dan loopt die prijs zomaar op naar € 72,80. Koelkast erbij? € 98,30. Flinke bedragen dus, die niet iedereen zomaar op kan hoesten, zeker niet als je in de stad met de meeste lage inkomens van Nederland woont en van een uitkering leven moet.
Ooit bestond het in Groningen: grofvuil werd gratis opgehaald. Maar er moest worden bezuinigd vond de wethouder die daar over ging. Zo bespaarde hij € 450 000. Een mooi bedrag, dat klopt. Je hebt ook veel geld nodig immers in een stad die een grote bouwput is door de vele prestigieuze projecten die zijn opgestart. Trots is er onlangs zelfs gemeld dat die bezuiniging nauwelijks tot dumping van afval heeft geleid. Maar daar is een slimme woorden-truc voor nodig. Men heeft namelijk bepaald dat “bijplaatsing” niet hetzelfde is als “dumping”. Waar in diverse wijken het afval zich naast de containers opstapelt, wordt dit niet gezien als dumping. Dat is vreemd, daar zowel bijplaatsing als dumping verboden is. Op elke container staat vermeld dat er geen vuil naast geplaatst mag worden!
En dan is er het fenomeen “grofvuil bakfiets”, die plotseling door verschillende partijen wordt gepropageerd. Burgerparticipatie in optima forma zou je zeggen. Een gratis ter beschikking gestelde bakfiets, waarop je je bankstel laden kunt en die vervolgens naar een stortplaats rijden kunt om gratis te dumpen. Dat zie je vast voor je: je fietst vanuit bijvoorbeeld Beijum naar het A-Kerkhof, waar de bakfiets voor je gereed staat. Vervolgens laad je de bakfiets vol en rijdt er helemaal naar een stortplaats die nou niet echt in de binnenstad te vinden is. Dan de hele weg weer terug met een lege bakfiets, dwars door de binnenstad, naar het A-Kerkhof en ten slotte weer op de fiets naar Beijum. Dat wordt een dagje afvalstorten dus. Goed voor je gezondheid, maar is het realistisch als je stelt dat veel mensen dit zullen doen? De vraag stellen is die beantwoorden.
Daarom wil 100% Groningen dat afval een paar keer per jaar gratis wordt opgehaald, of als het echt niet anders kan tegen gereduceerd tarief. En dat kan heel goed. Zo kost dat in grote steden als Utrecht, Rotterdam of Amsterdam helemaal niets! Een goed bestuur van de stad biedt haar inwoners goede service. Die service bestaat hieruit dat verloedering van de woonomgeving wordt tegengegaan en mensen ervaren dat de gemeente er echt voor hen is. Met name zij die niet mobiel zijn of van een kleine beurs moeten leven zijn nu de dupe. De beschaving van een bestuur meet men immers af aan de zorg voor de zwakkeren in de samenleving.
Zo kan het ook....iets vriendelijk en netjes op straat aanbieden.  Gratis mee te nemen.





"BEIJUM IS VAN DE SURI'S + ANTILLIANEN"


"Groningen is sinds drie jaar een gore rotstad voor gewone mensen. In het Openbaar Vervoer hoor je uitsluitend Arabisch, Chinees, enzovoort. De Wijert Noord is vreselijk. Beijum is van de Suri's + Antillianen. Alle wijken worden geteisterd door studentenbewoning."  
Was getekend...eenTwitterbericht.

De Beijumblogger vermaakt zich regelmatig over de huidige vaderlandse polarisatie op Twitter.

Aan de ene kant:' Het ligt allemaal aan de buitenlanders, de moslims nemen alles over, we staan aan de rand van de afgrond. Help!'

Aan de andere kant: 'We zijn allemaal mensen, we laten ons niet uitspelen door angst, we zijn een sterk democratisch land en discrimineren niet op basis van afkomst of geloof.'

Vrij en simplistisch vertaald door deze blogger.

Vermaken? Ja...maar ook triest.

Er zijn lieden die alle 'schuld' van het eigen falen buiten zichzelf leggen.
Framen, beschuldigen, het ligt aan de boet'nlaanders.

Natuurlijk is er een probleem in dit land, Turken die anarchistisch al toeterend door steden hun trouwstoeten (hier zijn wij, wij zijn hier de baas, blabala)  menen te moeten uitdragen.
En die stompzinnige Salafisten die menen hun fascistische haat over kinderen te moeten uitspreiden.
Aanpakken die hap. Oprotten.

