NATUURSPEELPLAATS OERRR IS VOOR DE HELE STAD GRONINGEN (e.o)

"Wij komen uit de binnenstad. En ik uit Lewenborg."

Beijumers genieten al bijna drie maanden van Natuurspeelplaats Oerrr

Geen wonder, de van natuurlijke onderdelen gemaakte speelplaats ligt op een steenworp afstand van Beijum. Fiets vanaf de zuidelijke wijkrand over het Koerspad richting Lewenborg en op amper honderd meter zie je Oerrr liggen.

Maar ja, open deur-opmerking, de speelplaats is natuurlijk niet van Beijum alleen.

Vanmiddag tegen half vijf liep de Beijumblogger even die kant op.

Aan de oostkant van Oerrr ligt het wandelgebied waar je wildlopende koeien kunt aantreffen. Een man liet er zijn (loslopende) hond uit. Twee kinderen die bij hem waren maakten contact met de koeien terwijl de hond achter een bal aanzwom die baasje in het water had gegooid, zie afbeelding links (en rechts de kinderen). Klik de afbeeldingen groter om beter te kunnen zien.

Vlak naast de speelplaats trof ondergetekende een vrolijk gezelschap bij de picknicktafel. Zie afbeelding boven. Stadjers. "Wat is het hier geweldig mooi."
Een kan koffie of thee mee, wat lekkers erbij, een middagje uit op de fiets naar Kardinge.

De zomer kwam opeens terug na twee onstuimige dagen vol wind en regen. De zon begon te schijnen.
Foto beneden, links achter de bomen gaat Beijum schuil. Rechtsonder een stukje Oerrr.

Kardinge wordt steeds meer een recreatiepark voor de hele stad Groningen. En voor de Ommelanden.

ZOEK ONS (ouderwets communiceren)

Ten tijde van communiceren via Whats-app, via de chat op Facebook, e-mail of mobiele telefoon is het een verademing om ook nog niet digitale boodschappen tegen te komen.


Wie stuurt iemand nog een kaartje? Een romantische liefdesbrief? In huize Beijumnieuws wordt tegen etenstijd niet naar boven geroepen dat men kan komen eten, nee er wordt een appje gestuurd, over nog geen tien meter afstand.

Zie foto, Jaltadaheerd, eergisteren. Zoek ons.

Goed bezig kinderen. Wel eens van rooksignalen gehoord? De tamtam? Een telegram versturen?

De jeugd van tegenwoordig kan zich geen leven meer voorstellen zonder mobiele telefoon of computer. Maar hoe ging dat vroeger, toen er nog geen telefoons of computers bestonden? De geschiedenis van de communicatie heeft een enorme ontwikkeling ondergaan. Beginnend bij communicatie door rooksignalen heeft het contact op afstand een ontwikkeling ondergaan richting telefoon, Internet, email, chat en social media.

Communicatie van vroeger naar nu!

De manier van communiceren heeft de laatste decennia een enorme ontwikkeling doorgemaakt. In een heel ver verleden werden primitieve middelen gebruikt om boodschappen over te brengen. Zo gebruikten de indianen rooksignalen, Afrika de tamtam en het leger geweerschoten. Op zee werden seinvlaggen gebruikt. In de 19e eeuw werd hier speciaal een seinvlaggen-alfabet voor ontwikkeld. Reeds in de 18e eeuw ontwikkelde een Fransman speciale seinposten van bewegende latten, optische telegrafen. Hiermee kon men in 13 minuten een korte boodschap versturen van Parijs naar Lille. Het over lange afstand communiceren wordt telecommunicatie genoemd. Lees hier verder..

ZOMER LANGS DE EMINGAHEERD (1)

De zomer van 2018 begon onstuimig. Herfstig zelfs.
De bladeren die we op de voorgrond op de foto zien liggen kunnen er mee te maken hebben.

Tot aan de zomervakantie volgt hier, na de serie Lente in de Holmsterheerd, een nieuwe miniserie.

