donderdag 20 februari 2020

SCHAPEN LANGS DE BEIJUMERWEG


Het lijkt wel alsof sommigen hebben geprobeerd de omheining over te gaan, getuige de stukjes wol die we zien.

Foto is gistermiddag langs de Beijumerweg gemaakt, tussen de Boerderijum en een historisch (opgeknapte boerderij).

Schaapjes op het droge, als er een schaap over de dam is, een wolf in schaapskleren, het zwarte schaap, zijn schaapjes scheren, het verloren schaap, wat zijn er toch veel gezegden gebaseerd op schapen

Dat zal de schapen die we zien een zorg zijn.
Wel even, hoeveel schapen zien we op de foto?

Tip, niet in slaap vallen....

EEN DUUR, RELATIEF NIEUW EN VERWAARLOOST GEBOUW


Doe er op zijn minst even een hogedrukspuit over.

Dacht deze blogger toen hij gistermiddag bovenstaande foto maakte.

Echt waar, het gebouw dat we zien stond in 2010 van de architectonisch gezien mooiste nieuwe gebouwen van Nederland. Volgens de Volkkrant

Gisteren op Beijumnieuws, de Heerdstee krijgt een nieuw schoolgebouw.

Wat een kapitaalvernieting zien we hier boven toch. Zeker een miljoen euro gekost, De Dijk werd in 2010 geopend
Montessori-onderwijs verdween uit Beijum en de Dijk werd opgevolgd door fusie-school Expeditie. Die sloot in 2016 de deuren

Vanaf augustus dat jaar heeft het gebouw een anti-kraak functie.

Daar sta je dan als gebouw, zie nogmaals de foto. Van een trotse plek in een landelijke top tien naar een slecht onderhouden, zeg maar verwaarloost, gebouw.

Zie de fietsenrekken voor kinderen. En ja, die hogedrukspuit zou geen slecht idee.

Volgens de plannenmakers moest dit gebouw dit gedeelte van Beijum Oost een facelift geven.
Kijk toch eens, het ziet er toch niet uit?
Update 12.00 uur...er ligt ook een speelplaats achter het gebouw te verpieteren. Kosten, anderhalve ton...Zie de opening ervan

woensdag 19 februari 2020

BEIJUMBORG (169)


Zou het komen omdat ik ouder word? Of misschien doordat ik intenser leef, omdat ik weet dat we ‘over de helft zijn’? Ik weet het niet, maar het valt me op dat ik eerder ontroerd raak door zaken die me overkomen. Eerder ook tranen voel opwellen, om het eens literair te zeggen. 

Het begon in de Spaanse stad Cordoba. Daar, op een warme dag in mei in het jaar 2005 of zo, liep ik met een goede vriend een gebouw binnen, dat een onuitwisbare indruk op me maakte. Het ging om de Mezquita, de moskee van Cordoba. Toen de Arabieren nog heersten over Spanje bouwden die in deze relatief kleine stad een enorme gebedsruimte, van een verbluffende architectuur. Mijn vriend en ik betaalden een toegangskaartje, liepen vrolijk keuvelend het gebouw binnen, en…vielen ineens helemaal stil. Wat zich voor onze ogen ontvouwde was van een andere orde dan bijna alles wat ik tot dan toe aan architectuur had gezien. Ook al zijn het Parthenon in Athene en het Pantheon in Rome ook verbluffend mooi: de Mezquita van Cordoba sloeg echt alles. Dit gebouw deed me veel meer dan bijvoorbeeld het eerder bezochte Alhambra in Granada. Ook heel bijzonder, maar nu vooral een toeristische attractie. 
Voor het eerst van mijn leven moest ik mijn ogen even afdrogen vanwege een gebouw wat ik met diezelfde ogen zag. Tot dan toe hadden dit soort tranen zich beperkt tot sentimentele films zoals die over keizerin Sissi (met Romy Schneider), waar mijn moeder en ik iedere Kerst zo’n beetje iedere dialoog van konden dromen, en ook precies van elkaar wisten wanneer de waterlanders op zouden komen. 