Persoonlijke mening van ondergetekende, het oeverloze geschreeuw van Profeet Wilders lost niks op. Het gekweel van narcist Baudet even zo weinig.

Wat dan wel?

De blogger vermaakt zich in deze over ene Helena Jacobs.  Rechts-extremistische twitteraar.

Zie beneden.

Aanhanger van Nederland Blank.
Wordt Beijum geteisterd door studentenwoningen?
Wordt er louter Chinees en Arabisch in Beijum gesproken?

Baudet. Wilders. Plus aanhangers.
Wat moet je ervan zeggen. Beijum kent tegen de 130 nationaliteiten.
Problemen aankaarten is een must. Anders geen oplossingen.
Maarrrr,...Eigen Blank Volk Eerst?

Rechts stemmen....al in the game.  Vrijheid Blijheid.
De Blogger hoorde donderdagmiddag, gisteren, iemand verkondigen dat de 'elite bezig is om het blanke Nederlandse volk uit te leveren aan...'.Paranoya Rechts.

Oftewel, het spook der racisme en fascisme. Eigen Volk Eerst.

Anderzijds, wordt de racisme-kaart tegenwoordig te snel getrokken?
Verwarrende tijden...
Leve het populisme.

Deze blogger loopt en fietst wat af door Beijum. Waarom hoort hij nou nooit Chinees en /of  Arabisch praten in 'zijn' wijk?
Framet hij niet genoeg op (a)Social Media?


Hij heurt wel oal minder en minder Grunnings proat'n in zien wieke..
Knap kloot'n...
Kom op PVV-ers  veur het eig'n geliek eerst...Red het Grunnings! Verder geen grapjes...tis doodserieus...red dit land en deze Groningse wijk aub!! Kuch.

(Zie ook dit bericht over de kwaadaardige raciste)


donderdag 12 september 2019

ONDERTUSSEN IN DE HUNZE (144)



Hoe hard mag je hier nou rijden?
Dertig km/uur is wel erg langzaam op de 'wijkring'  door De Hunze.

Alhoewel, bij nader inzien, in Beijum mag je op de ring dan wel 50 km/uur rijden, maar daar heeft het verkeer voorrang op verkeer dat vanuit de woonheerden komt.

In De Hunze heeft verkeer dat van rechts komt voorrang, dus wellicht is 30 toch een prima snelheid.

Foto boven, waarschijnlijk een supporter van de FC heeft een Noord Tribune-plaatje op de 30 k/m-herhalingsbord geplakt.

Waarom er een herhalingsbord staat en geen gewoon 30-bord is een raadsel.
De regen was gistermiddag voor even opgehouden en de blogger zette de auto aan de kant om even snel de vier foto's te maken die we hier zien. Allemaal vanaf dezelfde plek genomen.

Foto links, er was net voor het fotograferen een lijnbus vanaf de fotograaf bekeken weggereden. Was het naar Middelstum? Deze kant op is de buspaal afgedekt. Was dat enkele weken geleden ook al niet zo?

De blogger zal het bij een actieve Hunzenaar navragen.

Zelfde foto nog, al een keer aangetipt, bewoners van De Hunze hebben ook allemaal een blauwe papierbak, Beijum heeft papiercontainers, hier (foto) doen ze het zo. Het was gisteren waarschijnlijk groene en blauwe bak-dag.

Foto beneden, is er nou iemand met een heavyload papiercontainer?
Mag het iets minder aanstellerig in The Hunze?

Foto rechts, het grote centrale veld met uitgebreide speeltoestellen lag er maar druilerig bij. Geen speelweer voor kinderen.

Direct na het maken van de foto's begon het weer te regenen. Gelukkig, het was behaaglijk in de auto. Radio aan, gezellig.

De blogger reed terug naar Beijum Zuid om van daaruit richting Julianaplein en verder te rijden.
Ondanks de regen, de zwiepende ruitenwissers en het deels afgedekte 30- bord meende hij redelijk in de buurt van de toegestane snelheid de buurwijk van Beijum uit te rijden.

KINDERBORDEN WAREN BEST EEN LEUK IDEE


Het was best een leuk idee, schoolkinderen die automobilisten door middel van bordjes wilden attenderen op hun rijgedrag.

