DE FIETSENMAKERS VAN RIJWIELHANDEL POSTMA

Afgelopen vrijdag liep ondergetekende de rijwielzaak van Albert Postma binnen. Het rook er naar degelijkheid en vakmanschap. Dat moet de lezer eventueel zelf maar controleren, maar wat wel even kan is een blogbericht schrijven over de enige echte fietsenmakerszaak van Beijum. Postma wilde wel even op de foto en u ziet hem hier samen met medewerker Nick achter de toonbank staan. Hem interviewen hoeft eigenlijk niet, in dit digitale tijdperk heeft hij net als bijna iedere andere ondernemer een eigen site. Wat staat er o.a. op?
In 1984 begon Albert Postma zijn carriere als fietsmonteur in het pand naast het Hof van Beijum bij de firma van Brugge. Getrouwd werd er met Marleen. Zo werden Albert en Marleen vanaf 2002 de eigenaar van deze fietswinkel die gespecialiseerd is in het verkopen en repareren van fietsen. Dit gebeurd door en voor liefhebbers van fietsen. Kenmerkend hiervoor zijn bijvoorbeeld de fietsen die Albert Postma gebruikt, een racefiets, een Cyclecrossfiets, een ATB, een tandem en Albert en Marleen maken samen met veel plezier ook gebruik van een electrisch ondersteunde Gazelle Innergy. Het werd drukker en drukker zodat in 2008 Nick het team kwam versterken. Ook Nick heeft het fiets-virus te pakken en fietst elke dag op en neer van zijn woonhuis in Kantens naar de winkel in Beijum. Mede hierdoor heeft Postma fietsen in nog geen 10 jaar tijd een gedegen naam opgebouwd in Beijum en omstreken.

In 2007 is Postma fietsen verder gegaan in een nieuw pand aan de busbaan bij het winkelcentrum in Beijum. De winkel is een echte wijk voorziening en wij zorgen er dan ook graag voor dat de inwoners van de wijk mobiel blijven. Naast ons vakbekwame team speelt ook de service hierin een belangrijke rol.
Tijdens het schrijven van dit blogbericht herinnerde ik me een slogan uit de Veenkoloniën van een fietsmaker aldaar. Eind jaren zestig was dat: koop bij de man die ook repareren kan!
Zie in het vervolg ook bij de link links. http://www.postmafietsen.nl/

ZONNEPANELEN WACHTEN OP ZON

De foto laat een huis aan de Holmsterheerd zien. Het dak is voorzien van zonnepanelen. Op een grauwe dag als vandaag hebben de panelen geen functie. Maar in het voorjaar en de daarop volgende zomer zullen ze weer voor de nodige energie gaan zorgen. Dit bericht stond een paar weken geleden op de site van het Dagblad:

Assenaren kunnen vanaf vrijdag binnen 30 seconden online berekenen of het gebruik van zonnepanelen op het dak van hun woning rendabel is. De gemeente heeft hiertoe zelf een instrument ontwikkeld en hoopt hiermee de toepassing van groene energie te stimuleren.

Voor het berekenen van de opbrengst van de toepassing van zonne-energie zijn al diverse rekenmodellen op de markt. De door Assen ontwikkelde methode onderscheidt zich omdat wordt uitgegaan van de geografische gegeven uit de gemeentelijke administratie. Dit wordt visueel gemaakt door GoogleMaps.

http://www.dvhn.nl/nieuws/drenthe/article6683559.ece

EEN HOK EN EEN HONDENVERBOD

Ergens in de wijk trof ik onlangs dit tafereeltje aan. Zie foto. Het zag er koddig uit en daarom een foto gemaakt. Een stukje met grind gevuld met daarin een bordje gestoken waarop staat dat er geen hond mag poepen, piesen, snuffelen, etc., kortom verboden voor deze viervoeters. Het waarom van dat verbodsbord ontgaat me, schijnbaar mogen katten en poezen wel hun behoefte doen op deze halve vierkante meter Beijumer grond. Dan de kast naast het anti-hondengebiedje. Ik zie wel vaker dit soort houten kasten in de wijk. Mooi iets om dingen in op te kunnen bergen. Maar, het kan er toch zo bij inregenen of sneeuwen? Ik moest denken aan een hondehok, maar dat was een iets te flauwe associatie. Bij mijn weten mogen honden hun behoefte niet op de straat doen. Maar hier mag dit dus ook niet. Het is wel een idee om het bordje reflecterend te maken, zodat het in het donker oplicht.