En nu komt dat ook steeds vaker voor bij het lezen van sommige boeken. Al twee jaar of zo mag ik een literaire leesclub ‘voorzitten’, en de discussie daarin zo’n beetje leiden. We lazen tot nu toe heel bijzondere literatuur, maar het boek waar we vanavond over gaan praten is toch wel echt een hoogtepunt. Ik werd volkomen onverwacht weer door tranen overvallen aan het eind van het boek, waarin uit de doeken wordt gedaan waarom iedereen in dit boek reden heeft om eens heel goed bij zichzelf te rade te gaan, en het eigen geweten te onderzoeken. En -heel grappig- het boek gaat ook nog eens over… een leesclub. Het heet ‘De literaire kring’, en is geschreven door Maxim Februari, die tot voor enige jaren door het leven ging als Marjolein Februari. 

Nee: ik ga de ‘plot’ niet verraden. Lees het zelf maar, zou ik zeggen. 

Han Borg

HEIEN KNIKDAK-GEBOUW ONNEMAHEERD BEGONNEN


De bewoners in de Onnemaheerd en omliggende woonheerden moeten de komende dagen even wat hei-geluiden trotseren.
Vanmiddag ging de eerste paal van het te bouwen Knik-Dag gebouw de klei in.
Dat op een totaal van 86 stuks.

En dat was zo'n beetje in de hele wijk hoorbaar.

Deze blogger fietste tegen drie uur vanmiddag even naar het stuk grasveld dat bij de Dom Helder Camaraschool, de Lentis-woningen en de Wiershoeck ligt.


Nou ja, grasveld, das war einmal.

Zie foto's boven en links, het veld is een bouwterrein geworden.

Voor lezers die niet weten waar dit over gaat, lees nog eens het bericht van 3 februari

Afgelopen vrijdag vond er de starthandeling plaats

In het gebouw komen ons IKC en woningen voor Jongerenzorg Groningen.

Zie de video beneden, noeste werkers aan het heien in de Beijumer klei. Op het laatst is een seconde of vijf niet goed gemonteerd.

Beijumnieuws zal de voortgang van het bouwwerk blijven volgen.

EEN NIEUWE WINKELKAT OF POES?




We hebben een nieuwe knuffelkat of poes in Winkelcentrum Beijum.

Zie foto boven.
Of zit die er al langer?

Zie nog eens dit bericht, met foto links.

Deze blogger observeerde de nieuwste aandachts-mormel gisteren en eergisteren in de promenade van het winkelcentrum. Echt, om de minuut liep een passant voorbij en aaide de poes of kat. Geen wonder dat die daar graag verblijft. Het ruikt er lekker....hapjes...en je wordt er doodgeknuffeld.

De tijden met Gino en Rambo zijn voorbij.

Voor de mensen die Gino en Rambo moeilijk uit elkaar konden houden, Gino zat/lag meestal aan de kant van de slijterij.

 Hij is alcoholist en is meer van de wereld dan op de wereld.
Hij nestelde zich ook graag in de dierenspeciaalzaak

Mijnheer voelde zich een prins

Maar ondertussen....tuig van de richel

Rambo is/was een asbak-vreter, zie foto's in hetzelfde bericht


Gino en Rambo zijn vaarwel. Welkom nieuwe aandachtstrekker en charmeur.


VANAF VOLGEND JAAR NIEUWBOUW HEERDSTEE

Prachtig nieuws: (vervangende) nieuwbouw voor onze school vanaf 2021.
Deze blogger heeft geen idee wat er mis is met het huidige Heerdstee-gebouw aan de Bentismaheerd, de meest centraal liggende school in Beijm.

Maar goed, hij is dan ook geen bouwkundige. 

En al helemaal geen inspecteur die kan constateren wat er aan een schoolgebouw schort.

Maar zie de afbeelding boven. Wat zien we daar op de tabel? 2011, Heerdstee, vervangende nieuwbouw.

De Heerdstee begon veertig jaar geleden in de Framaheerd
Tijdens het 25 jarig bestaan...
Deze blogger zal opheldering vragen, wordt vervolgd.

dinsdag 18 februari 2020

UIT DE OUDE DOOS (448)


Betreffende een perceel bouwterrein met de daarop in aanbouw zijnde woning in het plan Beijum, deelplan 11 te Groningen.

De linker afbeelding stond bij mijn weten al een keer in de Oude Doos van Beijum.


De nieuwe wijk Beijum werd in de beginjaren van de wijk opgedeeld in deelplannen.