Maar ja....zie foto, gistermiddag gemaakt.

Kinderen plaatsten ruim twee weken geleden kriskras borden door de wijk, zie nog eens dit bericht

Over kinderen en hun activiteiten geen kwaad woord (al kan dat vanaf een jaar of tien veranderen), al te gemakkelijk om als volwassene op kinderen af te geven. Terzijde, hoe boze witte mannen op klimaatmeisje Greta Thunberg (16 jaar) los kunnen gaan...brrr.

Maar goed, de kinderborden in Beijum. De blogger ontving klachten over gevaarlijke borden die automobilisten van het verkeer zouden kunnen afleiden.
Mocht dat een probleem zijn, valt wel mee denkt de blogger, dan gaat dat zich tijdens de komende natte herfstweken vanzelf oplossen. Borden zijn immers niet geïmpregneerd, niet sterk, kwetsbaar.

Het weer gaat er in zitten, een of andere vandaal schopt er eens een plat. Oftewel, geen lang leven beschoren.

Maar wel een leuk initiatief van de kids uit Beijum.Al heeft de blogger het idee dat het bordenplan uit de koker van Jeugdwerk Beijum (volwassenen) is voortgekomen.

EMINGAHEERD VANAF 25 T/M 27 SEPTEMBER DICHT

Het werd afgelopen zaterdag reeds aangekondigd op Beijumnieuws.
Alleen staat in dat bericht dat het van 25 tot 26 september zou zijn.

Sinds gisteren zijn de borden geplaatst, een bij de ingang van Beijum Zuid en ook een (foto) halverwege de Emingaheerd.

De borden staan er wel heel erg op tijd, over twee weken krijgt de zuidelijke ringweg door Beijum een nieuwe asfaltlaag.

Foto is gistermiddag tijdens herfstachtige omstandigheden gemaakt. Van 25 t/m 27 september staat op het gele bord.

We zien op de foto juist dé weersomstandigheden die er over twee weken voor zouden kunnen zorgen dat de nieuwe asfaltering niet doorgaat.

Als het zover is en de werkzaamheden gaan door, zal Beijumnieuws trachten te vermelden waar bewoners van langs de Emingaheerd liggende woonheerden langs moeten rijden om van en naar hun huis te kunnen rijden.

woensdag 11 september 2019

BEIJUMBORG (147)


Pech

Iedereen heeft wel eens pech. En met pech bedoel ik: je telefoon valt uit het bovenzakje van je overhemd in de wc-pot. Niet dat mij dit gebeurde, maar de lezer ziet vast in dat dit domme pech is. En als je dan een zogenaamde vlakspoeler hebt (zo’n wc, waarin je je grote boodschap nog op een horizontaal vlak deponeert), dan is er nog een kans dat je telefoon het - zij het besmeurd - overleeft. Geluk bij een ongeluk dus.

Nee: ik ga hier niet al te veel vieze verhalen vertellen. Maar gisteren had ik zelf een ‘gevalletje pech’, waar ik wel even een beetje verdrietig om werd. Ik revalideer op dit moment in Beatrixoord, maar het gewone leven gaat daar ook gewoon door, gelukkig. Zo heb ik nu al twee heel erg leuke klaverjasavonden met mijn kamergenoten gehad. En ook eten we daar een ongezouten nootje of een stukje gerookte vis (zeer gezond voor hartpatiënten!) bij. Helaas geen glaasje rode wijn...dat mag niet van de dokter. 

Maar tijdens de voetbalwedstrijd Estland-Nederland ging het dus mis. Ik nam een paar niet eens zo heel harde nootjes uit een bakje, begon te kauwen, en.....pats! Daar kwam een halve hoektand los. Straal afgebroken. Een gapende krater in mijn gebit. En ja: het was een uur of negen ‘s avonds, dus een tandarts is dan niet zo maar even beschikbaar. Balen, balen! En het was niet voor het eerst dit jaar dat me dit overkwam. Een half jaar geleden of zo beet ik in een boterhammetje, belegd met casselerrib en ook toen sneuvelde er een kies, dankzij een vlijmscherp stukje bot in die vleeswaren. Mijn tandarts zei dat het zeker niet aan de kwaliteit of het onderhoud van mijn gebit lag, maar toch: een kostbare geschiedenis werd het toch wel.