Of er in de loop der weken veel veranderingen zullen zijn te zien is maar de vraag, heel Beijum is volgroeid qua natuur.

Links naast de lantaarnpaal staan een paar planten met witte bloemetjes in bloei.
Links ligt de Fossemaheerd, rechts de Sibrandaheerd. De fotograaf staat met de rug naar de knik in de wijkring, ter hoogte van de Isebrandtsheerd. Lijn4 naar Beijum komt aangereden. De paal op de middenberm ligt om de zoveel tijd plat.

Het heeft verder niks met de zomer te maken, maar de blogger vraagt zich af of het zebrapad de laatste keer wel goed is beschilderd. Voor de linker streep ligt achter een klein stukje van een streep ervoor lijkt het wel.  De rechter streep voor de middenberm is het smerigst.

Hoe zal dit gedeelte van Beijum er over een week bijliggen?

RECREATIEPARK KARDINGE (65)

Afgelopen week fietste mevrouw Beijumnieuws even naar het Plukbos in Kardinge.
Meedenpad, ter hoogte van de Holmsterheerd.

Ze kwam terug met bovenstaande bak met inhoud.
"Ik heb even wat kersen uit het Plukbos opgehaald."

We zien rijpe kersen en bijna rijpe kersen. Zie afbeelding boven.

Zoals je rijpe gele bananen en groene bijna rijpe bananen in de supermarkt kan aantreffen.

Gewoon een tijdje laten liggen, ze worden vanzelf rijp.

Naar aanleiding van de 'buit' fietste de Beijumblogger gistermiddag even naar genoemde Plukbos. Wat een onstuimig begin van de zomer, her en der lagen afgewaaide takken van bomen op de grond.

Het vele fruit in het Plukbos hing nog mooi en ondergetekende maakte de overige foto's.
Hmmm, ziet er lekker en gezond uit. Graag beheerst plukken, dames en heren uit Beijum e.o.!

Acht jaar geleden opende toenmalige burgemeester Peter Rehwinkel het fruitbos.
Foto + video.

Veel steun vanuit Beijum

Onderdeel van de Eetbare Stad...

Een gezonde bodem is de sleutel tot succes voor een gezonde moestuin  en dus gezonde groenten, fruit en kruiden. Hoe kun je ervoor zorgen dat jouw moestuinbodem gezond wordt en/of blijft?

 Tijdens de lezing Gezonde bodem en compost van moestuindocente Janneke Tops voor ‘Groningen - Eetbare Stad’ wordt je meegenomen in de wondere wereld van de bodem. Je krijgt inzicht en praktische tips over hoe je een tuinplan maakt dat goed is voor je bodem, hoe je een goede composthoop maakt en op welke manieren je goed voor de bodem kunt zorgen.

Eetbare Stad is een beweging van Stadjers die in het openbaar groen buurtmoestuinen en buurtboomgaarden aanleggen, ondersteund door gemeente, Natuur en Milieufederatie Groningen en woningbouwcorporaties. Meer weten? 

Kijk op www.nmfgroningen.nl/eetbarestad.

Handen af van het Plukbos.

BINNEN TWEE MAANDEN WEDEROM DE GRAFFITI-TUNNEL OPKNAPPEN

"Er zijn kinderen geweest die de graffiti in deze fietstunnel wederom besmeurd hebben, daarom ben ik weer in opdracht van de gemeente Groningen bezig om alles te herstellen."

Zal het een never ending story worden? Een soort van verniel en knap weer op-verhaal?

Ruim twee maanden geleden publiceerde Beijumnieuws een bericht, foto's + video, over een kunstenaar die in opdracht van de gemeente Groningen de fietstunnel tussen De Hunze en Beijum eerder aangebrachte graffiti repareerde, zie nog eens dit bericht

Maar na de opknapbeurt in april was het de afgelopen tijd weer raak. Geen idee hoe jeugdige vandalen het doen, zie foto's en zie de kronkelig aangebrachte witte verf. Gaan ze soms 's avonds of 's nachts met een pot witte verf en wat kwasten die kant op om de boel weer te bekliederen?