Maar de bovenste afbeelding nog niet.

Een Beijumer kocht een huis in 1984 en verhuisde vanuit de Barmaheerd naar de Froukemaheerd.

Deze blogger neusde in het notariële document en las dat de overeenkomst, de koop, 21.000 gulden heeft gekost. Zou het echt?
De wijk werd opgedeeld in 13 subwijkjes, die elk door een eigen architect werden ontworpen en elk uit 4 buurtjes bestaan. Deze werden ingericht volgens het principe van de bloemkoolwijk: Wijken met kronkelige straten en met maar 1 toegangsweg voor auto's (wel meerdere toegangen voor fietsers en voetgangers) en onduidelijke overgangen tussen de openbare ruimte en de tuinen van bewoners. Om de nodige variatie te verkrijgen werden rechte lijnen zoveel mogelijk geweerd door de kronkelige wegenstructuur en door dak- en rooilijnen te laten verspringen. Deze opzet leidde niet alleen maar tot lovende reacties. Hoogleraar Ed Taverne sprak in 1995 van "Dat godvergeten labyrint van huisjes en dingen". Om het door bewoners (in eerder gerealiseerde wijken) verafschuwde 'koude' beton buiten het zicht te houden werd dit in Beijum overal achter 'warme' bakstenen muren verborgen. Ook de straten werden uitgevoerd met klinkers; alleen de wijkring werd voorzien van asfalt. Deze toepassing van traditionele bouwmaterialen, klinkers en veel groen moesten Beijum het aanzien geven van een plattelandsdorp. Deelplan Fossemaheerd is de buurt waarin deze oorspronkelijke wijkgedachte het best terug te zien is.
In 1978, 1 jaar na de start van de bouw, trad echter Ypke Gietema aan als nieuwe wethouder, die niks moest hebben van de onder Van der Berg ingezette 'plattelandstijl', maar juist pleitte voor meer stedelijk bouwen, hetgeen ook goedkoper was. Onder zijn leiding werden de Wibenaheerd en Froukemaheerd aangelegd met overzichtelijkere rechte straten en duidelijkere (erf)scheidingen tussen openbare ruimte en privéruimte om zo een meer heldere structuur te genereren. Initieel zou de verhouding van de wijk voor 2/3e bestaan uit huurwoningen en 1/3e uit koopwoningen. Omdat er meer vraag was ontstaan naar koopwoningen werden in de tweede fase van de wijk meer van dit soort woningen gerealiseerd. De eerste bewoners kwamen met name uit het noordelijke deel van de stad Groningen. In latere jaren kwamen er ook niet-westerse allochtonen te wonen. Tegenwoordig bestaat ongeveer 10% van de bevolking uit mensen uit de vroegere Nederlandse koloniën de Nederlandse Antillen, Suriname en Nederlands-Indië.

OUDERENGYMNASTIEK DANKZIJ MEA FYSIO BEIJUM


(Ingezonden bericht)

In het wijkcentrum aan de Melsemaheerd 2 wordt vanaf 13 maart ouderengymnastiek gegeven door fysiotherapeut Anouk Stolte van Mea Fysio Wilkemaheerd. 

Ouderengymnastiek bestaat uit wekelijkse beweegactiviteiten. De doelgroep voor deze les is ouderen (70+).
 De oefeningen zijn gericht op algemene lenigheid, balans en kracht op een zeer laagdrempelig niveau.

Onder leiding en toezicht van een professionele fysiotherapeut. 

De lessen kosten €3,50 per keer, of schaf een 10-strippenkaart aan voor €30.
Deelnemers kunnen zich aanmelden via info@sportwijkbeijum.nl
Of via het Wij centrum zelf. 

Zie ook logo linksboven.

IS ER EEN MATCH, LAMMERT DOEDENS? (Dna, Graaf Adolf, Oldenburg)

Lammert Doedens en Ralfh Hennings, Oldenburg 2015
Het gaat erom spannen vandaag voor oud Beijumer en historicus Lammert Doedens. 
In Dillenburg te Deutschland, in de Stadskerk, worden de grafkisten van de verre familieleden van graaf Adolf van Nassau geopend, en er worden monsters van hun DNA afgenomen.
Over Graaf Adolf, Radio Beijum 2016
Hiermee zou Lammert de theorie dat graaf Adolf in Oldenburg begraven ligt kunnen bevestigen.