Goed: morgen moet ik dus het ochtendprogramma van mijn revalidatie laten voor wat het is, en brengt een goede vriendin van me naar de tandarts. Hopelijk kan die de krater weer opvullen tot iets wat er weer als een tand uitziet. En anders wordt het een kroon...ajajajaj. Domme pech, dus. Maar! Lucky me!! Volgende week woensdag mag ik naar huis!

Han Borg woensdag mag ik naar huis! 

Han Borg

TATOEAGES IN BEIJUM (3)


 Lezeres Caro stuurde de drie foto's die we zien naar aanleiding van een oproep aan lezers om een foto van hun tatoeage op te sturen en er iets over te vertellen.

Ter zijde, de blogger wil ook wel even op bezoek komen om te fotograferen.

Caro schreef bij de bovenste foto:

Met de namen van mijn zoon en dochter (bovenkant rechter onderarm).

Bij de linker afbeelding:

Keltisch teken: Steenbok + 1e letter van mijn zoon zijn naam (buitenkant linker bovenarm).

En bij de rechter foto:

Naam van mijn dochter (boven rechter borst).

Zie ook aflevering eentwee en de tatoeage over een levensweg

Ook uw tatoeage met achterliggend verhaal op Beijumnieuws? Kan ook anoniem.
Beijumnieuws@hotmail.com

INGEZONDEN NIEUWS VAN SPORTWIJK BEIJUM




Sportwijk Beijum, een paraplu voor sport en bewegen in de wijk

Voor de zomer werd er teruggeblikt op vier jaar pionieren met Sportwijk Beijum. Er waren bewoners, partners uit het onderwijs, het sociaal wijkteam, de fysiotherapiepraktijk, een stagiaire Sportkunde en vrijwilligers. Sportwijk Beijum is vier jaar geleden begonnen vanuit het idee om het sportpark Kardinge te openen voor de wijk. Door de fijne samenwerking met WIJ Beijum en de sportaanbieders is er een beweging ontstaan, waarbij bestaand en passend sportaanbod wordt samengebracht voor alle inwoners van Beijum.

Discgolfen verbindt

Wij begonnen vroeg, zodat iedereen de Oranje Leeuwinnen naar de finale van het WK voetbal kon schreeuwen. Jaap van Niejenhuis, wijkbewoner en speler bij Discgolf Noord Nederland, liet ons ervaren hoe snel discgolf leidt tot verbinding. De aanwezigen konden elkaar leren kennen, en ook wijkbewoners sloten spontaan aan voor een potje discgolf.

Multicultureel dineren

Saïda komt uit Marokko en maakte voor ons heerlijke gerechten. Ze was één van de deelnemers aan de ‘Gezonde Leefstijl’ groep die afgelopen jaar in Beijum is begonnen. “Zo lekker heb ik in tijden niet gegeten”, zei één van de aanwezigen, “ik heb Zweedse vrienden op bezoek, mag ik wat over is meenemen?”. Tijdens de maaltijd werd er al druk gesproken over de visie op sport, bewegen en gezondheid in de wijk Beijum. Als snel blijkt dat het niet de vraag is óf het belangrijk is dat we bewegen en gezond en vitaal zijn. Maar vooral hoe we dit in de praktijk kunnen brengen en wat de mensen uit de wijk belangrijk vinden.

Vier jaar pionieren

Na de maaltijd nemen Jens Dijkstra (Huis voor de Sport) en Jouke Janze (BijHem Community) het woord. Er wordt teruggekeken naar vier jaar Sportwijk Beijum. Hoe er contact is gelegd met negen sportaanbieders op Kardinge. Dat er vanuit de vragen die spelen in de wijk, is gekeken naar vernieuwend sportaanbod en verfrissende projecten. Successen werden gedeeld: er is meer verbinding gekomen tussen Kardinge en de wijk. Maar eerlijk is eerlijk, ook werd toegegeven dat het soms een moeizaam proces is. Verenigingen hebben te maken met een kleine groep betrokken vrijwilligers, waardoor het niet altijd haalbaar is om nieuwe dingen uit te voeren. Hoe creëer je samen een beweging voor heel de wijk? Het vraagt om buiten de kaders durven denken en nieuwe stappen zetten.