EEN GRAUWE HERFSTDAG

De brievenbus kleppert bij ondergetekende op het moment dat hij dit schrijft. (ongeveer 18.00 uur)Nee, niet omdat er post wordt bezorgd, de wind giert om het huis. Het was me het dagje wel. Ja, toch maar weer even een weerpraatje. Het was een onvervalste herfstdag, midden in de winter. Vanmiddag maakte ik een wandeling door regenachtig Beijum. Je moest van goede huize komen om niet de blues te krijgen wat betreft het weer. Op de linker foto ziet wandelaars en fietsers de regen en de wind trotseren. Op de Beijumerweg, naast de Heerdstee. Omstreeks half vier vanmiddag was dat. Het kon bijna niet anders of een winkelkar, dit keer in de sloot, moest ook even meedoen aan het sombere beeld.

De andere foto laat een huizenblok zien, locatie Galkemaheerd. Op een balkon ziet u een zomerstoel vol verlangen staan wachten op betere tijden. De plastik stoel heeft zin om weer half te smelten van de hitte. De zweetdruppels moeten er weer op vallen, veroorzaakt door een Beijumer die bijna in katzijm valt in verband met een hittegolf. Tot middernacht aan toe moet er op een zwoele zomeravond weer wijn worden gedronken op de hunkerende stoel. Een zomerstoel tijdens een herfstdag midden in de winter. Het kan verkeren. Ondergetekende liet na de wandeling z'n haren knippen bij kapsalon Gerrie de Boer. Fris gekapt ging hij daarna naar fietsenwinkel (en werkplaats) Postma. Heel mooi zo'n artikel over een Poolse fietsenmaker in Beijum Oost. Maar er is maar één enige en echte fietsenmaker in Beijum. Dit weekend volgt een blogbericht over de fietsenzaak van Postma.

BEIJUMSKAP (19)

De basketbalveldjes langs de randen van Beijum blijven me fascineren. Er zijn er een stuk of 5. Ik heb er zelden mensen gebruik van zien maken, maar misschien kom ik er niet op basketbaltijden langs.

Foto + tekst: Atsje Straatsma

http://www.atjestraatsma.nl/

MAANDAG OFFICIELE OPENING YOUTH CARE

Op de foto ziet u Nina Carels, verpleegkundige in dienst bij Youth Care, in het pand waar tot een paar maanden geleden levensmiddelenzaak Karouline gehuisvest was. Eerst even een zijpaadje: Nina was in 1978, het jaar waarin de wijk opstartte, de jongste Beijumer. Daarover kom ik later terug. Eerst vertelt ze over Youth Care: "Onze directeur, mijnheer Stok, heeft ongeveer acht jaar geleden Youth Care opgericht. Daarvoor hielp hij jongeren vanuit z'n huis, hij is erg begaan met het welzijn van deze jongeren. Omdat ik hem al lang ken heb ik aangeboden om bij Youth Care te komen werken. Wel vond ik dat er uitbreiding moest komen. Een vriendin van me, Karouline, was zwanger en wilde de aandacht op haar gezin richten. Binnen twee weken hadden we geregeld dat we haar pand zouden overnemen. Het gaat Youth Care niet om winst, het welzijn van de jongeren staat voorop en we worden er niet rijk van. We doen o.a. aan logeeropvang, crisisopvang, huiswerkbegeleiding en ambulante begeleiding."

Aanstaande maandag is de officiële opening van Youth Care. Amkemaheerd 361a.

Nina Carels nog even: "Ik woon 33 jaar in Beijum en ik heb hier zes kinderen gekregen. Ik ben dolblij dat ik nu ook een baan heb in mijn woonwijk."

HUISHOUDELIJKE MEDEDELINGEN

Het verhaal over Jan Krist schuift een week op.

Ook komend weekend verzorgt Luit Staghouwer weer een foto met artikel uit de Wiershoeck- en Schooltuin.