In elk geval was de kunstenaar eergisteren alweer bezig om de zaak te fatsoeneren. "Nee, zet me maar niet herkenbaar op de foto."
Zie afbeelding boven.

Je maakt het nu voor de tweede keer op orde, wat als het daarna weer beklad wordt, moet je dan weer aan de bak? "Ja, de gemeente geeft me daar opdracht voor."

Voor niks gaat de zon op. Als jeugdigen het weer gaan bekladden dan moet hij er wéér vele (betaalde) uren aan werken om het te herstellen.

Wat moet je ervan denken. Deze blogger komt oorspronkelijk uit de veenkoloniën, het land van jenever en achterdocht. Op 2 januari zal geen glasbedrijf rouwig zijn als er veel ruiten tijdens de jaarwisseling aan diggelen zijn geslagen. Werkverschaffing.

De kunstenaar maakte een integere indruk op de blogger, hij zal vast niet onder één hoedje spelen met de kliederaars. Maar hoe je het ook wend of keert, het is wel, onbedoeld, een vorm van betaalde werkverschaffing.

Met nachtelijke vandalen kun je niks afspreken, en je moet ze eigenlijk ook niet op snode gedachten zetten.

Maar wel even klieder-handjes af van het nog maar net beschilderde elektra huisje in de Froukemaheerd, heren (zullen dames zoiets doen?)!

DE GEZELLIGE PLANTENBAKKEN HANGEN ER WEER

Gezellig, ze hangen er weer. Plantenbakken met inhoud hangend in lantaarnpalen rond Winkelcentrum Beijum. Zie afbeelding boven.

Wat leuk nou weer, Beijum is al zo kaal op groen en bloem-gebied.
Ok, beetje cynisch.

Het schijnt dat er met aanhoudend droog weer een wagentje van de gemeente langs de bloembakken gaat rijden om het hooghangend spul water te geven. De Beijumblogger heeft dat nog nooit gezien, foto is welkom.

Zal vast een centje kosten, bloemen regelen, bloembakken ophangen, water geven. Het is ook zo ontzettend kaal zonder deze bloembakken in Beijum.

Pardon geachte lezers, de Beijumblogger ziet het dure nut niet in van deze bloem-dingen. Is puur een kwestie van persoonlijke smaak en mening. Denk er vooral anders over.

Een jaar geleden werden ze opgehangen, foto beneden
Zie ook de foto's van acht maanden geleden...

ONDERTUSSEN IN DE HUNZE (86)

Beijum is een echte natuur-wijk. Een groenstrook dwars door de wijk, een omliggend recreatiepark (Kardinge), koeien, schapen, veel groen, etc.

Maar De Hunze kan er ook wat van op natuurgebied deze dagen.

De natuur in onze buur-wijk ziet er allemaal wel een beetje beheersmatig uit. Tenminste, in vergelijking met het bonte Beijum.

Over beheersmatig gesproken, zie bovenstaande foto, er lopen nogal wat poezen weg, regelmatig zie je een oproepje met foto aan een lantaarnpaal hangen. Waar is....?

Kom op, laten we onze poes aan de ketting leggen, dan kan die ook niet onder een auto komen of weglopen. Rietveldlaan, eergisteren.

Beijum is veruit de groenste wijk van Groningen, maar in De Hunze hebben ze meer kleuren groen dan in Beijum. Zie afbeelding links.

Beijum ziet er deze dagen, weken, ruig uit omdat de natuur te uitbundig groeit en niet overal gemaaid kan worden.Verruiging heet dat

Zie afbeelding rechts, vanaf de Berlageweg richting de grote speelplaats gemaakt.

Beijum is een beetje een ruige gast, De Hunze meer een mijnheertje. Maar wel een ongeschoren mijnheer met ruig haar en een baard.

DE STRAFKOLONIE, NIEUWSTE BOEK VAN BEIJUMER SCHRIJVER (Wil Schackman)

"Dit is mijn afsluiting van de boeken over de koloniën van weldadigheid uit 1818, welk onderwerp mij zo boeit omdat het een enorm gedurfd initiatief was én omdat het gaat over mensen van vlees en bloed van tweehonderd jaar geleden."