Hoogtepunten

Één van die successen is de leerplek die Sportwijk Beijum biedt voor bewoners. Een betrokken bewoner kwam re-integreren, nadat haar baan als zorgcoördinator was gestopt. Binnen Sportwijk Beijum hervond ze haar talenten en gaat ze zich omscholen tot leefstijlcoach.
Ook werd de verbindende kracht tussen organisaties genoemd. Er gebeurt al veel op sport en beweeggebied, maar lang niet altijd is het aanbod en de activiteiten gebundeld. Door de samenwerking met het wijkplatform www.Beijum.nl hebben we sportaanbod zichtbaarder gemaakt. Dat er nog beter en meer gecommuniceerd kan worden werd teruggegeven en wordt meegenomen voor de toekomst. Zo werd ook de samenwerking met de huisartsen genoemd.

Nieuw sportaanbod

Er kan wekelijks gewandeld worden vanaf het WIJ gebouw, er zijn discgolfsets aangeschaft welke regelmatig in de wijk te vinden zijn. Er is een project opgestart ‘WIJ Verenigen’, om jongeren in probleemsituaties bij de voetbalclubs goed te begeleiden. Er kon gratis gegolft worden bij Pitch en Putt en de sportverenigingen stelden hun velden beschikbaar voor voetbalactiviteiten. Daarnaast kan er elke maandag aan Walking Football gedaan worden. Vrijwilligers bij Sportcommunity Beijum voetballen maandelijks met (hang)jongeren. Na de zomer wordt de Gezonde Leefstijl groep weer opgestart en zijn er talloze andere sporten om te doen. Ook wordt het Nijntje Beweegdiploma aangeboden voor peuters en kleuters.

Iets voor jou?

Ben je benieuwd of er sportaanbod voor jou tussen zit? Kijk dan op Facebook.com/sportwijkbeijum of op Beijum.nl. Wil je betrokken raken als vrijwilliger of heb je een mooi idee? Mail dan naar info@sportwijkbeijum.nl

dinsdag 10 september 2019

UIT DE OUDE DOOS (427)



-Aanhoudingen in Wibenaheerd

-Groothandelcentrum voor junkies ontmanteld

-Wibenaheerd zal blauw zien

-Buurtproces tegen overlast van drugs

Iedere junk weet de weg naar de Wibenaheerd

Het is ergens een gevoelig onderwerp voor deze Beijumblogger. Hij valt zijn wijk liever niet af.

Nou ja, doet hij in feite ook niet, maar toch: bovenstaande vetgedrukte regels koppen uit Nieuwsblad van het Noorden (alle uit 1990) zijn onderdeel van de geschiedenis van de wijk.

Hij leest in oude berichten dat destijds in ongeveer tien procent van de huizen in geplaagde woonheerd dealers woonden.

Dat de derde kop boven, Wibenaheerd zal blauw zien, geen betrekking heeft op rook (blauw) afkomstig van weed, maar dat het blauw zou gaan zien van de politie.

Wat is dat toch al tientallen jaren met de Wibenaheerd? Terzijde, hoe moeten de ruin 98% der Wibenaatjes die part noch deel hebben aan de negativiteit zich wel niet voelen in hun woonheerd die zo slecht bekend staat in Beijum?

We kunnen Nieuwsblad van het Noorden beschuldigen omtrent negatieve berichtgeving over de Wibenaheerd.
En nu ook Beijumnieuws wat betreft berichtgeving over de Wibenaheerd.

Maar mensen, er is iets met de Wibenaheerd. Nogmaals..., 98 procent Wibenaatjes, gaat jullie niet aan.

Waarom altijd maar de meest gedumpte grofvuil bij jullie? Is dat geen teken aan de wand?

Kan het zieke DNA van de Wibenaheerd eens veranderen in een gezonde DNA?

Ziek = schijt hebben aan je leefomgeving
Gezond = respect en zorg voor je woonomgeving.

Kom op Wibenaatjes!

HUISHOUDELIJKE MEDEDELINGEN


De verloren telefoon van deze blogger is nog steeds zoek, het vervelende daarvan is dat er foto's opstaan waar berichten over zouden worden gemaakt.

De blogger ziet het nog even aan, de telefoon is ergens in de Barmaheerd getraceerd (via internet, zoekfunctie) en kan nog eerlijk worden teruggegeven.