Hij zoekt al jaren naar het stoffelijk overschot van graaf Adolf van Nassau (1540 –1568), de broer van Willem van Oranje. Dat doet hij samen met theoloog Ralph Hennings (foto boven) van de Universiteit Oldenburg en antropoloog Birgit Großkopf van de Universiteit Göttingen.
Voor de lezer die niet ingevoerd is in de geschiedenis, zie nog eens dit bericht uit 2015, met doorverwijzende links. En zie de video beneden.

In 2016, op Radio Beijum  +video daarna

In 2018 wilde Doedens onzin in de Emder Presse gerectificeerd zien

maandag 17 februari 2020

DE NEDERLANDSE VOEDSEL EN WARENAUTORITEIT....


"De Keuringsdienst van Waren kwam langs, en gelukkig, er werd geen potje of flesje gekocht om mee te nemen voor controle."

Het deed tien jaar geleden veel stof opwaaien. Kruidenvrouw Saskia Nieboer uit Beijum zou een boete van 30.000 aan de broek kunnen krijgen als ze haar potjes met smeersels, druppels en drankjes nog langer zou aanprijzen als zijnde geneeskrachtig.

De Keuringsdienst van Waren kwam langs.

Klik desgewenst op de link, het was nog voor het Facebook-tijdperk, 23 reacties.
Er mag niet meer op de etiketten staan dat smeersels goed zijn tegen aambeien, dat iets werkt tegen slapeloosheid, nervositeit, tegen jubeltenen, wondjes of stramme spieren.

Kastanjes kunnen aambeien genezen, zie nog eens dit bericht van november vorig jaar.
Aambeienzalf dus. Maar Saskia koos eieren voor haar geld en noemt het Kastanje Dagcrème, zie afbeelding links, foto's vanmiddag gemaakt.

Wat een kinderachtige organisatie toch. Het heet tegenwoordig de Nederlandse Voedsel- enWarenautoriteit
Op bezoek bij een kruidenvrouwtje uit Beijum om potjes en flesjes met geneeskrachtige middeltjes te controleren. Zal de omzet op jaarbasis boven de duizend euro uitkomen?

Stuurt deze NVWA-club een duurbetaalde loopjongen van het grootkapitaal (Big Pharma) naar Beijum om een lief kruidenvrouwtje die geneeskrachtige middeltjes aan klanten verkoopt te controleren.
Saskia: "Ik zet maar niet meer op de etiketten waar de middelen goed voor zijn, wat het kan genezen." Vanmiddag was dat.

Het zou de veiligheid van voedsel en consumentenproducten moeten bewaken, de gezondheid van o.a. mensen. En dan naar een gerenommeerde kruidenvrouw opstomen die de werking van kruiden in haar geneeskrachtige middeltjes verwerkt. Stumpers.

Beste lezers, even niet neutraal, koop uw geneeskrachtige middeltjes bij uw kruidenvrouw te Beijum! Zie logo links.

DE VIDEO VAN TIEN JAAR GELEDEN:

COLUMN UIT LEWENBORG (175)


Wedstrijd versus Eer

Bij wedstrijden heb je normaliter verliezers en winnaars, zoals bijvoorbeeld bij het voetbal. 

Daar prijkt dan de uitslag van een bepaalde wedstrijd met grote letters 2-0 op een bord in het stadion en nadien in de kranten en wordt er op de tv nog lang over door gezeverd. Als dit, als hij dat en zo kan je nog wel even doorgaan. Ik noem dat achteraf een koe in zijn reet kijken!

Er zijn echter ook wedstrijden, waarbij eigenlijk iedereen een winnaar is en waarbij het grotendeels draait om de eer. Ik heb het hier over “Gronings schrijftalent 2019 gezocht” waaraan ik heb meegedaan met nog ongeveer 30 andere schrijvers en afgelopen Valentijnsdag was de uitslag hiervan in de bieb van het Forum te Groningen, waar we eerst konden genieten van de stadsdichter ‘Renée Luth’ die ons vier gedichten voordroeg. Kippenvel momentjes waren dat. 

