HET IS WEER MOLSHOPEN TIJD

Er zit nogal wat leven in de klei in en rond Beijum. Leven dat naar boven wil komen, naar de aardoppervlakte.

Kijk maar eens goed in de wijk op plekken waar gras groeit.
De aarde is in beweging, en dat komt niet alleen door gaswinning en bevingen.

Foto is in Kardinge gemaakt, op het vliegerveld wemelt het van de molshopen.

Daar schijnt iets tegen te doen te zijn, mollenklemmen, gebroken glas, pennen met elektrische spanning, gifgas. Het staat er echt:
In het voorjaar graaft het wijfje diep in de grond een centrale ruimte met verschillende gangen. De gangen zijn ongeveer 5 cm breed en kunnen tot wel 200 meter lang zijn. De uitgegraven grond wordt gedeeltelijk gebruikt om de wanden van de gangen en ruimtes mee te verstevigen, het overtollige wordt door de achterpoten naar achteren en naar boven gewerkt, waardoor aan de oppervlakte de molshopen ontstaan. Meestal monden hier ook de gangen van het gangenstelsel in uit. Deze uitgangen worden onder andere gebruikt om op het aardoppervlak nestmateriaal te verzamelen om de centrale ruimte mee te bekleden: bladeren, gras, mos, papier en ander zacht materiaal. Hier maakt hij een zachte bal van. Hij slaapt rechtop, met zijn hoofd tussen de voorpoten.

Doordat mollen schade kunnen toebrengen aan grasvelden en tuinen zoeken mensen naar manieren om mollen te verjagen of desnoods te doden. Een veel gebruikt middel is het plaatsen van mollenklemmen in de mollengang. Gebroken glas, pennen met een elektrische spanning, gifgas en andere middelen zijn bedacht, met wisselend succes.

Wat mollen schijnt af te schrikken is de geur die door de bloem van het bolgewas keizerskroon wordt verspreid. Die ruikt naar vossen. Een ander diervriendelijk bestrijdingsmiddel is het ingraven van potten of flessen in molshopen. De wind blaast langs de opening van het glas, waardoor een laag fluitend geluid ontstaat. De mol heeft gevoelige oren, en vindt dit geluid buitengewoon vervelend. Er zal dan ook snel een andere woonplaats worden gezocht. https://nl.wikipedia.org/wiki/Mol_(dier)

NOG EVEN IJS, MAAR DE DOOI KOMT ER AAN

 Het was een halfbakken ijspret wat de kinderen van Beijum de afgelopen week ten deel viel. Schaatsen wilde niet. Het ijs op het Zilvermeer en de Zuidwending was te onbetrouwbaar om mensen (kinderen) te kunnen dragen.

De enige ijspret dat mogelijk was, was op de sloten in en rond Beijum. 

Een Beijumse maakte gistermiddag bovenstaande foto. Vanaf het is van een sloot langs de zuidgrens van de wijk, daar waar Beijum en Kardinge elkaar ontmoeten. Linksachter zien we de Kardingerbult.

De zon ging langzamerhand onder, de straaljagers vlogen door de lucht en lieten witte strepen na.

Zo te zien, zie de krassen op het is, is er toch wel geschaatst.

Foto rechts is op de grens Menkemaheerd en Isebrandtsheerd gemaakt. Zal een kat in de gaten hebben dat het verschil tussen ijs op een sloot en water erin erg dun kan zijn?

De eerste maand van 2017 nadert zijn voltooiing

De liefhebbers van een Elfstedentocht moeten hun hoop op februari richten.

Maar je kunt aan je (half bevroren) water aanvoelen dat het er ook in de volgende maand niet inzit. De winters van tegenwoordig zijn gewoon niet meer zoals ze ooit geweest zijn.

ONDERTUSSEN IN DE HUNZE (22)

Eigenlijk zit er tussen Beijum en De Hunze een soort van muur. Een muur met drie doorgangen.

De gedachte komt op omdat Trump graag een muur wil tussen Mexico en de VS. Met wat Arjen Lubach-achtige humor: wij hebben al een, Donald.

Je kunt er over door fantaseren, Beijum wil zijn economie beschermen en geen vluchtelingen uit De Hunze toelaten. Ze mogen hooguit boodschappen doen in Beijum of een kind op school hebben. Maar daarna is het weer terug naar eigen wijk. Want, Beijum First.

De gevoerde politiek van Trum is triest zat, zoveel mogelijk humor en satire is een goed tegen-medicijn tegen deze megalomane man.

De blogger heeft er nooit zo bij stil gestaan, maar de twee groene wijken De Hunze en Beijum worden gescheiden door een autoweg.

Zie foto. Vanaf Beijum genomen. Achter de grens ligt De Hunze.

Ondergetekende woonde ooit anderhalf jaar in Berlijn, en hij vergaapte zich destijds regelmatig aan de muur die Oost en West Berlijn scheidde.

