Zo af en toe loop ik even bij Bert-Shoetime-Hoekstra binnen. Niet alleen om een hengsel van een tas te laten repareren, een sleutel te laten kopiëren of een zool onder een schoen vast te laten zetten, nee ook om even de laatste tussenstand over de rechtzaak te vernemen. De trouwe lezers weten wel dat de enige echte Shoetime, die van Bert Hoekstra in Beijum, in een strijd is verwikkeld met een schoenketen uit het zuiden des lands over de naam Shoetime. Hoekstra won een rechtzaak maar in hoger beroep verloor hij. Hoe de ontwikkelingen nu gaan? Volgens Hoekstra zit de zaak vast en is er geen beweging in te krijgen. Maar einde verhaal is het volgens hem nog niet. Enige tijd geleden kreeg ik een schrijven van de Shoetime-keten uit het zuiden des lands, de keten die steeds meer naar het noorden oprukt. De berichtgeving op Beijumnieuws over deze zaak klopte niet, en ik zou de integriteit van de rechtspraak in Nederland in twijfel trekken. Ook zou keer op keer zijn getracht met Hoekstra tot een deal te komen. De rechtspraak in dit land trek ik niet in twijfel, wel wekt het m'n verwondering hoe het gaat en hoe het kan gaan. Iemand, Hoekstra en z'n vrouw, bedenkt pakwek 25 jaar geleden de naam Shoetime, en een keten uit het zuiden des lands gaat er mee aan de haal. Voor een leek als mij is dat niet te vatten, zo verder geredeneerd mag iedereen in Beijum een gloeilampenwinkeltje beginnen onder de naam Philips.
Op 6 en 7 oktober van 13.30-18 uur tonen ruim 20 kunstenaars uit verschillende disciplines hun werk zoals foto’s, sieraden, beelden, glasobjecten, schilderijen, zijdekunst, grafiek, airbrush en keramische vormgeving. Dit alles is te zien bij de kunstenaars aan huis en op locatie. Zo kunt u bij Kunstkamer WiCla (Hiddemaheerd 95B) genieten van “Beeldende verhalen” van 5 kunstenaars en bij Centraal Wonen (Bentismaheerd) leest Willy Koolstra uit eigen werk een aantal kindergedichten voor.
Je hoeft er bijna geen reclame voor maken, het is zo langzamerhand immers een begrip in Beijum: de viskar bij de vijver achter de AH op Plein West. Voor ondergetekende vaak een plek om even bij te kletsen met die of gene, tips en opmerkingen te horen krijgen, maar natuurlijk ook om even een lekker visje naar binnen te werken. Bovenstaande foto is onlangs op een zaterdagmiddag gemaakt, het was een drukte van belang bij de viskraam van Peggy. Wat nog niet iedereen weet is dat er elke vrijdag een actie is, drie gebakken "speciaaltjes" voor vijf euro. Zie de afbeelding links. Let op, de aanbieding geldt alleen op VRIJDAG. Op andere dagen is het natuurlijk ook niet verkeerd om een bezoekje aan de viskar te brengen. De koude en donkere dagen zijn in aantocht, was is er dan lekkerder dan een warm gebakken visje?
Omstreeks half twee vanmiddag via de telefoon: "Kun je even langskomen op Plein West miejong? De milieudienst is net weer geweest, en ze hebben zo'n verschrikkelijke puinzooi achtergelaten." Ik herkende de stem van oudere jongere en Plein-West bewoner Michel Bechaouch. De donderdagochtendmarkt was al weer lang en breed afgelopen en de millieudienst was al weer geweest om de restrommel op te ruimen. Nou ja, opgeruimd... Het lag er nog bezaaid met troep. Beachouch:" Echt jongen, ze komen elke dag langs om de boel op te ruimen, ook de bladeren, maar kijk eens wat er allemaal nog ligt." Hij wees me een plek aan, zie bovenste foto, waar hij iemand zag uitglijden die bijna lelijk tegen de vlakte was gegaan. "En kom nog even mee jongen, kijk eens hoe ze de bladeren zogenaamd opruimen voor de bakker, ze vertikken het om tussen de bomen en perken door te rijden met hun opruimwagentjes." Ik zou er zelf niet zo op letten, bladeren vallen op het ogenblik elke dag, maar op de rechter foto is inderdaad te zien dat de opruimers zich er met een Jantje van Leiden hebben afgemaakt. Klik groter.
Ik geef toe, het is een beetje vlot na het vorige fietsles-item, zie blogbericht van vorige week. Maar het was te mooi om niet even te filmen. Afgelopen donderdagmiddag stond ondergetekende te schuilen onder het afdak ter hoogte van het Informatiepunt, hoek Claremaheerd met Plein Oost. Het regende. Dat is niet bijzonder, en ook niet dat er mensen voorbijfietsten. Het is juist typisch voor dit kikkerlandje. Fietsen in de Hollandse regen. Maar dat geldt nog niet voor iedereen die hier verblijft of woont. M'n oog viel op twee mannen die een Spaans sprekende en met hoofddoek getooide vrouw op de fiets ondersteunden. Wat ging dat moeilijk. De heren moesten alle zeilen bijzetten om de schuin hellende fietster vooruit te krijgen en een valpartij te voorkomen. Wat een prachtig geploeter. Ja, er mocht bij nader inzien best even gefilmd worden en ook mag het wel op internet, aldus de Spaans sprekende tolk die als een der beide heren als fietsinstructeur fungeerde.
De beide foto's die u hier ziet afgebeeld zijn vrijdagmiddag op nagenoeg dezelfde plek genomen. Vlak over de grens Beijum-De Hunze viel m'n oog in eerste instantie op het billboard waar een blote dame op afgebeeld staat. Zie bovenste foto. Het kan zijn dat die er nog steeds hangt. Nee, ik zal geen extra reclame maken, maar naar het schijnt loopt er een expositie in Laren met als thema erotique. Dat schijnt zo belangrijk te zijn dat ze er in Groningen reclame voor gaan maken, het kan ook zijn dat er geen hond op af komt en men daarom graag een paar halve gare Grunningers die kant op wil lokken. Ik kan er niks aan doen, maar mijn eenvoudige Zuid-Oost Groninger achtergrond speelde direct op bij het aanschouwen van het billboard. Mijn eerste gedachte was: zou dit exemplaar ook Beijum hangen? En zo niet, waarom niet, zijn wij soms minderwaardig? (Ja, Zuid-Oost Groningers hebben soms last van een minderwaardigheidsgevoel) Zullen ze vanuit De Hunze eerder naar het verre Laren afreizen om iets over erotique te gaan bekijken, en hangt dit ding daarom wel bij de oprit naar onze buurwijk en niet bij ons? Moeten we daar in dat geval dan jaloers op zijn? Nee. En nog eens nee. Gatver. 