Het boek wat het meeste was uitgeleend, veroverd een plekje in alle biebs in onze provincie. Zó gaaf! 
Ik vond het dan al een hele eer dat mijn ‘boek’ daar aan mee mocht doen en na deze uitreiking waar ik twee vriendinnen van mij mee naar toe had genomen, gingen we de stad in en belandden bij “Time out” om vanuit daar ergens anders te gaan dineren. Je hebt tegenwoordig van die apps waar je met korting uiteten kunt. Ik heb ‘social deal’ en ‘het laatste tafeltje’ op mijn mobiel staan. We begonnen onder het genot van een wijntje bij de eerste en stuitten al gauw op de Thaj Mahal, ik bestelde de vouchers, betaalde en wilde reserveren. Dit lukte niet, omdat het vol zat en dus konden we daar pas een paar dagen later terecht. Ik vond dit slecht aangeven op de app, maar gelukkig zijn die vouchers tot 30 april geldig. Om niet om te vallen van de honger belden we her en der wat restaurants op om te vragen of ze plaats hadden voor drie personen. Tot mijn verbazing zat werkelijk alles volgeboekt. Ook via de laatste app konden we op dat moment nergens terecht. Tijdens ons tweede wijntje viel opeens mijn oog op het bord wat ‘Time Out’ buiten had staan. Een heus Valentijns menu voor 25,- euro, al lachend zei ik tegen mijn vriendinnen dat zij dan maar mijn dates moesten zijn. Zo geschiedde dat we overheerlijk hebben gegeten, gewoon op de plek die we helemaal niet voor ogen hadden, maar waar we al waren en waarvan we niet wisten dat we daar ook konden dineren. Van binnen zag het er allemaal erg gezellig uit, het personeel was vriendelijk en het eten krijgt van mij een dikke plus! Wat hebben we genoten. Daar zullen we vast vaker komen.

Met deze column wil ik eigenlijk zeggen dat winnen bij een wedstrijd niet altijd belangrijk is, de eer om ergens aan mee te mogen doen voelt voor mij vaak groter dan de winst. Dat wil niet zeggen dat ik niet competitief ben hoor, want als we een bordspel doen ben ik zeer fanatiek en wil juist dan wel winnen.

Een mens kan niet meer, dan dat het kan!

Wat vind jij belangrijker:
Een winnaar zijn of de eer krijgen om je kunsten te laten zien?

2020©Vlindertje73Foto: Gemaakt met www.canva.com/nl

SCOOTER ONDERUIT IN BOCHT HEERDENPAD



"Toen ik om 11.40 uur vanmorgen bij Beijum Zuid met de auto de ringweg opreed lag er een fietser bovenop het viaduct in de berm. Hij/zij had een helm op, en er waren gelukkig genoeg mensen die assistentie verleenden. En toen ik een klein half uur later weer bij Beijum Zuid reed waren er een ambulance plus een stuk of vier agenten in de weer. Volgens mij een heftig ongeluk...."

Aldus Han Borg aan het begin van deze ochtend.

Verschillende lezers meldden verder dat er rond genoemde tijdstip een scooter onderuit was gegaan in de bocht die in dit gedeelte van het Heerdenpad loopt.

Update 15:30 uur, Wesley Bos was ter plaatse en hij maakte (en stuurde) de foto's die we zien.
Hij schreef bij de foto's dat het hem niet bekend is hoe het met de scooterrijder is afgelopen, of die naar het ziekenhuis is gebracht of ter plaatse aan zijn verwondingen is behandeld.

MAANDAGOCHTEND (430)



Het hoosde enorm toen deze Beijumblogger gisteravond tegen 22.00 uur na gedane werkzaamheden terug keerde richting Groningen-Beijum. Het spoelde er over.  Niet sneller dan 90 km/uur op de snelweg.

Hoe komt deze blogger daarbij?

Wel, zaterdagmiddag maakte hij bovenstaande foto in de Godekenheerd. Een bomvolle sloot, waarvan er meerdere zijn in de wijk, en een 'oever', links,  waar je met je laarzen aan zo een half meter in weg zakt.

Deze blogger is opgegroeid met no nonsens weersomstandigheden. Dat gezeur over codes geel en rood van tegenwoordig.