Maar dat is weer een heel ander verhaal. Beijum en De Hunze liggen gebroederlijk naast elkaar aan de oostkant van de stad Groningen. En dat houden we maar mooi zo.

EEN SCHATJE IN DE WIBENAHEERD

Ze maakt niet bewust reclame voor de AH, ze was met haar moeder boodschappen doen, vandaar.

Ik kwam ze eergistermiddag tegen in de Wibenaheerd. Moeder en kind. Wat een schatje. Ja, moeder vast ook, maar ik concentreer me even op dochterlief.

Zal ik een foto van jullie maken? Moeder dook weg: "Nee, doe mij maar niet, maar zij mag wel."

Ergens jammer, moeder en dochter lijken op elkaar en ze hadden beiden van die mooie rode wangen van de kou. Maar dochter alleen is toch een plaatje.

Zie haar kijken. Prachtige ogen. En wat een prachtig knoetje boven op het hoofdje.

Een schatje. Waren alle volwassenen maar kinderen.

WIE HEEFT IN BEIJUM 650 EURO GEVONDEN?

"Mijn vriendin heeft gisteren 650 euro verloren. Kun je alsjeblieft een bericht maken en een oproep doen? Hopelijk heeft iemand het bedrag gevonden."

Lezer gistermiddag.

Wat een bedrag. Wat kun je daar leuke dingen voor doen.

Vertel, waar in de wijk heeft ze dit verloren. In een portemonnee?

"Mijn vriendin heeft het bedrag bij drogisterij Kamst in Winkelcentrum Beijum gepind. Het kan daar verloren zijn, maar ook bij de parkeerplaats bij de Aldi op Beijum Oost waar ze naar toe gereden is.  Dat was tegen half een. Ik heb er weinig vertrouwen in dat mensen het terug brengen, maar je weet maar nooit."

Zat het geld in een portemonnee?

"Nee, mijn vriendin belde me overstuur op, het waren briefjes van 50 euro. Ik denk niet dat dit zin heeft, volgens mij brengt een mens dit bedrag niet terug, maar je weet maar nooit."

Klopt. Je weet het maar nooit. Dertien biljetten van 50 euro vinden is erg verleidelijk. In eigen zak steken en tel uit je winst.

Maar er bestaat ook zoiets als een geweten.....Beijumnieuws@ziggo.nl

BEIJUMBORG (53)

We schieten alweer een aardig eind op richting Elfstedentocht: als volstrekt niet-schaatser is dit echter een beetje een raar begin van een column. Scheuvel'n is iets wat deze Tukker niet geleerd heeft, net zomin als stijldansen trouwens. 

Dat laatste kwam doordat het in de tijd waarin ik dat had moeten leren net niet meer 'in' was om naar de dansschool te gaan. Wij vijftienjarigen hokten in 1972 of daaromtrent liever in dicht berookte jeugdsozen, met - heel bizar - voor mij en mijn toenmalige vriendinnetje port in plaats van bier. Rode of witte wijn was ook nog tamelijk ongewoon, hoewel ik me nog herinner hoe we met carnaval 1972, dat in Twente steevast in Oldenzaal gevierd werd, een pak rode landwijn bij de plaatselijke AH kochten om het drinken van bier een beetje te voorkomen: dat bier was - zo werd ons verteld - met water aangelengd tot 'carnavalsbier', en smaakte echt nergens naar. 

Jacobuscollege

Epi Drost

Goed: geen schaatsen, geen tango.....er is veel aan me voorbij gegaan. Toch kijk ik op die periode nog steeds met veel plezier terug. Mijn middelbare school was een vanouds katholieke school in Enschede, met nog een echte pater als rector. De overige paters waren in die tijd volkomen het spoor bijster, traden uit hun orde (de Carmelieten) trouwden of gingen - haast nog erger - samenwonen. Het was ook de tijd waarin we bij muziekles of bij godsdienstles luisterden naar 'Jezus Christ Superstar', waarin een enkeling ook al 'stuf' rookte en de rest gewoon shag. 

Mijn enkele jaren oudere broer speelde basgitaar in de schoolband, en op een dag kwam hij met een echte koeienkop thuis: 'Dina' werd het symbool van de band, nadat de kop eerst zorgvuldig in een grote wasketel was uit- en schoon gekookt. Ieder concert stond Dina op het podium ons aan te gapen. En eens per jaar was er een 'fancy fair': een soort van schoolmarkt, waarvan de opbrengst naar een goed doel in de Derde Wereld ging. Mijn klas bezette tijdens de fancy fair de lerarengarderobe, die we ieder jaar inrichtten als 'theehuis'. En op vrijdagmiddag zat de hele klas bij de koffiebar van Eddy Achterberg (ja: de voetballer van FC Twente) en later, toen we gewoon bier konden drinken, op het terras van de sterspeler van FC Twente, Epi Drost - op de oude Markt.