Zo niet, dan schaft ondergetekende woensdag of donderdag een nieuw apparaat aan om weer mee te kunnen fotograferen en om berichten weer via Facebook of Twitter aan te kunnen zwengelen (als de blogger van huis is).

Het kan derhalve zo zijn dat er de komende dagen zeer weinig berichten worden gepubliceerd.

Niet netjes om precies te vermelden waar de telefoon precies getraceerd is, tot huisnummer aan toe bekend, bewoners nog niet gesproken, en die kunnen te goeder trouw zijn, maar het is ergens Barmaheerd 1 t/m 10.

Vervelend, er stonden veel foto's op. Is er een eerlijke vinder?
Beijumnieuws@hotmail.com

ZULLEN WE 60...70, 80 KM/ UUR?


Waarschijnlijk is het voorbij.

De herfst heeft immers zijn intrede gedaan. Geen jaargetijde om dan te racen.

Maar je weet het nooit met de zomer en de herfst.

Immers, half oktober vorig jaar was het nog + 25 graden.

De regen kletterde de afgelopen vorige week veelvuldig op Beijums wegen neer.

Maar wat joelde en scheurde het er afgelopen twee maanden veelvuldig over.

Ten tijde van tussen de dertig en veertig graden Celsius. Foto's zijn al weer even geleden gemaakt.

Door lieden met een minderwaardigheidscomplex? Met een overcompensatie van zie mij hier eens snelheid en lawaai maken?

Wat een moralisme van deze Beijumblogger. Maar ook concreet.

Want heren met minderwaardigheidsgevoelens die graag stoer door Beijum willen scheuren om indruk te maken....ok. maar er-lopen-ook-kinderen-en ouderen-door-de-wijk-en-over-de-wijkring.

Zou het nu volgende week weer 25 graden worden?

maandag 9 september 2019

COLUMN UIT LEWENBORG (153)



Back home
Op de avond voordat ik met ontslag zou gaan, wat ik op dat moment nog niet wist natuurlijk, begaf mijn tweede infuus het. Het ding lekte aan alle kanten, toch moest er een nieuw infuus geprikt worden volgens de verpleegkundige om de antibiotica toe te dienen. Eerst ging ze het zelf doen. Nou, dat heb ik geweten zeg! Mis geprikt, dikke bult op mijn rechterhand van ongeveer het formaat van een bonket, je weet wel de baas van de knikkers vroeger. 
Ja, je ader sprong opeens weg,’ zei ze, ‘ik roep er even de prikkers van de intensive care bij, die kunnen dat veel beter dan wij.’
‘Is goed,’ zei ik en wachtte geduldig af.

Met drie man sterk kwamen ze aan in hun groene pakjes, ik schoot er ongewild van in de lach. Het zal vast de oxycodon zijn geweest die dat veroorzaakte. Twee vrouwen en een man. Meneer begon na uitgebreid te hebben gevoeld, geklopt en geschud te hebben met mijn linkerhand, te zeggen: ‘Deze ader wil ik wel even proberen.’ Waarop ik zei: ‘Het stadium van proberen zijn we toch al wel voorbij hé?’ De twee andere vrouwen keken elkaar eens aan en nadat zij ook een uitgebreid voel, klop en schudsessie hadden gedaan werd er geprikt in mijn linkerhand. Autsss, helemaal mis en heb nu twee blauwe handen.
‘Is het dan zo moeilijk om mij te prikken?’ vroeg ik nu toch wel lichtelijk geïrriteerd.
‘Ja, je aders liggen ver weg en het buisje wat erin moet kunnen we niet ver genoeg opgeschoven krijgen, we halen er nu de beste prikster van het ziekenhuis bij.’
Opluchting…helaas van korte duur. De beste prikster kreeg het ook niet voor elkaar en na nog eens drie pogingen, gaf ook zij het op. Bellen met de uroloog, die mij de kuur voorschreef in pil vorm. Beter vond ik, want dan had ik er ’s nachts ook geen last van.
De volgende ochtend stond het hele artsencabaret om mijn bed en werd besloten dat ik naar huis mocht met de pilvormige kuur. Blijdschap, want oh.. wat had ik mijn beestjes gemist. Voor onderweg kreeg ik nog een kortdurend werkende oxycodon, wat me redelijk pijnloos thuisbracht. De langdurige was gelukkig al uitgewerkt. Man, wat was ik daar van in de zwevende hemel.
Nou goed, bij thuiskomst de hond en kat helemaal door het dolle. Die nacht geen oog dicht gedaan, omdat mijn meneer (Micky de ‘jeweetwel’ kater) ieder uur wilde knuffelen met mij. Beneden opsluiten was en is geen optie aangezien hij een echte heuse kater mauw kan voortbrengen en krabben als een tijger aan de deur tot je er stapelgek van wordt. Dus wie is hier de baas in huis?
Een goede vriend van mij die als taxi fungeerde had besloten om bij mij te blijven tot ik me weer wat beter voelde. Echter na de nodige koffie in de ochtend, ging hij actief aan de gang om het achterstallige schoonmaakwerk e.d. te doen. Uiteraard ging ik ook even helpen om wat spullen op te ruimen en de post uit te zoeken, aangezien ik geen zittende kont heb. En juist dat was blijkbaar niet goed, want ik kreeg het plots steenkoud, alsof je in een freezlab ligt. Temperatuur gemeten, veel en veel te laag. Duizelig, misselijk, ziekenhuis gebeld en meteen naar de huisarts de ontstekingswaarden te meten. Godzijdank waren die gezakt, echter kreeg ik wel op mijn kop toen ik vertelde wat ik die ochtend had gedaan. In mijn ogen stelde het niet veel voor, alleen de huisarts dacht daar anders over en vertelde dat mijn lichaam een enorme dreun had gehad en (bed)rust nodig had. Nadat ik me daaraan had overgegeven, besefte ik het ook pas echt. Ik bedoel maar, in de nacht 10 uur slaap en in de middag zo een uur of twee á drie.

