VOLGEND WEEKEND HIGH TEA IN HET TREFPUNT

(Ingezonden bericht)

FOTO'S UIT DE WIERSHOECK- EN SCHOOLTUIN (166)

Dinsdag 22 oktober was een heerlijke (zomerse) herfstdag. De zon scheen, er was weinig bewolking, het was droog en er stond een niet al te harde wind. Niet alleen de mens genoot van het mooie weer, maar er waren ook opvallend veel dagvlinders (weer) actief. Ik zag enkele kleine vossen, dagpauwogen, gehakkelde aurelia’s, klein koolwitjes, een bont zandoogje en een kleine vuurvlinder. Ook zag ik regelmatig honingbijen met klompjes stuifmeel aan de achterpoten.

Op de tuin van De Wiershoeck liggen de restanten van een omgezaagde boom. Op deze restanten zag ik een paar nogal “nerveuze” maar mooie insecten. Ze liepen voortdurend even heen en weer om vervolgens weer tussen het hout te verdwijnen. Het waren sluipwespen. De sluipwesp links met gedeeltelijk geel achterlijf, een geel achterlijfspunt en een geel schildje tussen de aanhechting van de vleugels is (zeer waarschijnlijk) de Ichneumon stramentor.  Deze is vaak onder de bast van dode bomen te vinden.

De sluipwesp met een deels rood achterlijf, een wit achterlijfspunt en een wit schildje tussen de vleugels is (zeer waarschijnlijk) de Ichneumon stramentarius. Ze behoren beide tot de familie van de gewone sluipwespen en hebben geen Nederlandse naam.   

Wereldwijd zijn er enige honderdduizenden soorten sluipwespen, met meer dan 2000 vertegenwoordigers in Nederland en België. Sluipwespen hebben een slank lichaam (3 tot 42 mm) en voelsprieten die tenminste half zo lang zijn als het lichaam en uit minimaal zestien segmenten zijn opgebouwd. Het slanke achterlijf zit met een dunne verbindingsstuk aan het borststuk vast. Veel soorten bestrijden plaaginsecten. Sluipwespvrouwtjes bezitten een legboor die aangepast is om zeer verschillende typen gastheren aan te prikken en er vervolgens eieren in, op of bij te leggen. De bouw en de grootte van de legboor is per soortengroep opmerkelijk verschillend.

Van de “stramentor” heb ik geen informatie kunnen vinden, de ”stramentarius” is schijnbaar iets populairder. Deze sluipwesp heeft een lichaamslengte van 14-18 mm en is het hele jaar aanwezig. Het vrouwtje heeft een nauwelijks zichtbare legboor. De “stramentarius” komt voor in verschillende typen bossen op zandgronden en is overal algemeen. De larve ontwikkelt zich in een aantal soorten rupsen. Ook deze wesp is in de winter vaak onder boomschors te vinden.

In de oudere literatuur wordt voor insecten zoals sluipwespen de term parasieten gebruikt, maar dat is niet juist. Een echte parasiet, zoals een hoofdluis, berokkent zijn gastheer weliswaar hinder, maar heeft er alle belang bij om de gastheer in leven te laten. Sluipwespen en dergelijke zijn juist “predatoren” die één enkel prooidier langzaam opeten.

(Bron: SoortenBank.nl – Vlindernet – Capitool Natuurgids: Insecten en Spinnen)

Foto + tekst: Luit Staghouwer

EEN EXTRA LANGE NACHT VOOR DE BOEG

In 1977 werd de wintertijd voor het eerst ingesteld. Komende nacht is het weer zover, als het 03.00 uur is gaat de klok een uur terug om voor de 2e achtereenvolgende keer naar 03.00 uur te kunnen tikken. Een uurtje langer slapen of extra lang uitgaan, het is maar wat u wil. In het weekend van 29 op 30 maart 2014 gaat de klok weer een uur vooruit.

LIVING APART TOGETHER MET INTERNET

Bovenstaande foto maakte ondergetekende onlangs in een huis in het noorden van de wijk. Er woont een vriendelijk echtpaar, en omdat ze modern zijn hebben ze elk een eigen laptop. Als ze willen sturen ze elkaar binnen de vierkante meter e-mails. Dat middel kun je ook inzetten als je even geen trek in elkaar hebt maar er toch een paar mededelingen over en weer moeten worden geuit. Kook jij? Dan was ik af.
Handig, een televisie thuis kan de nodige strijd met zich meebrengen, wie beheert de zapper? Elk een laptop hebben is een uitkomst. Ieder z'n of haar eigen digitale wereld. Elk een smartphone hebben kan ook nog, kun je elkaar binnenshuis appen: de aardappels koken, kun je het vuur even lager zetten? Je kunt je laptop/smartphone ook mee naar bed nemen. Ik ga slapen, hoe laat kom je?