Ik wou er geen aandacht aan besteden, maar omdat Lijn6 een treffende cartoon heeft gepubliceerd met een redactioneel commentaar over de laatste daad van(gesubsidieerde) oorlogvoering van de bewonersclub richting vrijwilligers die hun recht proberen te halen, haak ik er kort op in. Het is u misschien ontgaan, maar de club moest zo nodig Anna Riemersma publiekelijk aanvallen middels een artikel in het eigen lijfblad. Ze is een van de mensen die een klacht bij de Ombudsvrouw heeft neergelegd. Zoals vaker het geval is staat ook dit laatste stuk weer vol met leugens, manipulaties en verdraaiingen. Zo staat er o.a. bij dat ondergetekende de klacht van Riemersma richting de Ombudsvrouw zou hebben ondersteund. Terwijl dit op geen enkele manier het geval is geweest. Kijk voor een passende en zakelijke reactie van de mensen van Lijn6 richting de jongste aantijgingen van de Firma List, Leugen en Bedrog uit Beijum op:
http://lijn6.com/index.php?option=com_content&view=article&id=425:de-qjournalistiekq-van-de-beijumkrant&catid=4:nieuws&Itemid=61
Reacties op dit artikel worden eerst gecontroleerd.

EEN DOMINANT KONIJN

De relatie met m'n konijn is ronduit slecht te noemen. Het moet gezegd. Als ruim vijf jaar zit het beestje in een hok achter in de tuin, en ik herinner me niet één vreugdesprongetje als ik met wat lekkers of wat te drinken aan kwam lopen. Altijd dat geblaas, zoals katten ook kunnen doen, altijd die houding van: rot op jij, je houd me gevangen en jij ontneemt me m'n vrijheid. Nooit eens blij kijken als hij een schoon warm hok heeft gekregen, of als er een extraatje zoals bijvoorbeeld een wortel naar binnen is gegooid. Het is om hopeloos van te worden. Wat een vijandigheid en afkeer. Je neemt voor je plezier een konijn achter in de tuin ,en het beest gedraagt zich alleen maar als een agressieve gifkikker. In 2005 heb ik het hem als een dwergkonijn gekocht bij dierenspeciaalzaak Hoogenberg. Maar, ziet u er nog wat dwergachtigs aan? Ik twijfel nog steeds of het daadwerkelijk een dwergkonijn was, is ie daar niet veel te groot voor? Of heb ik het beestje gewoon veel te vet gemest? Volgens Hoogenberg is dat laatste het geval, hij weet zeker dat het toentertijd een dwergkonijn was. Of ik het konijn misschien teveel te vreten heb gegeven? Jawel, daar zit wat in. In een poging om de relatie te herstellen heb ik mijn konijn waarschijnlijk teveel willen verwennen. Snoepje, koekje salaadetje. Kwestie van schuldgevoel, wat bezielt je als mens om een konijn voor je lol achter in de tuin in een hok op te sluiten? Nee, ons samen chips eten en cola drinken binnen op de bank was geen succes. Interesse in een mooie film had het beestje ook niet. Samen muziek luisteren? Niks er van.

Volgens Hoogenberg is het konijn helemaal niet onaardig maar is hij gewoon vreselijk dominant. En wil hij geen indringers in z'n territorium. Helemaal alleen jaren in een hok en buitenren opgesloten zitten en dan dominant gaan lopen doen, als mens gaat je dat de pet te boven. Hoe gestoord kan een konijn zijn? Nee, een cursus sociale vaardigheidstraining zit er niet in, daar is het beestje te dom voor. Ik moet me er denk ik bij neerleggen dat er een onoverbrugbare kloof blijft zitten tussen mijn konijn en mij. Ik wil graag beste maatjes met hem worden. Maar hij duldt niemand in z'n ruimte. Een mix van dominantie en intolerantie. Machteloos sta ik aan de kant. M'n konijn is me de baas. Hij heeft de regie, en ik krijg geen poot bij hem aan de grond. Is het leven wel eerlijk?

VOCHT OP DE MUREN?

Deze foto schoot ik een paar dagen geleden. Nee, niet zo maar. Een saaiere foto dan deze kun je bijna niet schieten in de "groenste" wijk van de stad Groningen. Mijn God, wat grauw, grijs en kaal, daar wil je toch niet wonen? Eerlijk gezegd, dat schoot door me heen bij het nemen van de foto. De blues zou je er van kunnen krijgen. Toppingaheerd, ik kan het ook niet helpen.
Maar goed. De foto nam ik in verband met de aanslag op de muur. Ik weet, een 'goede' journalist beantwoordt meer vragen dan dat hij of zij opwerpt. Maar ik blijf hier in gebreke. De gedachte schoot door me heen dat hier - rechterkant muur- op alle drie de woonlagen douches zijn. Nattigheid, condens, etc. Maar dat lijkt me sterk, in dat geval zouden er raampjes zijn. Iemand een idee waarom de aanslag van boven naar beneden over de muur waaiert? Beijumnieuws@online.nl