En man, wat ben ik dan toch eigenlijk een gezegend mens met échte goede vrienden om me heen. De één doet de hond, de ander huishouden, de ander boodschappen en dan de ander kookt. Je zou maar geen mensen om je heen hebben, dan ben je toch mooi in de aap gelogeerd. Of niet dan? Stel je toch voor. Nee, ik ben blij en trots op de mensen die er voor mij zijn.
Zijn jullie ook in zo’n bevoorrechte positie?
Deze column was een vervolg op die van vorige week, mede om jullie op de hoogte te stellen omtrent mijn gezondheid. Ik hoop dat het met mijn medecolumnist Han Borg ook vooruit zal gaan in Hotel Hartslag.
Bij de volgende column ga ik weer over op de orde van de dag. Nieuws en/of belevenissen met mijn (ongezouten) mening daarop.
2019©Vlindertje73

HUISHOUDELIJKE MEDEDELING

In verband met het zoek raken van mijn telefoon is het niet mogelijk een middag-bericht te plaatsen.
De Column uit Lewenborg gaat wel gewoon om 18.00 uur online.

MAANDAGOCHTEND (410)


We denderen meer en meer de 'gewone' maand september binnen. 
De dagen worden ahw (natuurlijk blijven ze het hele jaar 24 uur zoals ze zijn) korter, eerder donker, al tegen half negen 's avonds.

Kijk eens, wat een gratis 'kunst' in de straten van Beijum.

Foto's boven en links.

Rond Winkelcentrum Beijum.

Boven, hmmm, wat een romantisch plaatje. En dat in Beijum.
De rocky mountains? De Pyreneeën
Wie zal het zeggen.

Foto links, hoe lang staat dit pand al leeg? Drie jaar?
Eens een pizzeria, daarvoor jarenlange leegstand, en helemaal daarvoor een fietsenzaak.

Al jarenlang, ook een soort van kunst boven de rolluiken, zie nogmaals afbeelding links, zoom in.

De Beijumblogger houdt van het straatbeeld in 'zijn' wijk.

Foto rechts, mooi bezig Barmaheerdjes, wat een uitnodigend gemeenschappelijk platje, met gemeenschappelijke zitjes, hebben jullie in jullie heerd.

En ach, wat lief, vlakbij....mocht de Beijumblogger zich ooit verlaten, eenzaam, liefdeloos...voelen, en het kan ieder sterveling die dit leest treffen: zie foto + tekst beneden.

Hij zal er graag gaan zitten...

With a touch of love....

Ook Barmaheerd.

Een aanraking met/ van de Liefde...voor eenieder die dit leest....

Mooi bezig Barmaatjes!

Een prettige en voor zover mogelijk....gezonde week toegewenst....