ZO MAAR EEN BOOMPJE ACHTER EEN SCHUTTING

Het ziet er eigenlijk helemaal niet zo apart uit. Gewoon een boompje zoals er zoveel in de wijk zijn. Zie foto, ergens in de Isebrandtsheerd genomen. Maar waarom moet het boompje dan, als het toch niks bijzonders is, zo pontificaal gepubliceerd worden? Kijk maar eens goed, het is helemaal geen boompje, het is een ijzeren tentakel-ding dat bovenop een schutting bevestigd zit. Compleet met een tiental 'takken' waar je je 'lekker' aan open kunt rijten.
Het kan niet anders, of we zien hier een wapen in de strijd tegen inbrekers en indringers. Het is een doortrapt wapen, het zijn geen opzichtige dievenklauwen, nee de inbreker die zich er aan omhoog wil trekken zal er waarschijnlijk niet zonder kleerscheuren vanaf komen.
Wat verneukeratief dat er bladeren doorheen groeien. Het bruine boompje met de kaarsrechte stam is bijna een geval van uitlokking

CO MELDING WAS LOOS ALARM

Op 112Groningen staat onderstaand bericht:

Co melding in Beijum blijkt loos, wel 1 onwel

Vrijdagavond was er een CO melding aan de Nijenstijnheerd in Groningen. Er was iemand in de woning onwel geworden.

Ter plaatse bleek dat door een andere reden. Er werd geen CO gemeten door de brandweer. De brandweer keerde al snel weer terug naar de kazerner.

HENK OOSTINGA GEEFT REEDS VIJF JAAR FIETSLES

Een medewerkster van CJG Beijum twitterde eind vorige week: Hoera! Weer een geslaagde fietscursist! Op de bovenste foto staat Beijumer en fietsdocent Henk Oostinga naast een cursist die een fietscertificaat in ontvangst neemt. Hoeveel nieuwkomers zal hij in de loop der jaren reeds aan hét toegangsbewijs tot fietsend Beijum/Nederland hebben geholpen?


Plein Oost wordt vaak verfoeid: het is niks en het wordt nooit wat. Kan zijn, en ondergetekende kan er een eind in meegaan, maar feit is ook: er is geen betere fietsles-route in heel Beijum te vinden. Wat een rustig parcours- er komt bijna geen kip- en er rijdt afgezien van een paar bezorgbrommertjes niks en niemand.

De zon scheen afgelopen donderdagmiddag hoog aan de hemel boven ons aller huiskamer. Waarom spuiten de fonteintjes al bijna een maand geen water de lucht in? Het is het zoveelste raadsel rond Plein Oost. Er een hoop geld in investeren en dan met mooi zonnig weer de boel afsluiten?
Maar nou even niet zo negatief doen, Plein Oost is ook het decor van dames uit den vreemde die zichzelf overwinnen en op een oerdegelijk Hollandse tweewieler kruipen om datgene te beoefenen wat zo eigen is aan dit land: fietsen.
Op de linker foto ziet u een jongedame uit Honduras fietsles volgen bij dé nestor van fietsend  Beijum. Henk Oostinga blijft er maar jong bij. Niet in beeld, maar hij liep een paar keer hardlopend naast de fiets-cursist het hele plein rond. Op de onderste foto ziet u Oostinga aanwijzingen geven. Maar onderschat de rol van z'n vrouw niet. Op de linker foto ziet u haar op de achtergrond toekijken. Op de rechter foto holt ze achter de cursist aan; veiligheid voor alles.
(Zie ook een reeds drieënhalf jaar oude video, ook in het voorjaar van 2010 gaf Henk Oostinga reeds fietsles. Wat? Bij nader inzien: hij is reeds vijf jaar bezig, zie deze fiets-video uit 2008.)

BEIJUMSE SANDY GAF ALLES, MAAR HELAAS...

Vijf minuten geleden eindigde het Voice of--avontuur van zangeres Sandy Goeree uit Beijum. Tijdens de battle delfde ze het onderspit tegen...(naam volgt nog).
Sandy Goeree is 34 jaar en deed vanaf haar 11e al mee aan verschillende talentenjachten waarvan ze er veel won. Ze komt uit Groningen en zingt vooral Nederlandstalig in een smartlappenband. Haar laatste talentenjacht heeft haar iets moois opgeleverd; ze mocht haar muziek opnemen in de studio. Voice.
Update zaterdag 12.29 uur: De tegenspeelster van Sandy heet Shirma Rouse. Zie hier de battle tussen de twee zangeressen.

BEIJUMSKAP (142)

Deze garageboxen staan aan de rechterkant als je via Beijum-Zuid de wijk inrijdt. Toen ik in Beijum kwam wonen was ik erg blij met een heel huis van boven tot onder en met een tuin. Al vrij snel begon het kleine schuurtje te irriteren. Ja, het volgende huis moet een garage hebben. Wat meer ruimte voor fietsen en gereedschap en plek voor een heuse werkbank. En het nieuwe huis in de Hunze heeft een garage en de vorige bewoners zijn zo aardig geweest om de werkbank (met bankschroef) te laten staan.

Foto + tekst: Atsje Straatsma

www.atsjestraatsma.com