Gewoon twintig graden vorst-ok, wordt hem nooit meer, maar dat terzijde, en windkracht elf, mag dat tegenwoordig nog zonder paranoia te worden? Moord en brand, help, het stormt.

Schei toch uit, aanstellers.

Afgelopen zomer, en ook de zomer ervoor, oei oei, wat een droogte, wat een probleem! Komt nait goud. Maar nu, februari 2020. De wijk stroomt momenteel bijkans over. Achteraf gezeur om niks. Zoals zo vaak. Help, we drogen uit! Nee, toch niet, we verzuipen!

Maar goed, wat is dat voor ingewikkelde en overdreven graffiti-creatie in de Wibenaheerd? Gaan we interessant doen? Zie afbeelding links.

Foto's rechts en beneden ten slotte. Godekenheerd. Wat zullen ze daar op de daken aan het doen zijn?
Het moet in elk geval veilig zijn, zie de dichtgetimmerde steiger beneden.

We zien zelfs een loopbrug tussen twee daken, zie afbeelding rechts.

Droogte, nattigheid, graffiti, het dak op gaan. Beijum is volop in beweging.

We zijn over de helft van februari 2020.

Het voorjaar lonkt.

Een prettige en voor zover mogelijk gezonde week toegewenst.

zondag 16 februari 2020

HIGH TEA-ONTMOETINGEN IN HET TREFPUNT


 Het duurt nog even, maar schrijf het bij interesse vast in uw agenda.

Komend voorjaar kun je vier keer van een high tea genieten in het Trefpunt aan de Beijumerweg te Beijum.

Nou ja, voorjaar, als het goed is, is de vierde keer de zomer reeds begonnen.
Zie flyer, 24 juni.

De eerste High Tea is op 25 maart.
Voor vijf eurootjes....

Vijf jaar geleden was deze blogger voor het eerst aanwezig bij een High Tea in de wijk...

WORDT HET NOG WAT MET DAT LUNCHROOM?


Het staat maar leeg en het staat maar leeg.

Leeg wat betreft mensen, bezoekers. Er staat wel al enkele maanden nieuw meubilair.

In een opgeknapte ruimte. En dat zal vast een aardig centje hebben gekost.
En dan hebben we het nog niet over de leegstand. Wat kost dat wel niet per maand?

Het laatste bericht over de lunchroom in wording op Winkelplein West, naast de vijver, voormalig Hof van Beijum, dateert al van oktober vorig jaar

Daarna werd het stil. Bleef het stil. Blijft het stil?

Deze blogger heeft geen verstand van vastgoed, van panden, van eventueel speculeren of dekmanteltje spelen (gebeurd wel eens met horeaca-panden, wil niet zeggen dat dit hier het geval is.).

Aan de andere kant van genoemde plein staat een kappers-pand ook nog steeds leeg, daar zou een combi-kapperszaak komen, klik op de link.

Een leek snapt het niet, een blogger ook niet.
Een groot pand duur verbouwen.
En maar leeg laten staan.

Onbegrijpelijk.

(Foto's zijn gistermiddag gemaakt)

NATUUR IN EN ROND BEIJUM (152)



Er valt halverwege de maand februari weinig te genieten op natuurgebied in en rond Beijum.

Maar een beetje goed kijken, de natuur leeft het hele jaar door.

En dat in verschillende kleuren, vormen, uitingsvormen, etc.

Jawel, de narcissen en krokussen kijken voorzichtig samen met de sneeuwklokjes kwetsbaar en tegelijkertijd krachtig van boven de koude klei van Beijum de wereld in.

Maar wat zien we daar nou, foto boven?

Holmsterheerd.

Veel vaker gezegd, geschreven, deze blogger is een absolute leek op natuurgebied.
Maar wat groeit daar nou voor roods aan deze boom?

Kersen? Tomaatjes? Rode paprika's?

Zou het eetbaar zijn wat we zien?

Vast niet.

Dat wat we op de foto links in de sloot ter hoogte van de Bottemaheerd, Beijumerweg richting De Hunze, vast ook niet.

Maar 'de natuur' lijkt ook aan kunst te doen.

Wat een kunstzinnige vormen in het eendenkroos.
Of zal er een dronken eend doorheen hebben gezwommen?

Nee, dat weer niet alleen mensen, deel van de natuur, doen aan dronkenschap.