Zoete herinneringen aan een tijd, waarin in geen jaren een Elfstedentocht meer was gereden. Dat laatste gaat vast nog wel eens gebeuren, die 'goede oude tijd' komt echt nooit weerom. Jammer? Och: ook 2017 heeft wel wat......

Han Borg

ONGELUK BIJ KRUISPUNT BEIJUM ZUID

Er vinden na de aanleg van rotondes bij kruispunt Beijum Zuid amper nog aanrijdingen plaats.
Tegen 15 uur vanmiddag vond er een ongeluk plaats op het punt waar automobilisten vanaf richting Kardinge Beijum binnen rijden.

Zo te zien, foto's, was het een eenzijdig ongeluk en vloog de bestuurder van het busje in plaats van rechtsaf richting kruispunt met de busbaan-oversteek rechtdoor de berm op.

Zie afbeelding boven, rechts gaat het richting Beijum Noord en achter de berm kom je vanuit het zuiden en voeg je uit naar Beijum (weg niet zichtbaar, ligt achter de berm).

Op foto rechts is wel te zien hoe het verkeer de wijk in en uitrijdt.

Even na half vier werd het busje op een transportwagen gereden. Zie foto links.

Er zijn voor zover bekend geen gewonden te bespeuren.

Mocht er meer achter wegkomen dan volgt een update.

BEIJUM HELPT VLUCHTELINGEN IN VRIESKOU GRIEKENLAND

"Ik stuur je foto's van een fantastische inzameling van winterkleding en dekens. Ingezameld door fantastische kanjers van buurt- en wijkgenoten. Ik heb vandaag alles in dozen en zakken gedaan."

Foto's en bovenstaande tekst kwam gisteravond binnen. Een Beijumse trekt zich het schrijnende lot van vluchtelingen in Griekenland aan die onder erbarmelijke omstandigheden in tentjes die in de sneeuw staan moeten zien te overleven.

De vrouw wil niet met naam benoemd worden: "Het gaat niet om mij persoonlijk."
Ze haakt aan bij een vanuit Arnhem gecoördineerde actie. Zie afbeelding boven. Van Facebookpagina
https://www.facebook.com/Amirverzamelt/

Wanneer gaat het allemaal naar de vluchtelingen? "Morgen (vandaag; JF) vervoeren we alles vanuit Beijum naar het centrale inzamelingspunt in Arnhem. Vandaar uit gaat het met alles wat in Nederland is verzameld naar Griekenland."

De inzamelingsactie is voorbij. Wellicht komen de vluchtelingen in Griekenland de rest van de winter  o.a. door giften uit Beijum wat warmer door.

Als lezers nog wat willen bijdragen, zie het rekeningnummer op de bovenste afbeelding.

KIDS UNITED BIJ THE KNICKERBOCKERS

Op zaterdag 21 januari waren de spelers en speelsters van Kids United uitgenodigd door The Knickerbockers 16 voor een voetbalcircuit. Door het koude weer en de besneeuwde velden kon dit niet doorgaan. Als alternatief hadden de studenten van the Knickerbockers allerlei spelletjes bedacht die gespeeld konden worden in en om de kantine.

De 22 kinderen die aanwezig waren werden verdeeld in 5 groepen en gingen onder begeleiding van een speler van the Knickerbockers van start met de spelletjes. Zo konden ze sjoelen, spijkers slaan, dobbelen, bierpong (met water i.p.v. bier) en moesten ze een parcour afleggen met een rauw ei op een lepel. De spelletjes werden door zowel de spelers als de begeleiders met veel fanatisme gespeeld.

Aan het einde van de ochtend toen alle spelletjes gespeeld waren werden alle gasten op een lekker broodje knakworst getrakteerd terwijl in de tussentijd de stand kon worden opgemaakt. Het winnende team werd op typisch Knickerbockerse wijze gehuldigd en mocht plaats nemen bovenop de bar. Uiteindelijk mocht alle spelers op de bar en werd de ochtend afgesloten met een groepsfoto.

The Knickerbockers 16 bedankt voor de geweldig leuke ochtend. Alle spelers van Kids United hebben enorm genoten. Ook het enthousiasme waarmee de spelers van The Knickerbockers 16 dit georganiseerd hebben en het plezier dat zij daar bij hadden is hartverwarmend.

Meer weten over Kids United zie www.kids-united.nl

Kids United is een voetbalvereniging voor kinderen met een beperking en vervult een zeer belangrijke rol. In de hele stad Groningen is er namelijk geen mogelijkheid voor deze kinderen om zich aan te sluiten bij een amateurclub. Kinderen vanaf 6 jaar, die door hun handicap niet bij een reguliere voetbalclub kunnen voetballen, komen in aanmerking om zich contributievrij aan te sluiten bij Kids United. Deze speciale vereniging is op 7 mei 2003 opgericht en is een initiatief van Onno en Margriet Kukler. 

Kids United – Voetbal voor kinderen met een handicap.

Foto's + tekst: Frans Bots

(Foto linksonder van Beijumnieuws, Marten heeft veel voetbalplezier bij Kids United)