Beijumer schrijver Wil Schackman presenteert morgen in het Gevangenismuseum te Veenhuizen (15.30 tot 17.00 uur) zijn nieuwste boek genaamd De Strafkolonie. Zie afbeelding links.

Gefeliciteerd Wil, al weer een boek. De laatste over het onderwerp kolonies? 

"Ja, met vier boeken is het klaar, het is mooi geweest. Heel fijn is dat de uitgeverij (AtlasContact) dit laatste boek aangrijpt om het geheel een serie-uiterlijk te geven. Zie het samengestelde plaatje met links de vier covers en rechts de (doorlopende) ruggen van de vier boeken (afbeelding rechts, JF)."

Het is nogal een imposante reeks wat je geschreven hebt, veel research en schrijfwerk. Is dit laatste boek de afronding?

"Ja en nee, ter definitieve afsluiting ben ik al mijn kennis over de koloniën van weldadigheid op internet aan het zetten. Zie www.schackmann.nl/proefkolonie/ Nu mogen anderen er verhalen van maken."

Uit de uitnodigingsflyer:

Uitgeverij Atlas Contact en het Gevangenismuseum nodigen u van harte uit voor de feestelijke presentatie van De strafkolonie, het nieuwe boek van Wil Schackmann. Met dit boek voltooit Wil Schackmann zijn serie over de Nederlandse Koloniën van Weldadigheid. Eerder verschenen De bedelaarskolonie,De proefkolonie en De kinderkolonie. 

In 2018 is het tweehonderd jaar geleden dat de eerste Kolonie van Weldadigheid werd opgericht,  met een ambitieus plan dat z’n gelijke niet kende: door middel van landbouw ‘den toestand der armen en lagere volksklassen verbeteren’ en ze verheffen tot beschaafde burgers. Hoe ging dat verzedelijken en beschaven in z’n werk? En werden deze mensen, kolonisten genoemd, er ‘betere mensen’ van?

Al snel ontstond de behoefte aan een plek waar onzedige, onwillige kolonisten konden worden
afgescheiden van de rest. Hiervoor werd een ‘strafkolonie’ ingericht, in eerste instantie op de
Ommerschans en later, vanwege ruimtegebrek, ook in Veenhuizen. Wil Schackmann verwerkt de
lotgevallen van ‘bannelingen’, inwoners en opzichters tot een levendige geschiedenis over een
toegepast maakbaarheidsideaal.

WAT BEZIELD DEZE GEDREVEN BEIJUMER SCHRIJVER? ZIE VIDEO UIT 2008 BENEDEN.
Tien jaar geleden over de Proefkolonie.
Juni 2013 presentatie Bedelaarskolonie in de Ebbingestraat/Stad

TOCH NOG EEN BEETJE ORANJEGEVOEL IN BEIJUM

Het is ontspannen voetballen kijken deze dagen en weken. Geen oranje-koorts. Het heeft wat, zonder stress en emoties een toernooi volgen.

Acht jaar geleden werd de Froukemaheerd uitgeroepen tot dé Oranje-Straat van Groningen, zie nog eens dit bericht

Geen versierde straten dit keer, geen oranjegekte.
Een gemis voor de een, verademing voor de ander.

Bovenstaande foto is een paar dagen geleden gemaakt. Een mevrouw karde drie oranje vuilniszakken met in totaal vast meer dan honderd lege flessen Winkelcentrum Beijum binnen.

Geen idee of er een Lidl-zak en een AH-zak bijzat.
Als je handig bent sorteer je dit thuis al, anders moet je alle drie de zakken opentrekken voor éé flessenautomaat in een der genoemde winkels.

Enfin, toch een beetje een oranjegevoel.
Al roept dit, foto, wel een beetje de associatie op, en met het Nederlands Elftal in gedachten, van 'Vuilnisman, mag deze zak ook nog mee?"