Eenden en eendenkroes zijn een toonbeeld van fatsoen.

zaterdag 15 februari 2020

SIETZE VAN DE HULPEXPRESS HEEFT EEN HUISVRIEND


"Dit is mijn huisvriend, hij groet me altijd als ik binnenkom en hij zegt ook 'hallo' en 'hoe gaat het.' Hij is nu stil want hij houdt niet van bezoek."

Altijd leuk om even het huisje van de directeur van de Hulpexpress in de Hiddemaheerd binnen te wippen.
Sietze den Iseger is zijn naam.

Op zijn vrije dag, afgelopen middag.

Moet deze blogger eigenlijk niet doen, de directeur heeft ook zo zijn rust nodig op zijn vrije dag....hij werkt zes dagen in de week.
Vloeren leggen, grofvuil van mensen wegbrengen, klusjes doen, reparaties uitvoeren.

Maar het mocht even. Wat een aardige man toch.

De tv was aan, een topper uit de Spaanse voetbalcompetitie stond op. Sietze was goed gemutst en rookte een sigaret. "Het gaat uitstekend met de Hulpexpress."

Dat zal, er wordt concreet en basaal hulp verleent aan mensen die het nodig hebben, niet lullen maar poetsen. Sietze: "Ik heb praktisch alleen mensen met een beperking of verslaving in dienst, gewone vrijwilligers zijn bijna niet meer te krijgen."

Even praten over de nieuwste oprisping van wannebe opbouwclubjes in de wijk. Het wijkteam, Beijum Bruist, Wijkvernieuwing Beijum, Ondernemersclub, enzovoort.

Veel gepraat op bijeenkomsten van dit soort clubjes, in groepjes uiteengaan, plannen voor Beijum brainstormen. Huis aan huis-flyers van de gemeente Groningen er achter als aanjagers, vaak dezelfde mensen die er komen opdagen, heel veel blabla.
Sietse: "Ik hou daar niet van, verschillende groepen werken moeilijk met elkaar samen en zijn onder het mom van 'voor de wijk iets doen' alleen maar met hun eigen belangen bezig."

Deze blogger woont een kwart eeuw in Beijum en snapt wat de directeur bedoelt. Een jaar of twintig geleden had je opbouwgroepjes als Heel de Buurt, Stichting stiel, je had een Wegwijsbus.
De geschiedenis herhaalt zich steeds, het wiel moet steeds weer worden uitgevonden.

Laat Sietze maar schuiven en zonder gesoes het betere werk doen voor Beijum.

Maar Sietze, je hebt een papegaai aangeschaft?
"Ja, die is nu niet blij, ik laat hem wel eens vrij rondvliegen en hij zit nu in een kooi. Komt bij dat jij er bent, hij houdt niet van bezoek."

Schreef de blogger boven dat Sietze een aardige man is?

Sietze, een papegaai kan wel vijftig jaar oud worden, wat moet dat nou als je doodgaat?

Met een grijns en vol galgenhumor: "Dan leer ik Charly, zo heet hij, eerst nog een paar vieze woorden en dan laat ik hem aan jou na."

Schreef deze blogger boven dat Sietze een aardige man is?
(Binnenkort belangrijk nieuws van uit de Hulpexpress. Wordt vervolgd).
Video beneden....En Beijum heeft Sietze.....Bram Douwes.....

HET LIJKT WEL SPAREN VOOR EEN PAASVUUR



Het duurt nog even, pas op 12 april is het Pasen.
Maar het lijkt wel alsof men op sommige plekken in de wijk reeds met het verzamelen van brandbaar hout voor een paasbult is begonnen.

Zie foto's, afgelopen dagen gemaakt.

Boven, Wibenaheerd.
Links, Godekenheerd.

Foto rechts, van het schoolplein dat ooit bij basisschool de Doefmat hoorde, Isebrandtsheerd, is weinig meer over.

Het karakteristieke rode pand doet al weer enige maanden dienst als anti-kraakpand. Wil niet zeggen dat de bewoners ervan iets te maken hebben met het houtwerk dat we rechts zien liggen.

De associatie met paasvuren is enkel denkbeeldig, deze blogger kan zich niet voorstellen dat er vlakbij Kardinge ooit nog een ontstoken zal worden. Milieu, stikstof, klimaat, het mag allemaal niet meer of het wordt steeds moeilijker gemaakt.

Terzijde, het zijn moeilijke tijden voor de goegemeente die jammert dat 'al onze tradities worden afgepakt en we ook niks meer mogen.'

De laatste paasvuur die ondergetekende zich herinnert is een jaar of twaalf geleden bij wat toentertijd de Geitjesboerderij van Lewenborg heette.

Das war einmal. We beleven de milieu en klimaat tijden.

Update 17.00 uur, een fietstochtje door de wijk leerde vanmiddag dat de takken op bovenste en linker foto grotendeels zijn opgeruimd.

WINTER T.H.V. KOERSPAD-MEEDENPAD (10)


De officiële lente begint zoals altijd op 21 maart.
De meteorologische lente op 1 maart.

Maar dat zijn door mensen bedachte tijdstippen en tijdsvlakken.

De natuur, het klimaat, het trekt zich allemaal niks van tijd en door mensen bedachte kaders aan.
Begin van de aflopende week beleefden we herfstachtige stormdagen.

Vandaag en de komende dagen loopt de temperatuur op tot tussen de twaalf en vijftien graden.

Zie foto's. Het wordt geen winter meer.

De aarde warmt op. De zeespiegel gaat stijgen. Waar gaat dat heen?

December 2009 lag Beijum nog bedekt onder een dik pak sneeuw. Video, rondrit door de wijk.

vrijdag 14 februari 2020

LAFFE STRAATROOF, DRIE TEGEN EEN EN MET EEN MES...

Ze zijn 15, 16 en 17 jaar oud en op die leeftijd al op boevenpad.
Gisteravond heeft de politie drie jonge heren aangehouden. Zij worden ervan verdacht dat ze dezelfde avond een fiets van een 15-jarige jongen hebben beroofd. Dit heel dapper met een mes in de hand.
De politie werd ingelicht en die is direct een onderzoek gestart. De fiets werd voor de AH aan de Stoepemaheerd gevonden. Door aangifte en getuigenverklaringen hield de politie vrij snel daarop de drie bovengenoemde straatrovers aan.
Een der heren zat in een bus, de twee anderen werden ergens in Beijum aangehouden.

RECREATIEPARK KARDINGE (136)



Kijk de fotograaf even aan kreng.

Dacht deze blogger gistermiddag toen hij de linker en rechter foto maakte.

Gelukkig, het lukte uiteindelijk, zie afbeelding boven.

Zo te zien met frisse tegenzin.

De overgang van stadswijk Beijum, ook wel dorp genoemd, naar Recreatiepark Kardinge.

Beijumers herkennen waarschijnlijk de overgang vanuit de Wibenaheerd richting genoemde park.

We zien een beetje een verweesde zwaan.
Nou ja, dat 'verweesde' is een interpretatie van deze blogger.

Een grensgeval. I(s het een Beijumer of een Kardinger?

Flauwekul natuurlijk, dieren doen niet aan landsgrenzen. Of wijkgrenzen.

Nog weer een interpretatie van ondergetekende, deze zwaan verlangt naar het voorjaar.

Dat doet hijzelf, deze blogger, natuurlijk. En waarschijnlijk meerderen met hem.

Zin in een opbloeiend, warm, zonnig en groen Kardingerpark.

HONDEN IN BEIJUM (89)


"Mijn hond heet Bowie, die van mijn buurvrouw Sky."

Op het voetbalveld tussen het crosspark en de Jaltadaheerd,  daar waar jaarlijks de vrijmarkt op Koningsdag plaatsvindt, ontwaarde de blogger gistermiddag twee dartelende honden.

Mannetje mannetje aan het spelen.
Mannetjevrouwtje-baasjes aan de kant.

Honden uitlaten kan mensen samen brengen.

Mannetje, rechts :"Mijn hond heet Bowie en ik laat mijn hond uit samen met mijn buurvrouw. Haar hond heet Sky."

Vrouwtje zei niks.

Mannetje: "Ik ben gelukkig getrouwd. Maar op deze manier heb ik wel mooi contact met andere vrouwen, in dit geval met mijn buurvrouw."

Nait verkeerd. Bowie en Sky die buurman en buurvrouw gezellig samen brengen en uitlaten.